Wednesday, August 16, 2017

Монгол явсан нь

Ажлаар яваад ирсэн гэсэн дээ.

Зугаатай, сайхан яваад ирсэн гэсэн дээ.

Онгоц маань шууд нислэг болон Инчёноор дамжин нисэх нислэгийн билет олдоогүй тул Бээжингээр дамжсан.

Хүмүүсийн яриа, цахим ертөнц дээрх мэдээлэл зэрэг нөлөөлөөд нэлээд айдастай л байлаа. Цуг явсан япон залуу Бээжинд овоо хэдэн жил амьдарсан хүн таарч бас бус зөвлөгөө өгч байлаа.

Тэрний хүчинд дажгүй л яваад ирсэн. Онгоцон доторх хоол бол үнэндээ таалагдаагүй. Хүмүүсийн харилцааны соёл ч тийм таатай байгаагүй.

За тэгээд хятад хэл мэдэхгүй болохоор бас л эвгүй байсан шүү. Хэ хэ.
За энэ Осакагаас Бээжин орох онгоцонд ирсэн хоол.

Нэг монгол танил маань бас ингэж Бээжингийн онгоцоор дамжаад, хоолноос нь болж гүйлгэсэн гэсэн.

Хятад гэдэг нэрнээс нь л болоод байх шиг тэ. Жаахан сэжигч улс тэгэх байх аа. Би чинь тийм ч сэжигч хүн биш тул гайгүй байсөөн. Хэ хэ.
Зиак энэ Бээжингээс Монгол орох онгоцонд. Жаахан жул уу үгүй ву? Хэ хэ.

Цуг явсан япон хүүхдүүд талх нь хатуу л гэнэ, навч энэ тэр ногоогүй юм байна л гэнэ. Элдвээр хэлээд л, тэгсэн хэрнээ идэцгээсэн. Хи хи.
Е06 гэсэн нь Улаанбаатар ниснэ гэж байгаа юм. Аан ингэж бичдэг юм байна гэж дарсан зураг. Нэг ч гэсэн ханз таньдаг байхын тулд. Дараа дахин ингэж Бээжингээр явах ч юм билүү.

Нэг давуу тал нь 2 чемодан ачаанд өгч болдог юм билээ.Гэхдээ ачаа их алга болдог гэж сонсож байсан болохоор бас айдастай, гарч ирэхгүй алга болчихвол яана аа гээд л.

Ганц нэг япон хүүхдийг шалгаж байна гээд татаж чангааж, түлхсэн гэсэн.
-Ёох, зүрх амаар гарчих шахлаа.
-Тийм байгааз, ууртай хүмүү с юм аа.
гэцгээгээд л байна лээ хоорондоо.

Би ч дотроо монголд ч нэг их ялгаагүй дээ, яана даа гэж бодоостой.

Үргэлжилнэ...

Monday, August 14, 2017

Үүдэн шүд

Бага зулзага гэж онгойсон хүн л гүйгээд байна. 7 сард үүдэн дээд шүднийх нь нэг нь унасан юм.

2 дахь нь намайг монголд ажлаар явж байхад унаж, онгойсон зургаа өгч явуулсан байв.

Ирээд хэд хонож байсан чинь доод соёоных нь нэг унав. Нийтдээ 3 шүд нь уначихаад л байж байна. Одоогоор нийт 5 сүүн шүд унаж хоёр нь ургасан байна. Түрүү жил бөс өдийд ийм бичлэг оруулж байж.

Одоогоор ямар ч нохой энэ тэрд өгөөгүй хадгалж байгаа, охидынхоо шүдийг.

За энэ нэг дор гурван шүд унасан байгаа өөрийнхөө дүр зургийг зурж, зуны даалгавартаа тэмдэглэн үлдээх юм гэсэн.

Зуны даалгаварт зурагт өдрийн тэмдэглэл хөтөл гэж байдаг юм байна. Том зулзага бас хийж л байсан байх, мартааский болсон байна. 3 хуудас тусгай цаас байна, тэрнийхээ нэгт нь энэ шүднийхээ тухай бичнэ гэсэн. Зураг зурж байгаад л.

Нээрээ шүдээ угаахад хэцүү байх шиг байгаа юм. Гэснээс айлын хүүхдүүдтэй харьцуулахад мундаг шүдээ угаадаг юм билээ. Ганц хоёр хэлээд л өөрөө угаана, дараа нь шалгуулна. Таньдаг айлуудын ээжүүдийн ярьж байгааг сонсоход бас л хэцүү. Бөөн хэрүүл, уйлаан майлаан болдог гэнэ.

Бас жимс энэ тэр хазах гэхээр нээх хөөрхөөн. Хичээж ирээд л шүдтэй хэсгээрээ хазна. Харахаар л хайр хүрээд байгаа.

-Ээж ээ, миний шүдийг яах вэ?
-Монгол явахаараа өөхөнд ороогоод нохойд өгнө.
-Нохой идэх үү? Ийм хатуу шүдийг.
-Монгол нохой идчихнэ өө.
-Мундаг юм аа.
-Монгол хүмүүс ч мундаг шдээ, хатуу ааруул иддэг, миний зулзага ааруулаа сайн идэж байна шүү.
-За.

Хаа очиж зулзагууд минь хатуу, гашуун аарууланд дуртай. Чихэртэй аарууланд дургүй. Хойшид ч ааруул захиж авчруулж байх юм шүү. Ааруул өгдөг эмээ өвөө, ах эгч, дүү нар минь баярлалаа.

Wednesday, August 09, 2017

Ажил намайг голно

Япон доторх явсан ажил минь яахав, 100 хувь биш гэж би өөрийгөө үнэлсэн. Сурах зүйл их байна, гол нь өөрийгөө л дайчлах. Гэм нь элдэв шалтгаан тоочоод, өөрийгөө дайчилж чадахгүй л байгаа болохоос.

Япон тал нь их сэтгэл гаргах юм. Монголчууд нь нэг тийм жаахан тархай бутархай, хүүхнүүд нь дэлгүүр хоршоо эргүүлсэн л улс байна даа гэж. Хэ хэ.

Буруутгах бас аргагүй л дээ. Би оронд нь байсан бол бас л дэлгүүр хэсч өгөх байх.

Бид бас их бэлэнчлэх сэтгэлтэй улс нь их мэдэгдэх юм дөө, хуулбарлачих гээд л үзээд байна. Тийм юм байвал өгөөрэй, гээд л алгаа их тосох юм.

Алгаа тосох асуудал бол их л эртнийх л дээ.

Нүүр номоор УИХ-н гишүүн Жавхлангийн алгаа тоссон гуйлгачин сэтгэхүйгээсээ сал гэж хэлсэн нь яваад байсан даа, үнэн шүү тэ.

Жаахан л сэтгэлгээгээ өөрчилчихвөл л болох гээд байгаа юм шиг санагддаг юм. Материаллаг сэтгэлгээгээ толгойноосоо аваад хаячихвал тэ.

Бас харилцааны тал дээрээ анхаармаар зүйлс байх юм дөө.

Орчуулга хийж буй монгол хүнтэйгээ нэг өөр харьцах, япон хүнтэй нэг өөр харьцах хандлагатай.

Оюутан залууст бол бүр ч дээрэнгүй байрын хандаж байна.

За энэ хүмүүсийн хүмүүст хандах хандлага албан тушаал, нас хүйс зэргээсээ хамаараад бас өөр өөр байх жишээтэй.

Загнаад загнаад явчихдаг ааштай хүн байх юм. Сайхан инээмсэглэж байгаад л ажлаа амжуулуулдаг хүн ч байна. Сайхан инээмсэглээд харьцахаар өөрийн эрхгүй л тус болчих юмсан гээд хөөрчих юм би ч.

Загнасан хүнээс цаанаа л цэрвээд, дахин загнуулахаасаа айгаад л дөлөөд гүйв. Хэ хэ.

Гэхдээ үе үе ингээд загнуулчихаар хор шар хөдлөөд хэсэгтээ хичээх юм шүү гэж бодогдоод зүгээр л дээ. Хүнээс үг дуулж чаддаг гэж өөрийгөө боддогийн хувьд өөдрөгөөр хүлээж авна аа гэж.

За та нар минь ч бас үе үе загнуулж байгаарай, амжилт хүсье.

Олоон жилийн дараах томилолт

Хамгийн сүүлд нэг их том паянтайгаар эх орондоо томилолтоор явж байсныг байнгын уншигчид бол санаж байгаа дөө. Хэ хэ.

Нэг их зарлаад байхааргүй паян тул ингэсгээд орхино. Өөрсдөө эрийнхээ сайнаар олж уншвал уншина биз? Хи хи.

Ийм л учир шалтгааны улмаас блогоо бичихгүй яваад байсан байх нь.

Хэдийгээр ажлаар явсан ч сайхан байсан. Мэдээжийн хэрэг.

Энэ томилолтноос өмнө их л олон ажил амжуулж явлаа. Гэрээсээ гараад 6 өдөр, эх орондоо ердөө 4хөн хонолоо. Уулзмаар учирмаар байдаг хүмүүс минь ихдээд, зарим нэгэнд нь хэлээгүй ирчихсээн.

Энэ бичлэгийг уншаад, намайгаа бариад авах байх даа. Хэ хэ.

Гэхдээ яахав, эрүүл саруул байхад нэг нартай сайхан өдөр уулзах байх аа. Тийм үү?

За тэгээд явсан сонин сайхнаасаа бага багаар хуваалцана аа, зураг хөрөг оруулаад.

Харьж ирээд долоо хонож байна аа. Цөөхөн хоносон болохоор, нэг л газартаа бууж ирдэггүй хэд хонов. Хи хи.

Эх орноосоо эрч хүч аваад ээж аавдаа үнсүүлээд ирсэн хүн чинь ажлыг бол гялалзуулж өгч байна дөө.

Та нартаа ч амжилт, өөртөө ч амжилт.

Monday, August 07, 2017

Бэлэг

Энд тэнд явахад бэлэг сонгож авна гэдэг том ажил шүү тэ. Ялангуяа энэ японд.

Муж болгон нь өөрсдийн нэрийн бүтээгдэхүүнтэй. Тэр нь ч гоё сайхан амттай гээд л шуугичихна.

Ажлаар ийш тийшээ явахдаа ажлынхандаа, хөрш ганц нэг эмээдээ, хань ижлийнхээ ажлынханд гэж бэлэг авдаг юм.

Ажлынхан бол ойлгомжтой, би чинь тэдэнд төвөг удаж, чөлөө авч явдаг учир, бэлэггүй харьвал алдас болно.

Хөрш эмээ нар хааяадаа бага зулзагыг минь харж хандана, хааяадаа хоол цайн зөөнө. Тэгэхээр бас хоосон ирж болохгүй. Алдас болно.

Хань ижлийн ажлын газарт бас л төвөг удаж байгаа юм. Учир нь хань ижил нормт ажлаа намайг эзгүйд дуусгаж амжилгүй гэр өөдөө яарах нь их тул, ажлынхандаа бас л төвөг удаж байна гэсэн үг. Тийм болохоор бас л хоосон очиж болохгүй, алдас болно. Хэ хэ.

За баахан төвөг удах, алдас болох гэсэн үгтэй бичлэг үү?

Угаасаа япон менежментийн нэг үзэгдэл л дээ. Хойшид япончуудтай ажиллах хүсэлтэй, эсвэл ирээд удаагүй байгаа зэрэг хүмүүст хэрэг болж магад шүү. Толгойнхоо нэг хэсэгт тогтоогоод авна биз.
За үүнийг Токиогоос ирсэн охин өгсөн юм. Би өөрөө дуртай юм болохоороо нэхэж байгаад авчихсан. Хэ хэ.
Дотроло ийм жигнэмэг. Монголд иддэг байсан ямар нэгэн жигнэмэгтэй амт н ь төстэй санагдаад л дуртай байх.

Заримдаа бэлэгээ шулуухан захиад хэлчих нь амар байдаг тээ. Цаад хүн маань ч юу авах вэ гэж хайж цагаа үрэхгүй. Хи хи.

Бусад бэлэгнийхээ зургийг авахаа мартаад эздэд нь өгчихөж ээ.

Аливаа асуудал нээрээ бэлэг өгч авалцах дээр л тогтоод байх шиг тэ. Би ч ойрын хэд хоног тувт бэлэг солилцож байна. Хэ хэ.

Бэлгээ эхнээс нь танилцуулж бичнэ ээ. Хи хи.

Sunday, August 06, 2017

Эхимэ муж

За үүнийг бичих гэж зураг оруулаад орхисон байхаар нь хальт үргэлжлүүлээд бичлээ. Ажлаар яваад ирсэн. Сайхан газар байна лээ. Шикокү бүсийн томоохон мужид ордог юм билээ. Мартахгүйн тулд товчхон л бичлэг боллоо. Гүүглээс нэрийг нь бичээд хайхаар гараад ирнэ дээ.
Гэснээс Эхимэ муж нь мандарин тариалалтаараа алдартай. Би бэлгэнд мандаринтай боов авчирсан. Мандарины жүүс гээд л зардаг юм билээ.
Хөгтэй дурсамж бас үлдсэн. Хэ хэ. Бид нэг дэлгүүрийг зорьж зөндөө алхсан. Ёстой л залуу насныхаа аагь омгоор л хүрсэн дээ. Хи хи. Үе үе гэнэт их дурсаад л инээгээд л явж байна даа гэж.
Мацүяма ордон луу гардаг лифт.
Ордны орой дээрээс хотын дүр зураг нэг иймэрхүү. Бас л том газар байна аа, суугуул нутгийг минь бодвол гэж бодон зогслоо.
Шикокү бүийн хамгийн том худалдааны төв гэсэн. Үнэхээрийн л том юм билээ. Бид бүгдээр нь орж амжаагүй.

Мөн Японы хамгийн эртний? анхны? халуун рашаанд орсон юм байна. Доого гэдэг халуун рашаан. Гадаад дотоодын жуулчид ч олноороо очдог газар байна лээ.

Гэх мэтээр нөхөөд бичнэ ээ, бүгдэд нь амжилт шүү.

Хуушуур, цуйван

За энэ их ажиллагаа орсон хуушуур, цуйван шүү.
Яасан гэхээр?

-Монгол хоол хийж зарах гэсэн юм, ирж тусалж чадах уу?
-Хэзээ вэ? чадна чадна.

Би гэж хэнхэг хүн, ажил ихтэйгээ мэдэхгүй олон ажлын хажуугаар өөртөө ажил олж ирээд байдаг хүн шүү дээ. Хань ижил,
-... гэж байж, чам шиг ийм өөртөө ингэж ажил уддаг хүн байдаг аа?
гэсэн.
-Монголыг минь тоогоод гуйж байхад, үгүй ээ завгүй гэж хэлж зүрхлэхгүй л байна шүү дээ.

Тэгээд урд орой нь очиж цуйвангийхаа гурилыг зуурч, элдэж, тос түрхэж, жигнэж, хэрчиж тавьж хонов. Цурам ч хийгээгүй. Үүндээ хань ижлээ дайчлаад авсан гэж байгаа.

Гэрээс нэлээд зайтай нэгэн жижигхээн тосгоны баярт монгол хоол хийж зарах гэсэн арга хэмжээ. Тэр тосгоны тамгын газарт эх оронд минь Жайкагийн шугамаар ажиллаж амьдарч байсан нэг залуу гэр бүлээрээ нүүж ирээд ажилладаг юм билээ. Тэгээд л намайг хайж олоод, оролцоочээ гэж гуйсан нь тэр.

Гурилнаас бусад ногоо хэрчих, мах гэх мэт асуудлыг тэр залуу хариуцсан. Бас л шөнө нь унтаагүй гэсэн. Хэ хэ.

Гал тогоотой зууралдаад баярыг нь очиж үзэж амжаагүй, хоёр хоолыг хоёулхнаа хийнэ гэдэг барахгүй ажлын нэг билээ. Халууныг ч хэлэх үү? хөлсөө асгаад л хичээсээн хичээсэн.

Ганц нэг монголчуудаасаа асууж үзсэн л дээ. Завгүй, ажлаар монголд яваа гээд л надад олдоогүй хэрэг. Дэргэдэх хань ижлээ л чи л туслахгүй бол өөр хүн алга гэсээр л дагуулаад явсан нь тэр.

Ямартай ч улсынхаа нэрийг аятайхан аваад гарсан. Амттай байна гэж хэлсэн.

За энэ 7 сарын сүүлээр болсон арга хэмжээ. Дараагаар нь зөндөө ажил амжуулсан, бичээд явна аа.

Та нартаа амжилт хүсье.

Wednesday, August 02, 2017

Зуны амралт эхэллээ гэж

Охидын зуны амралт эхэлчихсэн шүү.

Эхлээд овоо хэд хоночихсон. Намайг энэ бичлэгээ оруулах гэсээр байтал амралт нь дуусах нь байна.

Би ч ойрд түмэн завгүй байгаад, бичлэг ч ойр ойрхон оруулж амжихгүй л гүйгээд байлаа. Одооноос хэсэг амсхийх байх, завандаа зөндөө зүйл бичнэ ээ.

Аниа нь энэ бүтэн сайнд үлээвэр хөгжмийн дугуйлангийнх нь тэмцээн болно. 2 жил дарааллан алт авсан улс энэ жил ч бас хичээхгүй бол гээд өдөр бүр давтаастай.

Дүү нь өглөө хар үүрээр гадаад цэцэрлэгт гарч гимнастик хийнэ. Радиогоор заадаг юм. Бага сургуулийн зуны амралтаар, улсын нийт хэмжээнд.

Хүүхдүүдийг амралт эхэлсэн гээд үд болтол унтаж үхрийн дуунаар сэрээхгүй, аль болх үр өгөөжтэй, зөв хэмнэлттэйгээр өнгөрөөгөөсэй гэдэг үүднээс явуулдаг гэсэн.

Бас их зүгээр л юм билээ. Нэгэнт сэрчихсэн хүүхэд эргэж унтдаггүй юм байна шд. Хэ хэ. Тэр чигтээ гадаа тоглох, нэг бол гэртээ зурагт үзэх гээд нэг сэрсэн л бол сэрсэн.

Радиог нь эцэг эхүүд ээлжлэн дааж аваад, өглөө гарч асааж өгнө. Миний ээлж маргааш. Ашгүй намайг байхад таарлаа, сүүлийн үед миний эзгүйд хамаг юм дахвцаад хань ижил бажигадаад байсан юм.

Том зулзагын тэмцээн дуусахаар бид нэг амьсгаа авахтайгаа болох байх даа. Дунд сургууль дахь сүүлчийн тэмцээн тул бид очиж үзнэ. Бас нэлээд явж очдог газар. Эртхэн гараад л жирийнэ дээ.

Даалгавар гэдэг асудал байна. Том зулзага ч яахав өөрөө тэгсгээд хийгээд байна. Бага зулзага маг хурдан хийчихээд байна. Өдрийнхөө даалгаврыг. Завтай байгаа дээрээ бусад өдрийнхөө даалгаврыг бас хийчих ээ үр минь гэхлээр ойлгож өгөхгүй, багш заавал өдөр бүр бага багаар хий гэсэн гээд байх юм. Хэ хэ.

Бас нэг том даваа нь өдрийн хоол юу идүүлэх вэ? Сургууль дээрээ үдийн хоол идчихдэг болохоор ингэж гэртээ өнждөг өдрүүдэд ээжээс асар их авъяас шаардах юм. Түрийвч ч овоо нимгэрэх юм. Хэ хэ.

За ээжүүддээ амжилт хүсье. Түрийвчээ хоосолчихолгүй, өөрөө бас хамаг авъяасаа шавхчихалгүй зуныг даваарай гээд. Хи хи.

Sunday, July 23, 2017

Шавь минь уу зэ

Ид халаад, шинэхэн ирсэн шавь минь хэцүүдэж байна.

Ямар халуун юм бэ? гэсээр л угтана шүү дээ.

Аргагүй аргагүй, эхний нэг хоёр жил хэцүүднэ. Туршлагатай хүний үг. Яваандаа дасаад, кондешнд даардаг болно, ханиад хүрдэг болно. Хэ хэ.

Хэл ус нь овоо зүгшрэх хандлагатай байгаа. Ичээд, санаа зовоод амнаасаа бага унагадаг байсан япон үг нь нэмэгдээд л байна. Ганц нэг багш нь өгүүлбэрээр ярьдаг болж байгаа гэж хэлсэн.

Урд нь яахав ганц нэгхэн цээжилсэн үгээ ганц ганцаар нь хэлээд байдаг байсан байх нь.

Бассейныхаа хичээлээр сэлж сурч байгаа гэсэн. Огт сэлж чаддаггүй байлаа шүү дээ.

Зуны амралт нь эхлээд, бид хоёр хэсэгтээ уулзаж амжихгүй. Гэхдээ наана нь яаж ийгээд ганц нэг уулзах байх өө.

Өөртөө болон шавьдаа халууныг амжилттай давахыг хүсье ээ.