Monday, June 18, 2018

Уул усны ойр нь 2

Дараагийнх нь хагас сайнд. Том жимс түүхээр явав. Бага зулзагатайгаа. Захирал өвөө, түүний самган, самганы дүү гээд нэг эмээтэй хамт.
Замд таарсан үхэр. Бага зулзага өмбүү гэж орилсон монголоор. Япон үхэрнүүд "моо моо" гэж мөөрдөг юм. Хэ хэ. Өнөөдүүл нь багыг минь цаашлуулаад л, наадах чинь монгол хэл мэдэхгүй ээ гээд л.
Уулан дахь цэцэг. Яг хажууд найгаад байсан тул зураг дарав. Нэр мэдэхгүй ээ. 

Яг жимсний зураг дараагүй байна. Түрүү жилийн бичлэг зэрэгт нэлээд дэлгэрэнгүй байж магад. Байнгын уншигчид минь бол андахгүй дээ. Өнөөхөө л бичиж гээд, хэхэ.

Дарс болон ундаа минь амттай болог ээ...

Sunday, June 17, 2018

Олоорой

Эхний удаагийн жимс түүлтээр бага зулзага өвөөгийн амьжиргаа цагааны тэвшин дээр гарч мод хүртлээ явсан. Их л хөгжилтэй байх шиг байсан. Арзайтлаа инээгээд л...

Жимс түүж нэг их гийгүүлээгүй ээ. Ээж л шуналтаж зөндөө түүсэн. Бага зулгага юу хийж өөрийгөө баясгасан бэ гэхээр
Барьж гүйгээд, авч харина гэж гайхуулсан зүйлийг нь энэ зурагнаас олоорой. 

-Хошуун дээр нь нэг үнсчих. Тэгвэл цайралаг хан хүү гарч ирээд л
-Но шүү дээ, юу гэж тийм юм байдаг юм?

Ямар амьтан олохоо мэдсэн биз? Манайхаан. 

Хөөрхий минь уул уснаа холдоод хот газар оччихвол удахгүй л үхчихнэ шдээ, буцаагаад тавьчихаа гэж байж горхи луу чулуудууллаа. Энэ хүүхдүүдийн гар хөл заримдаа их ширүүн байх юм аа тэ. Хэ хэ. 

Олоон жилийн өмнө энэ өвөөгийнд том зулзагатайгаа бас жимс түүхээр ирж байсан юм. Тэр үед том зулзага бас яг л дүү шигээ элдэв хорхой шавьж барьж гүйгээд л, амьжиргаа цагааны дэвшин дээр гарч суучихаад л баясаад л хөөрхөн байж билээ. Хүүхдүүдийн үйлдэл бас ижил байх юм тэ.

Бодоод байх нь ээ хүүхдүүдтэйгээ цуг л том болж байна даа. Хи хи.

Бүгдэд нь амжилт хүсье...

Friday, June 15, 2018

Уул усны ойр нь

Бичиг цаасанд дарагдсан их ажлын дараагаар тархиа амраахаар шууд л уул ус руугаа тэмүүллээ шд.

Худлаа, уг нь сайхан унтана даа гэж бодож байсан юм аа. Тэгсэн найз өвөө залгаад
-Ирж жимсээ түү, маргааш бороотой гэсэн.
-За, нисээд очлоо, хүлээж байгаарай.
Очих замдаа. Наана харагдаж байгаа нь будаа гэж бодож байна. Хааяа буудай тариалсан байдаг л даа. Энэ гэхдээ будаа байх. 
Жимсний маань мод. Энэ жижиг жимстэй. Сүүлд жимсийг нь идэхэд гого байдаг юм. Чавганы мод шүү. Чояаны дарс гээд манайхан их уудаг болсон сураг байсан. Сая ажлаар явахдаа ч нэлээд уусан. Хи хи. 
Тарьсан болгон нь ургаад байдаг энд. Ээж аавын минь атаархлыг их хүргэнэ ээ. 


Энэ том жимстэй мод. 2 кг-г л түүсэн. Шуналтай гар чинь яахав, дахиад өөр хүнээс авна л гэчихсэн байгаа. 
Ийм дарс, ундаа болно шүү дээ. Энэ түрүү жилийнх. Хурдан ууж дуусган шилээ султгах гэж байна гээд, орой бүр гэрээрээ ундаа, дарс уугаастай. 

Сүмо агаа нар ирвэл уг нь дорхноо л дуусна л даа. Дор бүрнээ завгүй л байх шиг, тэмцээн уралдаан гээд...

Нэг сайхан 9 болтол унтах юм сан...

Tuesday, June 12, 2018

Hydrangea буюу Гарьхан цэцэг

Гарьхан цэцэг гэдэг үгийг болор толиос олсон юм. 6 сарынхаа цэцгийг оруулж байна. Ажилдаа  ирэхдээ, ийшээ тийшээ явахад тааралдсан цэцэг. Сэтгэл санаа таагүй үед бол цэцэгс гунигийг минь тайлдаг аа гэж...
Ажлын байрны гадаах цэцэг. Гоёмсог байгаа биз? Энд аливаа албан газар гадаах тохижилтондоо их анхаарна аа.

Монголд ажилладаг нэг япон хүн монгол япон хүний ялгааг хэлэхдээ "монголчууд гэр доторхоо л гоёод элдэв хэрэгтэй хэрэггүй зүйлээр дүүргээд байдаг, япончууд гадаах орчноо л их тордоно, гэр доторх нэг их сонин биш." Үнэний ортой тийм ээ?

Гэрээсээ нэг алхам холдоод л хогоо хаяна, шээнэ баана, нус цэрээ хаяна гээд л. Гэртээ бол тэгэхгүй шд. Өнөөх цонхоороо хогоо гаргаж шиддэг нь хэвээрээ болов уу? Бүгд биш л дээ.
Ойроос бол ийм. Бороотой байсныг хэлэх үү, борооны дусал бөнжигнөөд тансаг байгаа биз? Оригамигаар нугалж хийж болдог шүү, нэлээд дөхөж очдог. Жижиг оригами цаасаар хийвэл бүр хөөрхөн болдог юм билээ.
Нэгэн байгууллагын хүлээн авахын тавцан дээрх цэцэг. Гарьхан цэцэг нь хөрснийхөө хүчиллэг чанараас шалтгаалаад ингэж өнгөө хувиргадаг. гэсэн.
Энэ зурган дээрх доод талын цэцэг нь цайвар ягаан өнгөтэй. Өөр мужид явж байхдаа дарсан зураг.
6 болон 7 сард ургадаг Гарьхан цэцэг нэг иймэрхүү. Цэцгийнхээ нэрийг марталгүй цээжлэх юм шүү. өөр нэршил байдаг бол хэлж өгөөрэй...

Monday, June 11, 2018

Орчноо мэдрэх

Энд тэнд явахдаа орчноо жаахан мэдрэхэд болохгүй зүйл гэж үгүй мэт санагдана.

Жишээ нь энэ японд бүх зүйл цаг минут, секундээр тоологдоно. Эд нар өөрсдөө гүйх нь холгүй л шогшицгооно.

Японд ирчихээд учиргүй шогшоод унах нь хаашаа юм? Гэхдээ л жаахан яарч байгаа дүр эсгэж болно. Уучлаарай гэсэн байртай, яарсан байртай царайлж болно оо доо.

Гэтэл манайхан яаж байна? Өөрийг нь хүлээгээд, цагаа байн байн хараад л хүлээгээд байж байхад, гарч ирснээ юу ч болоогүй юм шиг хажуугаар гараад л алхах жишээтэй.

Япончуудтай хамтарч ажиллах гэж байгаа бол аливаа зүйл эхлэхээс өмнө 5-15 минутын өмнө бэлэн байх ёстой гэдэг үзлийг баримтлах хэрэгтэй шүү.

Ахимаг насны хүмүүс бас айж эмээх хүнтэй, ах захаа дээдэлж өссөн юм болохоороо чих зөөлөн байна. Гэтэл 90-д оны, 2000-д оны хүүхдүүд өөдөөс бол цор цор гэх янзтай юм билээ. Би өөрөө бүдүүлэгт тооцогдоод л дууссан даа. Юм хэлснээрээ. Ккк.

Мөн инээж ханиах, утсаа маажих орчноо мэдэрмээр юм өө. Зураг авч болно оо. Тэрийгээ шалгаж байна гээд л оролдоод нам болчихно. Хэлэхээр тоохгүй ээ. Би өөрөө л буруутан болно.

Уг нь монголоос гарахдаа их л том сануулгатай гардаг гэсээн. Ингэв? тэгэв? гээд л. Сурсан юмыг сураар боож болох биш гэгч нь болдог байх даа. Тийм ээ.

Өөр чинь юу билээ? За ер нь хаана байна тэр орчноо л мэдрээд л явчих нь чухал юм шиг ээ.

Бүгдэд нь амжилт болон эрүүл энхийг хүсье өө.

Sunday, June 10, 2018

Ажил дууссан ба feedback

2 долоо хоногийн хугацаатай ажил маань амжилттай дуусав. Олон сайхан, мундаг хүмүүсийн ачаар дажгүй л даван гарлаа. Дунд нь гацах, ээрэх, муурах зүйл гарвал янзага шиг тормолзоод аврал эрдэг гэж байгаа. Янзага шиг том алаг нүдгүй л дээ. Өөрийнхөө хэмжээнд л тормолзоно.

Feedback гээч зүйл их чухал гэж байна шүү дээ. Багш нараараа, мундаг мундаг дээд курсынхнээсээ гээд л заавал зөвлөгөө, шүүмж энээ тэрээ авах чухал гэнэ дээ.

Би өөрөө өөрийгөө л шүүхээс. Гэхдээ энэ маань нэг их амжилт олдоггүй юм өө. Хэ хэ. баахан цаасаа, галзуу хүний өдрийн тэмдэглэлээ нэг сайхан эмхлээд, цэгцлээд явчихъя гэхээр, гэр орны минь ажил тийм боломж олгохгүй, нэг бол би өөрөө залхуураад тэгс ингэсгээд л өнгөрнө дөө гэж.

За тэр ч яахав. Надаас шалтгаалах зүйл.
Хамгийн гол санаа зовоож байсан зүйл маань, ирсэн хүмүүс маань санамсартай санамсаргүйгээр янзан бүрийн хэрэгт төвөг тарьчихалгүйхэн шиг л байгаасай гэж залбирч байлаа шүү дээ. Хи хи.

Буцсан хүмүүс маань өөрсдөө сонсвол муухай л даа. Гэхдээ л энд тэнд чих дэлсээд байхаар өөрийн эрхгүй санаа зовох л юм.

Хэрэг төвөгт орооцолдсон улсаас болоод тухайн байгууллага, бүр нутаг орноороо боловсрох их завшаанаас хасагдчихаад байна. Дор бүрнээ л бодолтой байцгаая аа.

Өөр чинь юу билээ? Аан тийм, идэж уухаа хянахгүй бол хэд хоног ч сайхан л байлаа. Уухыг ч үзүүлж өглөө. Олуулаа уух чинь бас хөгжилтэй байдаг юм байна шүү дээ. Хэ хэ. Харин би монголчуудын аяыг бол даахгүй юм билээ. Хо хо. Угтаа япон хүмүүсийн хажууд уучихдаг гэж өөрийгөө үнэлдэг байхгүй юу.

Явсан газрынхаа алдартай гэсэн гоймонг нь идэж чадсангүй. Өглөө нэг байшинд ороод л оройд гарч ирнэ, тэгээд галт тэргээр хагас цаг хэртэй явж ирэхээр тэр гоймонгийн газрыг хайж явах зав ч гарсангүй. Дараа заавал иднэ гэсэн бодол тээгээстэй л ирлээ.

Нэг магтуулсан зүйлээ хэлэх үү? Олон жил болж байгаа гэхэд монгол хэлний чинь үгийн баялаг дажгүй хэвээрээ байна гэсэн. Хэ хэ. Гэхдээ л явцын дунд оносон үг гарч ирэхгүй, тормолзож ирээд асууж байгаад л хэлчихдэг гэж байгаа. Хамгийн гол нь инээмсэглээд л үнэнээ хэлэх. Хи хи.

За бүгдэд нь амжилт хүсье ээ.

Thursday, June 07, 2018

Ээжийн эзгүйд

Ээжийн эзгүйд манайхан их дажгүй байгаа гэсэн.
Нэг иймэрхүү л байна гэнэ цаана чинь. Маргаашийнхаа хувцсыг ингэж бэлдээд хонодог гэнэ шүү. Хэ хэ. 
Хоёр дахь өдөр нь. Хи хи. 
Гагаагаа ингээд дээр нь тавьчихсан байх юм аа. Хо хо. 

Гэх мэтчилэн 14 хоногийн зураг ирсэн. Мэдээж давхардана. Ккк. Түүнээс 14 өөр хувцас байна гэж юу байхав. Ээж бол хэмнэлтийн мастер тул тэгж олон хувцас авахгүй ээ. Сайхан угаагаад л өмсгөөд байна шүү дээ. 

Ингэж зураг харахаараа л гэрээ санаад, хөөрхөнийгөө барьж аваад үнсээд үлгэмээр санагдаад явчихна өө. Түүнийгээ ил гаргахгүй ээ. 

-Номын сангийн ном өгсөн үү? Би сануулахаа мартчихаж.
-Юун тийм илүү дутуу юманд санаа тавьж, гүйж харайх гэж. Тун завгүй байхад

гэсэн. Ээж л сануулахгүй бол гэрт болж байгаа илүү дутуу зүйлийг ер санахгүй юм аа энэ улсууд. Харьж байгаад л буцааж өгөхөөс. Загнуулна аа, одоо яанам билээ.

Үүнийг бичих гэсээр байтал харих минь дөхсөөн. Тун удахгүй...

Ажлын сүүлийн өдрийг амжилттайгаар даван туулах болтугай.

Wednesday, June 06, 2018

Даллагатай шүү

Монгол бэлэгний даллагатай байгаа, ойрдоо. Хэ хэ.
Монголд энэ Ялгуун моодонд ороод, би бэлгэнд аваад аа. Хөөрхөн жижигхэн алчуур.

Ааруул чихэр бас байгаа. Гоё. Гэхдээ гэртээ харьж идэх гээд хадгалаад л яваа. Энэ удаад зураг авахгүй ээ.
За энэ Алтан Говь чинь юм юм хийдэг болж, идээгүй л байна. Харьж байж олуулаа идэх санаатай. Тэгэхгүй бол ганцаараа гөвж хаячихаад, бондойсноо гайхах гэж тийм ээ. 
Намар бэлгэнд авсан саван минь дуусчихсан байсан юм. Баярлалөө. 

Гэх мэтчилэн үе үе ийм даллагатай байдаг шүү. Сайхан. Хүн гээч амьтан нээрээ авч л байвал л баярладаг бололтой. Ха ха. Угтаа өгч байж л баярладаг байх хэрэгтэй гэсэн. Хэрэв та тэгж чадвал гэгээрсэн байна аа гэсэн үг. 

Гайхуулахдаа гол нь бус, олоон жилийн дараа эдгээр бүтээгдэхүүнүүд хэрхэн хувьсан өөрчлөгдсөн байх бол? Оршсоор байх нь уу? гэдэг нь сонин. Тийм болохоор л зураг хөрөгтэйг нь нотлоод үлдээх нь чухал тийм үү?

Ажил маань дундаа орсон, хугацааны хувьд. Чих нүд ам хамар бүгд алт болж байгаа, хихи. Аан бас нас яваад, харьцангуй алт болох нь багассан шиг билээ, зарим нэг садвээр. Хо хо. Жоохон жоохон залуучууд ирж байна, эгчээ гээд л гүйж байна. Яана дөө...

Tuesday, June 05, 2018

Цэцэгс

6 сарын цэцэг. Борооны улиралд ургадаг цэцэгс намайг бас хүлээгээд л байгаа. Зураг аваад эндээ оруулна аа.
Гудамжинд явахдаа иймэрхүү цэцэг харж явдаг болсон байна лээ. Нэгэн хоолны газрын гадаах цэцэг. Цэцэгт дуртай хүн бол цэцгэнд нь дурлаад шууд л үйлчлүүлчихмээр тохижуулсан газар их байх юм өө. 
Айлын үүдэн дэх цэцэг. Шууд л ажилсаг гэгчийн бөгтгөр эмээ нүдэнд харагдана. 
Өнгө нь гого санагдсан. Нэрийг нь даанч мэдэхгүй. Харамсалтай...
Нэгэн албан газрын ойн арга хэмжээнд хальт очихдоо дарсан юм. Томоос том ваартай байсан. Ваартай нь авалгүй, цэцгийг нь л авсан байв.

Борооны улирал ургадаг Ажисай гэдэг цэцгийн зургийг дараа оруулна аа. Түр баяртай. Бүгдэд нь амжилт хүсье. Миний ажил дуусах гээд л. Одоо 3 өдрийн давчихвал ч...

Monday, June 04, 2018

Шар айраг даруулгатайгаа

Оройд л шахуу нэг шар айрагны ард гарч байна. Ажил дуусаад харин харьтлаа л уух янзтай.
Манго жимстэй коктэйл. Буудалдаа харьж ирээд эх үрсийн баярыг нөхөж тэмдэглэсэн. Чавганы дарсаар дагнасан. Хэ хэ.
Буга согоотой уулзах гээд явахдаа уусан герман шар айраг. Нара мужийн цэцэрлэгт хүрээлэнд герман шар айрагны баяр болж байсан. Бид доргиод авч уулаашд.
Шар айрагны даруулга. Шарсан загас. 
Шар айраг уухын өмнөх оршил. Сашими гэдэг нь. Заавал идэж үзээрэй гэж захьсан гээд монголчууд маань сонирхоод. Дажгүй идчихэж байна лээ. Би ч амаа олохгүй л иднэ. Дуртай...

Одоо хөргөгчинд байгаа асахи шар айргаа уугаад унтлаа. Ачааны нэмэр, ярьшиг. 

Sunday, June 03, 2018

Идэж ууна гэдэг ч...

Энд тэнд явахдаа идсэн зурагаа их авч байна дөө. Үгүй ээ яахав, муу хүн идсэн ээ гэдэг ч энд бол ходоодоор нь жуулчдыг татаад байна л даа.
Нэг буудлын оройн хоол. Олон орны хоолыг үе үе ингэж туршиж хийдэг юм. Энэ хаанах хоол гэчихлээ дээ, мартчихсан байх юм аа. Толгой гэж улгуй болчих юм заримдаа.
Ажлаар явахдаа идсэн, суугуул нутгийн минь хоол өө. Япон хоол. Нэг л хүний поорцоороо. Эрчүүд цадах нь хэр л бол доо. Хэ хэ.
Нара муж дахь нэгэн зочид буудлын хоол.Ногоог маш сайн идэж байгаа. Дээхэн бол "би ямар ямаа юу?" гэж хэлэхээр л. Хи хи. Одоо бол овоолоод л идээд байх хэрэгтэй тийм үү?
Шарсан баншинд дуртай гэж юүхэв. Амттай шүү. Японд ирэх бол заавал идэж үзээрэй. Раамэн гээд шөлний газар бол байж л байдаг.

Ингэж идэж уудаг цагаар бүгд л их хаппи байгаад, алжаалаа тайлцгааж байна даа. Бүгдэд нь амжилт...

Saturday, June 02, 2018

Буга согоо

Ойрын хэдэн өдөр Японы Нара гэдэг мужаар яваад аа. Нара муж гэхээр буга согоо л нүдэнд харагддаг юм. Тийм болтол нь эд орон нутгаа сайн сурталчилж чадах юм.

Буга гэж яриад байгаа ч хөөрхөн жижигхээн. Хүнээс айхаа больчихсон, эсрэгээрээ гараас нь идэх юм иднэ шүү дээ.
Мужийнхаа захиргааны цэцэрлэгт хүрээлэнд зүгээр л нэг бэлчиж байдаг юм билээ. 
Манайхаар бол Гандан шиг л том сүм байх шиг байгаа юм. Гадаах цэцэрлэгжүүлэлт нь. Тохижилт нь гэх юм ууд аа. Ийм гоё. Лам нар гэх юм уу, ажилчид нь шүтэн бишрэгчдээсээ олсон, жуулчдаас авсан орлогоороо ингэж хөдөлмөрлөдөг юм байна аа.

Түрүү жил Гандан ороход миний жааханд ямар байсан яг тэр хэвээрээ байна лээ. Хөөх ямар сайхан өөрчлөгдөө вэ гэж уулга алдахаар сэтгэл сэргэм зүйл нэмэгдээгүй л байсан. 
Нэлээд том газрыг хамраад цэцэрлэгт хүрээлэн нь байна. Түүндээ ингээд буга согоо нь бэлчээд, жуулчид бас олноороо бэлчинэ. Хи хи. 
http://www.todaiji.or.jp/english/index.html Ийшээ ороод үзчихээрэй. Англи хэл дээр дэлгэрэнгүй байгаа шүү. Нэг бол Нара мужийн аялал жуулчлал гээд ороод үзэхээр зөндөө л зүйл бичээстэй бий. 

Би гарч ажлынхандаа, хөрш эмээ нартаа нутгийн боов олж авахаар гарлаа. Түр баяртай, бүгдэд нь амжилт хүсье өө. Гэртээ хөргөгчний наалт авсан. Уламжлал. Охиддоо харин очоод дуртай зүйлийг нь авч өгөхөөр тохиролцсон. Үнэтэй зүйл нэхээд унана аа өнөө хоёр нь. Уг нь эндээс нэг зүйл аваал очвол хямд л тусах юм. Ээж яахав олон хоногоор орхиж явах гэж байгаадаа бантаад ам алдчихсан юм. Хэ хэ. 

Мартсанаас баяраа сайхан тэмдэглэсэн биз дээ? Би ч ойрдоо орой бүр л баяр. Ажил дуустал үргэлжлэх байх. Ккк

Thursday, May 31, 2018

Баяр болох гэж байна шдээ?

6 сар гарчихав өө. Эх үрсийн баяр болж байхад гэрээ мартсан Гэсэр ажилтай гадуур. Өөрөө бол үнэн кайфтай байгөө.

Ингээд 6 сарынхаа цэцэгний зургийг оруулж байна аа. Жаахан эрт л оруулчихлаа тийм ээ?
Нара мужийн захиргааны байрны дээвэр дээрх цэцэг. Миний амьдардаг суугуул нутгийг минь бодвол мундаг байртай юм билээ.
Нара мужийн захиргааны дээвэр дээрх зүлэгт талбай. Хосууд мосууд болзоод сууж байх жишээний. 
Нэгэн айлын гадаах цэцэг. Зам дагаад алхаж явахдаа таарсан юм. 

Ингэхэд эх үрсийн баяр болж байна. Би монголчуудтайгаа хамт яваа болохоор баярын уур амьсгал маш өндөртэй байгаа. Тэнд хань ижил юун монголын баяр, буцалсан цай шиг явж байхад гэсэн. Ккк. 

Wednesday, May 30, 2018

Монгол чоко

Хүн өгөөд өө. Гялайлаа гээд хоёр гараа тосоод л авав. Чоконоос гарах хэтийн зорилготой хүн чинь байдаггүй ээ.
Гараа тосох шалтгаан нь эх орноос минь ирсэн, эх орны минь амт гээд л явчихна шүү дээ. Ккк
Архи бас адил шд. Ер нь буцаахгүй шүү. Худлаа худлаа тоглосон юм. Архиараа юу хийдгийг байнгын уншигч болон найз нөхөд, ээж аав минь мэдэж байгаа дөө.
Чоконоос гарах хэтийн зорилгоо умарталгүй, учиргүй их иддэг байснаа болиод, ёс юм гээд жаахныг амсаад л болоо. Мундаг уу? Мундаг. Сүрхий юу? Сүрхий. Хэ хэ.
Бас ийм төрөл байдаг юм байна.

Амт ерөнхийдөө гайгүй. Учиргүй амттай гэж бол хэлэхгүй л дээ. Би чинь сүүлийн хэдэн жил какао ихтэй чоко иддэг болсон болохоор эндхийн ч иймэрхүү жимстэй, сүүтэйгээс иддэггүй юм.

Бас нэг амжилтаа хэлэх үү? Зайрмаг идэхээ болиод удаж байгаа. Хааяа нэг энд тэндхийн хоолны амттанд гарч ирдэг жижигхээн хэмжээний зайрмагийг л иддэг. Нэг хэсэг чинь гэртээ авч хураачихаад л иддэг байлаа шүү дээ. Одоо бол авч тавихаа байсан. Ингэхээр идэх ч хүсэл төрдөггүй юм билээ. Хаа нэгтээ охиддоо урамшуулал болгож авч өгдөг болсон.

Та нар ч бас чадна шүү. Хэмнэлттэй шүү. Эрүүл мэндэд сайн шүү.
Юун олон юм хэлдгийн, ганцыг л хэлээч тэ? Ккк
Амжилт хүсье...

Tuesday, May 29, 2018

Тамирын өдөрлөг

Санасан уу? Намайгаа, таг байхаар. Хэ хэ.  За энэ уламжлалт бичлэг шүү.
Бага зулзагынх. Томилолтоор явах хугацаатай давхцаад, ээж ирэхгүй юм уу энэ тэр гээд л гомдоллоод байсан чинь ашгүй, маргааш өглөө нь эртээ галт тэргэнд суух болоод бүгд л бөөн баяр. Хэрээ бороо орж таарвал сунгаад, ирэх долоо хоногийн бүтэн сайнд болох байлаа. Азтай, азтай.

Харин ээж ажилдаа санаа зовоостой. Ямар хүмүүс ирэх бол? Хэр хэцүү бол? Чадах болов уу?

Жил бүр л боддог юм, зулзагууд минь биеийн тамирт ер нь гавихгүй улс шүү, яаж дуурайхаараа ингэж дандаа мууг нь дуурайдаг байна аа гэж. Хи хи.

Харин унших, бичих, дуулах, хуурдах, хайчлах, зурах тал даар ээжийнхээ талын эмээг, аавынхаа талын өвөөг дуурайсан юм шиг байна лээ...

Өглөө эртлэн босоод өнөөх айхтар бэнтогоо сүр бадруулж хийцгээгээд л аваад гарлаа. Эгч нь яваагүй ээ. Хичээл номоо хийх минь л гэсэн.

Багадаа дүүгээ панаалдаж зугатах гэж бас л бөөн тактик зохиодог байлаа шд. Дагаад салдаггүй байлаа шд.

Харин энд бол тиймэрхүү зүйл нэг их гардаггүй бололтой. Тус бүрдээ, дор бүрнээ өөрсдийн хийх ёстой зүйлээ, хиймээр байгаа зүйлээ хийгээд явцгаадаг бололтой.

Тамирын өдөрлөг. Агуулгын хувьд ерөнхийдөө жил бүрийнх адил. Онцлог нь хүүхэд нь хэрхэн хөгжиж дэвшсэн байна, юуг чаддаг болсон байна зэрэг л гол зүйл.
Бага зулзага ингэхэд дээс үсэрч сурсан саяхнаас. Чаддагүй байлаа. Бид ч нэг их хүчилж заадаггүй байлаа. Яваандаа сурчихна дөө гээд. Хүүхэд бүр бүгдийг чаддаг байх албагүй гэж үздэг хүн л дээ би.Тийм биз дээ?

Яахав, чаддаг бол мэдээж сайн л даа. Өө тийм, дугуй унаж сурсан юм байна, нэг дүгээр ангид байхдаа. Энэ тухай бичлүү? Яалаа? Санадаггүй ээ.
Тэмцээний явцад ингээд сурагчдыг хөл нүцгэн гаргачихдаг хөтөлбөр байдаг юм. Багш нар нь бас дагаад л хөл нүцгэн, хөнгөн шингэн гэгч нь дагаад л гүйчихнэ шүү дээ.

Бүтэн өдрийн арга хэмжээ арай хийж дуусав. Зулзагын шар өнгийн баг тасархай оноогоор түрүүлэв. Сэтгэл нь хөөрсөн нэг хүн, тарж ирээд л шууд гадаа, тэр их энерги хаанаас гараад байдаг байна аа тэ? Энэ хүүхэд гэдэг ертөнц.

Бүгдэд нь амжилт шүү. Би ажилдаа ирчихсээн, юм үзэж нүд тайлаад л гүйж явна. Одоохондоо цоглог байгаа. Хи хи.

Thursday, May 24, 2018

Цэцэгс 2

6 сард яахав дээ гээд цэцэгний зураг ахиу орууллаа шүү. Хэ хэ.
Ажлын газар байрлах байшингийн 1 давхарт. Үе үе солигдоод явдаг юм билээ.
Нэг жижигхээн сумын нэг жижигхээн толгодын тохижилт. Арын цаас нь хүүхдүүд зурсан зураг байсан. Цэцэрлэгийн насных болов уу?

Нэрийг нь үл мэдэх цэцэгс. Байгаль орчныг чимэхээс гадна хүмүүний сэтгэлийг их л баясгах юм даа. 

Шинэ долоо хоногт нь, ер нь бүх л долоо хоногт нь амжилт хүсье ээ.

Wednesday, May 23, 2018

Ээлжит жүжиг

Хөөрхөн, сонирхолтой байлаа. Энэ удаад аавтайгаа хамт явсаан, бага зулзага бидэн хоёр.
Хар хар хувцастай жүжигчид маань хүүхэлдэйн баатрыгаа маш сайн амьлуулах юм өө.
Тайзны засал энэ тэрийг нэг их сүр болголгүй, шийдчихэж байна л даа. Театрын мэргэжилтэй хүмүүс үзсэн бол санаа авах зүйл ихтэй байлаа. 

Би яахав, худлаа л гоё сайхныг нь л гайхахаас өөр зүйл чадахгүй юм дөө. 

Ингээд үзээд яваад байвал ирээдүйд бага зулзага жүжигчин ч болох юм билүү тэ? Хэ хэ. Гэхдээ боддог юм, олны танил байх ч хэцүү дөө гэж. Зүгээр л нэг "хүн" байвал л болох нь тэр...

Хүүхэд хүмүүжүүлэх их үйлсэд нь амжилт шүү...

Tuesday, May 22, 2018

Ажиллана чиг амжуулна чиг

Ажлаа хийнгээ өөрийгөө зугаацуулаад амжчихна аа цаадах чинь.

Гадаад дотоодын зочдод зориулсан үнэ төлбөргүй үйлчилгээ. Би узэелээр энэ тухай зарлангаа жаахан цаг гарангуут гараад л гүйчихэж байгаа юм.

Кимоно өмссөн эмээ өвөө нар хөнгөн шингэн гэж юүхэв, донжтой гэгч нь алхаж ирээд л зөөнө. Манайхны гуанз ресторан зэрэгт үйлчилдэг залуухан охид хөвгүүдээс ч хурдан шаламгай.
Цайны өмнө ирдэг амттан. Бурам гэх юм уу даа. Би нэг их дуртай биш л дээ. Тэгсэн зөөж ирсэн өвөө энэ үзэсгэлэнтэй бүсгүйг сарнайн хэлбэртэй амттанаар дайлъя гэхээр нь хөөрөөд идчихсэн. Хи хи.
Уламжлалт ногоон цай. Гэм нь хариугүй жаахныг хийж өгнө өө. Сайхан мэлтэлзүүлээд хийгээд өгчихгүй тэ, манайхан шиг. Гэхдээ ингэж бага багаар уух нэг тийм учир жанцан байдаг гэсэн. Харин нэмж болдог.
Хэсэг байзнасны дараа бидний хэдэн орчуулж буй хүмүүсийг ногоон цайгаар дайлна аа гээд нэг эмээ бас зөөж авчраад. Түрүүн уучихсан гэж хэлэлгүй, нэмээд л уучихлаа. Харин эмээ намайг үзэсгэлэнтэй гэж магтаагүй тул амттанг нь идээгүй. Хи хи. Хажуудаа суусан тайвань хүүхэнд өгчихсөн.
За энэ цайны ёслолын үеэр заавал байдаг япон дүр зураг. Энэ цаасан хананы цаагуур л орж гараад нахилзаад байна шүү дээ.
Гэх мэтчилэн хагас бүтэн сайныг ч ажиллаад байгаа ч юм шиг, амраад байгаа ч юм шиг л өнгөрөөв.

Ирэх шинэ долоо хоногт нь амжилт. Миний нохойн дуу ойртоод л...