Паагт 2

Дахиад л баларсан шүү. Энэ удаад аниа дүү 2.
Хөөрхий минь яасан гээч . Савлууран дээрээс уначихсан. Хамар нь улаан нялга. Дээд уруул нь хавдчихсан. Хамар нь бас.
Оройд цэцэрлэгээсээ тараад гэртээ оролгүй шууд гадаах цэцэрлэгт тоглоно гээд уурладаг болчихсон юм. Тэгээд заншил ёсоороо гадаа тоглов оо. Аниа нь түрүүлж ирэхээрээ бас гадаа. Ашгүй аниатайгаа ч таарав, ээж ч орж хоолоо хийлээ гээд түрүүлэд орчихлоо. Дүүгээ сайн харна шүү гэж захьдаг юм уг нь.
Түрүүлж ороод 10 минут болсон уу үгүй юу бага зулзагын уйлах дуу сонсогдоод манай 2 орж ирж байна аа.
-Яасан уначихсан уу?
Нэг ч их юм бодолгүй асуув. Учир нь өмнө ч гэсэн тэгж уйлж дуулж орж ирэх нь зөндөө л байсан.
-Тэгсэн. Савлуур дээрээс...
-Юу? Алив гээд л үзсэн чинь юу вэ?
Уйлаад л байлаа, уйлаад л байлаа. Ээж үглээд л байлаа үглээд л байлаа.
-Хамраараа унаж байна гэхээр их л хүчтэй савлаж байсан байна тийм үү? Тэгж хүчтэй савлаж болохгүй гэж мэдэхгүй юу? Бла бла
Удалгүй аав ч ирэв.
-Хамар нь янз бүр болчоогүй байгаа? Явж үзүүлсэн нь дээр байх аа...
Оройн цагаар төв эмнэлэгт нь түргэний тасаг гэж байдаг юм, ээлжинд гарч буй эмч нь өдрөөсөө шалтгаалаад чиглэл нь өөр. Хамрыг нь хальт дарж үзсэнээ
-Гайгүй байх. Хэрэв хавдар нь буугаад ирэхээр өөрсдөд чинь сэжигтэй зүйл байвал дахин чих хамар хоолойд үзүүлж болно гэнэ ээ. Бага ч эмч харж чарлаад олигтой ч үзүүлсэнгүй. Ямар ч байсан эмч үзээд гайгүй байх гэсэн болохоор бага зэрэг тайвшраад харив. Томоочкодоо хэлж санааг нь амраалаа. Уйлж өгсөн, загнуулаад уйлсан уу? Дүү нь гайгүй байсанд баярлаад уйлсан уу? бүү мэд хэхэ.
Оройд нь эмээ өвөө нарт нь хэлэв. Ээж өөрөө баахан загнуулав. Ид хөдөлгөөнтэй дээрээ байгаа хүүхдийг өөрө харахгүй, хүүхдээр хүүхэд харуулна гэж юу байсан юм бла бла. Битгий миний охиныг загнаад бай гэж өвөө тэндээс бла бла. Манай 2 том зулзагат минь нугасгүйм. Юм л бол өмөөрнө шүү дээ, битгий хүүхэд загнаж стрессээ тайлаад байгаарай гэдэг юм хэхэ.
Ашгүй хоолтой хоолгүй байна уу хамаагүй. Хүүхдээ л харж байхаар болж ээж хоол хийх ажлаас чөлөөлөгдсөн. Худлаа л даа худлаа, мэдэж байна хэхэ.
Өглөө албанд нь хүргэж өгсөн, багш нь татаж унаад хөхрөөд байж гэнэ. Өндөр хамартай үзэсгэлэн төгөлдөр охин царай муутай болчихож гээд л... Аниа нь хамгийн их айсан байх даа гэнэ ээ. Аргагүй л багш хүн юм даа л гэж бодов.
-Шүд нь зүгээр үү?
-Зүгээр.
-За за ашгүй, хэд хоног жаахан царай муутай л явах нь гэсэн.
Эрүүл саруул ижий аавдаа төрөөд ирчихсэн хүүхдээ хайнга зангаасаа болоод ямар нэгэн юманд өртүүлчих гээд байна өө. Эд нар эрүүл саруул ээж аавдаа хүн болж төрж ирсэнд баярлалаа гээд байдгийн утгыг ойлгоод л, ухаажаад л явна аа гэж...

Паагт

Ингэсэн юм аа. Өнгөрдөг бүтэн сайнд бага зулзага зураг зураад л, ээж энэ юу зурсан юм бэ хөөрхөнөө гээд л зураг хөргийг нь аваад л сууж байлаа. Бид хэрэггүй болсон хуанлины цаас, палкатны цаас гээд аль болох том цаасны ар талын хоосон хэсэг дээр багыгаа зуруулдаг юм. Томыгоо ч бас тэгж зуруулдаг байсан. Зүгээр санагдаад байдаг юм. Дэвтэр дээрээ гоё зурахгүй бол хайран юм, дуусчихна гэж айхгүй чөлөөтэй, цаас дүүрэн зураад байдаг юм. Тэгэхээр зөвхөн зурах зүйлдээ л анхаарлаа хандуулаад байх шиг санагддаг юм. Сайн мэдэхгүй ч, миний туршлага шүү хэхэ.
За тэгсэн нэг урт цагаан цаас явж байна аа. Өө, зулзага аа энд ийм урт цаас байна, алив ээж нь ураад жижиг болгоод өгье. Хамаг хүчээрээ урав би. Яагаад урах болсон гэхээр жижиг ширээнд багтахгүй байсан юм аа.  Охин ч сурмаг гэгч нь зураад л шидчихэв. Дараахан нь дэлгэсэн цаас, номоо хураагаад явсан чинь өнөө номны гаднах хавтас байдаггүй шүү. Хааш нь хийчихэв ээ? гээд томыгоо загнаж энэ тэр. Гэнэт урсан цаас аа эргүүлээд үзлээ. Яасан гээч, зээлж авсан номныхоо хавтсыг ураад хаячихсан байвал яах уу? Хүүе ээ гэж нэг чангахан дуугарснаа хэнийгээ ч загнах билээ дээ, ээж өөрөө урчихсан юм чинь. Баллуур олоод ирээрэй, томоочко. Сайхан баллуурдаж өгөөд, урсан хавтсаа скочдоод орхичихсон. Гэхдээ энэ чигээр нь буцааж өгөлтэй биш, шинээр худалдаж авч өгөөд, хавтас нь уранхай номоороо гэрийнхээ номын санг чимнэ. Хэ хэ ...
Байсгээд л номны өрөнд ордог боллоо. Том зулзага нэг номны өрөнд орж байсныг мэдэж байгаа биз дээ, журмын нөхөд өө.
Уг нь ураагүй бол баллуурдаад л болох байсан юм. Хойшид сайн анхаарна аа.
За яахав, яг ийм сэдвийн ном байхгүй юм чинь харин ч завшаантай ч хэрэг болчихов уу? Ккк
Том зулзага томроод зургийн дэвтрийг илүүд үздэг болсон хэхэ. Гэхдээ дүүтэйгээ хамт зурахдаа дээрх цааснуудыг ашигладаг хэвээрээ.

Өөр 2

Ном байна. Нэг л хүний үйл ажиллагааны талаар өөр хавтастай, үгийн сонголт нь өөр өөр гэх мэтчилэн зөндөө бичигдсэн байх юм.
Энэ ном нь " Maathai гуай болон Кень-ийн моднууд" гэдэг ном. Wangari Muta Maathai нь Кень улсын иргэн юм байна. 
Зулзаган мод тариад түүнийгээ сургууль, цэргийн анги гээд л тараагаад л, мод тариалахын ач холбогдлыг ухуулаад л явдаг байсан байна. Их олон бэрхшээлтэй учирсан байх юм. Өөрсдийнх нь ажилд саад болж байна гэж үзсэн хүмүүс түүнийг баривчлуулж хорьж хүртэл үзээд, харин тэрээр шударга зүйл хэзээд ч шударга хэвээрээ байна гэж тэмцсээр ирсэн байна.
Охидтойгоо уншаад, хариад мод тарих талаар ярилцсан улсууд л байлаа.  Хань ижил баахан жимсний мод тарина гэсэн. Ашгүй, жимс л идээд байх юм шиг байна хэхэ.  Мөрөөдөл шүү дээ, мөнгө төлөхгүй юм чинь. Олноороо мөрөөдөөд л, жаахныг нь ч болов биелүүлэх гээд л үзнэ дээ. Мөрөөдөл биелэх болтугай.

2 дахь нь "Гартаа нэг зулзаган мод"  гэсэн гарчигтай. 
Мөн тэрээр япон улсад "Моттайнай" буюу хайран юм гэдэг үгийн утгыг япончуудад эргэн нэг бодоход хүргэсэн, яг ийм оноосон үгтэй япон ард түмэн нь их азтай улс юм гэдгийг ойлгуулсан хүн гэнэ.
Би ч энэ үгэнд дуртай. Дэлхийн хаа нэгтэй үүнийг байтугай, наад захын хэрэгцээт зүйлийг хэрэглэж чадахгүй хүмүүс олноороо амьдарч буй шүү гэдэг бодол толгойд хадаастай байгаад байдаг юм. Хааяа ч энэ бодол ямар нэгэн худалдаа хийхэд саад болно оо гэж хэхэ.
За энэ номон дээр паагталсан шүү, бага зулзага бид 2. Дараагийн бичлэгт орууламз. Гэрийн бусад гишүүд шоолоод л байгаа. Хэ хэ.
Бага зулзагатаа уншихад жаахан хүнд сэдэв ч зургийг нь хараад зохиогоод л яриад өгчихдөг юм. Ээжүүд  бид чинь ээж болоод л их олон юманд суралцаад явдаг юм хойно, зохиож сураагүй гэх биш хэхэ.

Башё бүр

Ийм банцүкэ ирдэг болсон. Дэмждэг танил дүү явуулдаг юм. Хань ижил түүнийг дэмжээд сүйд болно. Аргагүй л дээ анх энд ирэхэд нь чадлынхаа хэрээр сэтгэл санаагаар дэмждэг байлаа. Сүртэй биш л дээ. Хүний нутагт ах аа эгч ээ гээд гэмгүй сайхан нөхөрлөсөн л гэж бодож байгаа.
Миний хувьд сүүлийн үед сүмо нэг их үзээд байхаа больчихсон. Аса-г зодог тайлснаас хойш хэхэ. Яахав эх орон нэгт бөхчүүд минь тодорхой хэмжээгээр хөлс хөдөлмөрөө  урсгаж, хичээж байгаа болохоор дотроо бол дэмжинэ л дээ. Хальт мэдээ сонсоно.
Энд ахлах сургуульд хэрэв сүмогийн сонгон гэж байдаг л бол бэлтгэлийг маш сайн хийдэг. Өдөр бүр. Бэлтгэлгүй өдөр гэж байдаггүй юм билээ. Бас л их өвөрмөц ертөнц.
Энэ удаагийн банцүкэг харсан чинь монгол бөхчүүд нэлээд цөөрсөн байна лээ. Гэхдээ би  боддог юм. Их дажгүй сэргэлэн цовоо хөвгүүд ээ сүмо руу явуулчихаад байдаг нь жаахан туйлшраад байгаа юм боловуу гэж. Мэдээж дуртай, авъяастай болоод ирээд, цойлоод явбал сайхан л даа.
За за энэ сардаа амжилттай барилдаарай...
Өө тийм энэ банцүкэ нь өнгөрсөн билүү тэрний өмнөх ч билүү сарынх байх. 

Хэд хоног

Африк орноор амьсгалахаар шийдэв. Ажил дээр 60 хэдэн африкийн тухай ном орж ирсэн. Би тэдгээрийг бүртгээд сууж байхдаа унших гээд товлосныгоо эхнээс нь умшаад эхэлж байна.
Тэгэхээр  африк гэхээр дотроо маш олон улс байгаад байна. Заримых нь нэрийг ч сонсоогүй байх жишээтэй. Нээрээ энэ улс чинь хаана байдаг билээ гээд харахаар африк тивд орших.
60-д ном дотор зурагт номноос авахуулаад зузаан зузаан номнууд ч байсан. Чадвал бүгдийг нь умшина даа.
Энэ удаагийн зурагт ном бол хэдэн жилийн өмнө Нобелийн шагнал авсан Wangari Muta Maathai -н дурсгалд зориулан гаргасан. Хүүхдүүдэд ойлгомжтой, эргээд тэдэнд нэгийг бодогдуулахаар. Томчууд уншаад ч сэтгэлд нь ямар нэгэн хүч огшихоор.
Түүнийг багад тосгон нь мод ихтэй, шувууд донгодсон сайхан газар байж. Том болоод америкт 6 жил сураад төгсөөд иртэл юу вэ?  Хатаж гандсан эх газар угтаж гэнэ. Байшин барих гээд хяргаад хяргаад хаячихсан гэнэ. Оронд нь мод тарьдаг нэг ч хүн байгаагүй. Өөрийн эрхгүй уйлсан гэнэ. Ямар ч байсан гэрийнхээ ойролцоо 9 мод тарьж гэнэ. Улмаар тосгоныхоо бүсгүйчүүдийг уруу татан мод тарих ажилд уриалан дуудаж. Дэлхийн анхаарлыг татсан гол зүйл нь зөвхөн хүүхнүүдийн хүчээр африкийн нэгэн орон ногоон бүсжиж чадсан явдалд оршино.
Ингэхээр бүсгүйчүүд бидний хүч асар их л байгаам даа. Хүчээ, сэтгэлээ нэгтгэвэл шүү дээ хэхэ

Баяр хүргэе

Миний дуртай тамирчин минь төрөөд охинтой болсон гэнэ. Эд нар бөөн шуугиан болж байна. Эцэг нь хэн юм бол, тэр ч байх энэ ч байх гээд л. Хурим хийгээгүй байж төрлөө, хэнтэй үерхэж буй нь мэдэгдээгүй байж төрлөө гээд л сүр болоод байх юм. Хэ хэ.
Андо Мики гээд уран гулгалтын тамирчин. Бусдаасаа нэг л өөр өвөрмөц санагдаад байдаг юм. Нетээс хайхаар гараад ирнэ дээ. Энд зураг хөргийг нь тавих шаардлагаүй байх.
Төрөөд 2 сар шахам л болж байгаа гэнэ. Бэлтгэлээ хийгээд эхэлчихсэн гэнэ. Нялх биетэй байж. Бас болоогүй ээ Сочи-гийн олимпод бэлдээд гэж байна шүү. Мундаг юм аа. Амжилт хүсээд л. дэмжээд л сууж байя би нь ...

10 нас хүртлээ цээжлэх үгс

гэдэг ном. Бүтэн гарчиг нь "10 настайдаа цээжилсэн байвал зохих хэцүүвтэр 1000 үг". Охиноо унш гэж зээлж аваад, далимаар нь ээж жаал харлаа. Нээрээ л хэцүү үгтэйм. Миний огт хэрэглэж мэдэхгүй үг зөндөө байна. Худалдаад авчихъя гэснээ харих үеийнхээ ачааг бодоод түр хойшлуулав хэхэ. Ямар ч байсан зургийг нь оруулав. Япон хэл судалж буй хүмүүс сонирхоод үзнэ биз дээ.
Ерөнхий бүтэц нь нэг нүүрэнд таван шинэ үгийг өгүүлбэрт оруулж тайлбарласан байна. Яг доор нь тайлбарыг нь энд тэнд оруулж бичсэн. Уншиж үзээд таарах утгыг нь олж холбоно. Тэрнийх нь дор хоосон зайтай. Тэнд шинээр мэдсэн үгээрээ өгүүлбэр зохиох жишээтэй. Би ч тэгж өгүүлбэр зохиож барьсангүй ээ. Зав байдаггүй хэхэ. Ямар ч байсан гүйлгэж харахын хувьд бол харсан...

Мартсан ч биш дээ

Сэтгэл санаа бол байнга л улсдаа явж байдаг юм шүү дээ. Ээж аав 2 минь сайн л байгаа даа гээд л. Таагүй мэдээ гарвал, уншвал нэг хэсэгтээ сэтгэл санаа ч тогтворгүй болчихоод л...
 Ойрд сонсоод л сонсоод , уяраад л уяраад л яваа дуу. Клип нь бас л  сэтгэлийн эмзэг утсыг хөндөөд байх юм

Хүүхдийн дуу-5

Саяхан бага зулзагын цэцэрлэг дээр шүдний үзлэг болсон байсан. Одоогоор хорхойтой шүд алга гэсэн. Ашгүй гэж. Том зулзагынх бас болсон. Бас л хорхойтой шүд байгаагүй. Хэний ач гавъяа вэ? гээд тэрүүхэндээ ээж томроод авсан хэхэ. Оройд шүдээ угаа гэж үглэдэгийн минь гавъяа гарч л байна. Хойшид  ч үглээд л явна даа...

Багын зурсан зураг

Чаддаггүй байсан зүйлээ чаддаг болсон байна. Саяхан охинтойгоо зураг зурсан чинь дугуй дүрс зурж сурсан байна. Тэрнийгээ өндөг, шаар гэнэ ээ.
Эхний зурагт ээж охины бүтээл. Мэдээж арай гайгүй нь ээж зурсан.
Бас шулуун зураасыгаа могой гэсэн. Хэ хэ.

Банана зурсан юм байна бас.
Биднийг ажил ажил гэж гүйж байх хооронд хүүхэд их хурдан хөгжих юм даа. Үгийн сан нь асар ихээр нэмэгдсэн. Шинэ монгол үг сурсан. Мангас гэдэг үг. Ккк. Аргай аргай түг гэдэг ном байсан юм. Бодвол аниаг нь монгол хэл сураг гэж эмээ өвөө нь өгсөн байх. Тэр номыг уншуулсаар байгаад мангас гэдэг үгийг цээжилчихсэн. Гэм нь гадаад хүн хэлж байгаа юм шиг л мангаас гэж хэлдэг. Хэ хэ.

Сүүлийн үед

хуанли гээч юм чинь их өвөрмөц хэлбэрээр гардаг болсон шиг байна аа даа. Үүнийг өдөр өдрөөр нь бичсэн сургаалийг нь гүйлгэж харчихаад л ажилдаа гардаг юм.
Сургаалийг нь уншиж, сонссоноор бол өдийд энэ хүний дайтай л гэгээрсэн баймаар хэхэ.
Ганц нэгээс нь эндээ бичлээ. Он дуусаад хаашаа ч юм алга болчихоос нь өмнө.

1. Цаг хугацаа урсан одож ирээдүй ирж байна. Энэ нь ирээдүй таны гарт байна гэсэн үг бөгөөд ирээдүй одоо цагаас бүрэн хамаарах болно. Одоо цаг танд асар их хариуцлага оногдуулж байна.

2. Дотоод сэтгэлийн бурангүй буюу бидний харанхуй бүдүүлэг байдал нь зовлон зүдгүүрийн үндэс мөн. Дотоод сэтгэл ариусах тусам харанхуй арилдаг. Энэ бол гэгээрэлд хүрэх зам юм.

3. Хэрэв та өрөвч сэтгэлтэй бол энэрэл хайр бялхсан гэр бүлээ зохио, дараа нь тийм хамт олныг, эцэст нь энэрэнгүй дэлхий ертөнцийн тухай бод.

4. Өдөр хоног ээлжлэх лугаа адил хуучин анд нөхөд өнгөрөн одож шинэ найз нөхөд гарч ирдэг. Хамгийн гол нь өдөр хоног үр ашигтай, найз нөхөд үнэнч байх нь чухал.

5. Эрдэм мэдлэгээ бусадтай хуваалц. Энэ нь хутгийг олох зам юм.

Бид ингэж амьдарч чадахгүй

 Үзэж амжихгүй л яваад байсан юм. Үзээд цаанаа л нэг сонин болчихлоо.
Тусгаар тогтнолоо гэж асар их үнээр олддог юм даа гэж.
2 том гүрний дунд арай л жижигдээд байх юм даа гэж.
Толгой дээр нь сууж байгаа улсууд асар их ухаантай байх ёстой юм даа гэж.
Биднийг жаахан байхад орос ах нар л хамгаас илүү гэж тархийг минь угаасан байгаам.
Эв найрамдал гэхээсээ илүү хараат байдалд байсан байгаам.
Одоо бас л хараат, яана даа...
Үзээгүй хүмүүс заавал үзээрэй.
Бас мундаг ой тогтоолт сайтай хүн юм, он сар өдөртэй нь яриад явах юм. Мэргэжлийн өвчин гэнэ ээ хэхэ. Нэг тийм сайхан мэргэжлийн өвчтэй болох юм сан. 
Ер нь л хэлсэн ярьсан болгоныг нь сайн тогтоож үзээрэй. Даанч дунд хавьцаа бичлэг нь гацаад байсан. 

Гүйлсний дарс

Дээхэн найзуудыгаа дарсан дарсаараа дайлаад гэсэн чинь дарсан дарс гэж юу юэ? гэсэн байсан даа. Тэр чинь байна шүү дээ...
5 билүү жилийн өмнө танил маань гүйлс ирж ав гээд бид уухайн тас яваад очсон чинь модноос нь түү гээд, түүж байлаа. Дараа жилүүдэд нь дахиж түүлгэхгүй юм байх даа гээд шуналтаад л байсан. Тэгсэн тухайн жилээсээ болоод арвин, арвин бус жил гэж байдаг юм байна. Дуудахгүй болохоор нь худалдаанаас томыг нь аваад дарс, ундаа хийж уугаад л. Дарсаар нь найзуудыгаа дайлдаг байхгүй юу.
Тэгсэн энэ жил арвин байна, хэрэгтэй юу? гэхээр нь үнэгүй юманд нугасгүй хүн чинь мэдээж гээд л гүйгээд очсон. Амралтын өдөр гэрээрээ модноос нь түүлээ. Тэр модоо нээх хайраан. Мөчирнүүдийг нь хайр найргүй огтлоод хаячихаж байгаам чинь. Тэгэхгүй бол болдоггүйм гэнэ ээ. Хэт их ургаад яадаг яадаг ч гэнэ үү? Тэр бол нэг их сонин биш байлаа хэхэ. Би л ихийг авч байвал гэхгүй юу. Хэмжээ нь том жижиг 2 янз байдаг юм. Танилых жижиг төрлийг нь тарьдаг. Угааж цэвэрлэхэд жаахан ажиллагаа шаарддаг, бусдаар бол дажгүй. Би чинь олон жилийн өмнө ч ийм жижгээр нь хийж байсан туршлагатай хүн хэхэ.

Хэдэн өдөр л ноцолдлоо. Шил минь хүрэлцдэггүй, нэмж 2-ыг авлаа. Манайхаар дүүрэн шил хэхэ. 8 литрийнхээс нь авахуулаад. Монгол харихдаа яаж ийгээд чирнэ дээ л гэж бодож байгаа. Ккк. Монголдоо харихаараа бас ногоо даршилна. Харихаараа гэсэн юм их байна аа байна. Хэлээд байвал барахгүй...
3 сарын дараагаас эхлээд болж эхэлдэг. Бид гэхдээ хэдэн жил дамжиж уудаг юм. Олон жилийн өмнө дарсан минь одоо ч дуусаагүй л байна. 8 сард ирэх зочдоо дайлах гээд хав дарчихсан. 
Оройд бага багаар уувал эмчилгээ болдог гэж ярьдаг юм билээ. Ингэж дарс, ундаа хийхээс гадна http://saruul-uhaan.blogspot.jp/2010/07/blog-post_15.html хатаасан гүйлс　（гэх юм уу даа махчилж орчуулбал） ч хийж болно. Би нь 2010 онд хийж байсан байна. Мартсан байна шүү. Блогтоо бичсэн санагдаад л байсан даа. Яг алийг нь танилцуулж байснаа мартсан байв.
Дарсаа хийхдээ зурган дээрх шиг мөсөн чихэр, цагаан лекор хийнэ. Жүүсээ хийхдээ лекор хийхгүй дан мөсөн чихэр, жимс хоёроо ээлжилж хийнэ.
Амт бол янзын шүү дээ. Худалдааных жаахан нялуун амттай санагдаад байдаг юм. Бид мөсөн чихрээ жаахан бага хийсэн. Бас нэг шилийг лекорны оронд цагаан архи хийсэн.
Би энд тэнд ууж идэхдээ энэ дарсыг л захиалдаг юм. Хэ хэ. Японд байсан улсууд андахгүй дээ, ялангуяа хүүхнүүд. Монголд сүүлийн үед зарагдаж байгаа гэсэн. Гэм нь жаахан үнэтэй...

Мундаг эмээ вэ

Нэлээд дээхэн нэг танил өвөө минь өгсөн юм. Уншиж амжилгүй яваад л байлаа. Уншаад эхэлсэн харин их хөөрхөн санагдаад.
92 наснаасаа эхэлж шүлэг бичиж эхэлсэн гэнэ. Сонинд цувралаар хэвлэгддэг байсан гэнэ. Түүвэр нь ийнхүү хэвлэгдээд уншигчдад нь баяр хөөр дүүрэн байна гэнэ.
Хүүе одоо бараг 100 талийж өгсөн юм байна, энх тунх байдаг ол.
Дөнгөж сая интернетээс харчихлаа. Энэ жилийн 1 сард 101 насандаа таалал төгссөн гэнэ. Ум маань бадми хум.
Шүлгүүд нь нээх хөөрхөн, цаанаа л нэг эмээгийн аальгүйхэн инээж байгаа нь өөрийн эрхгүй дүрслэгдэхээр. Агуулга нь асар энгийн.
Нэгэн шүлгийг нь чадан ядан орчуулав.
Багшдаа
Намайг
Эмээ гэж
Бүү дууд
"Өнөөдөр ямар гараг вэ?"
"9 дээр нэмэх нь 9 хэд вэ?"
Ийм тэнэг асуулт ч
Асуухгүй байхыг хүсэе.
Шибата гуай
Сайжёо Ясогийн шүлэгт
Дуртай юу?
Коизүмигийн засаглалыг
Хэрхэн бодож байна?
Ийм асуулт бол ч харин
Ихэд баярлана.

гэсэн байна. Мундаг уу?

Хүсэлтийн хариу

Нэгэн уншигчийнхаа асуултанд хариуллаа.
Цэцэрлэгийн нийт багшийн дунд хүртээлтэй, олон тоотой набор ч юм уу, жигнэмэг байсан нь дээр байх. Учир нь эндхийн цэцэрлэгт нэг ангид үндсэн 2 багш хариуцаж байдаг ч өглөө оройд нь эрт ээлж, оройн ээлж гэж бүх багш нар нь ээлжилж ажилладаг тул охинтой чинь  2-хон багш биш бүх л багш нар харьцдаг гэсэн үг. Бүр эрхлэгч нь хүртэл бага ангидаа хүүхэд тэвэрчихсэн суух ч тохиолдол бий. Мөн жил бүр багш нар нь солигддог тул тэр энэ багш гээд аминчлахад жаахан хэцүү л санагддаг юм.
Тиймээс аминчлаад нэг багшид өгвөл бусад багш нар нь жиг жуг гэлцэх талтай. Яахав өгч болно л доо... Миний бодлоор тухайн багштайгаа их дотно, бие биенийхээрээ орж гардаг бол танайд зочилсон үед нь эгзгийг нь олоод өгч болно.
Бид бас дунд нь л нутгийн идээ амсаарай гээд л өгчихдөг. Эдний өөрсдийнх нь нэг сайхан заншил байдаг, би их таалдаг хэхэ. Ийш тийш явахдаа хүний тоогоор биш, дунд нь л тухайн явсан газар усных нь идээ гээд авчраад тавчихдаг явдал. 
Хэрэв зээ заавал өгмөөр байна аа гэсэн тохиолдолд тухайн хүнийхээ сонирхлоос шалтгаалах ч, номын хавчуурга их дажгүй бэлэг санагдсан. Номингийн бэлэг дурсгалын тасагт зардаг юм билээ. Монгол гэр, монгол бичиг гээд янз бүрийн хээтэй, би ихэвчлэн гэртэйгээс нь л авдаг. За байз өөр юу байж болох уу хэхэ.
Эсгий, болон арьсн таавчигийг өмсдөггүй юм билээ, ихэнх нь. Ноолууран бүтээгдэхүүн байж болох ч монголоор бол цагаан эрвээхэй идчих гээд хэцүү юм билээ. Мөнгөн эдлэл харлачихаад, байн байн зүлгэх гэж бас төвөгтэй гэсэн.
За өөрийн чинь зүгээс иймэрхүү юм зүгээр болов уу гэсэн юм байна уу? Бэлэг ч толгой өвтгөсөн асуудал шүү...

Хүүхдийн дуу-4

Найзынхаа хүсэлтээр энэ дууг орууллаа. Бага минь их сүрхий дуулдаг дууны нэг.
Агуулга нь тугалхан минь хамар чинь их урт юм аа тэ? Тийм ээ, ээжийн минь хамар ч бас урт. Тугалхан минь чи хэнд хайртай вэ? Би ээждээ хайртай.
Хамар гэдэг үгтэй хэсэг дээр гараа хамарныхаа тэндээс урагш нь сунгаж зааны урт хамрыг дүрсэлж үзүүлдэг юм бага минь. Тэр үйлдэл нь их хөөрхөн, эгдүүтэй...

Хүүхдийн дуу-3

За болоод өнгөрсөн баярын мэнд хүргээд, нэг хүүхдийн дуу оруулъя.
Энд 6 сарын 1 гэж ямар ч уур амьсгал байхгүй байлаа. 2 охин минь ч мэдэх юм алга. Ёс болгож багад нь дуулдаг ном, томд нь охидод зориулсан нэг ном авч өгөөд бидний баяр дуусав. Өөртөө бас нэг ном авсан юм байна шүү.
За энэ дуу бол бас их хөөрхөөн. Саяын авсан дуутай номон дээр нь байсан. Урд нь авсан дээр байхгүй байсан юм. 
Нуугдаж тоглосон нь гэдэг дуу. Бичлэг жаахан тааруу юм билээ, одоо яая гэхэв.
Дэгдээхэй нуугдсан чинь хөлөө нуугаагүй байна шүү дээ. Хэн гэдгийг нь мэдчихлээ, олчихлоо доо. Болжмор, гөлөг гээд л нуугдаад явна. Гэм нь хөөрхөн жаахан амьтад чинь бүрэн нуугдаж чадахгүй дорхноо олдчихно хэхэ. Яг л жаахан бяцхан үрс шиг минь. Хаана байна? хаана байна гэхээр нүдээ дардаг байлаа шүү дээ 2 зулзага минь. Бусад бүх юм нь ил ккк

Оюутан залуугийн хайрласан Япон-үргэлжлэл

Нэр нь Нишянта. Гэхдээ их урт нэртэй юм билээ. Бүгдийг нь бичих гэсэн гар орооцолдоод гэсэн хэхэ. Өмнөх бичлэгт анх удаагаа ирэхдээ ямар шугамаар,  дараагийх нь ямар зорилгоор, хэдэн төгрөгтэй ирсэн гээд хальт бичсэн тул орхив.

Японд анх ирж байсан сэтгэгдэл нь ихэнх япон айл 2-3 машинтай, цахилгаан бараа гэхэд л төрөл төрлөөрөө байна. Бүр аяга угаагч хүртэл шүү. Ер нь л элбэг дэлбэг амьдралтай хүмүүс байдаг юм байна. Тийм учраас над мэтийн ганц хүнийг бол өлхөн хооллоод байж дөнгөнө.  Ингээд л 2 дахь удаагаа ирсэн. Байдал эсрэгээрээ.

Япон хэлний сургуульд орсон, үлдэхийн тулд. шүү дээ. Авч явсан мөнгө нь хүрэхгүй хүнээс мөнгө зээлж орсон.

Мөнгөгүй тул хувцас аваад байхгүй. Энд тэндээс ганц нэг хүн цамц энэ тэр өгнө, тэрийг нь өмсчихөөд л гүйгээд байна. Өөрөө ч жаахан сээнс муутай гэсэн.

Гаднаас нь хараад л япон хүн биш гэдэг нь мэдэгддэг тул хүмүүс жийрхээстэй. Жишээ нь дүүрэн хүнтэй галт тэргэнд суудал булаацалдаад байсан улсууд түүний хажууд суудаггүй байсан гэнэ.  Нэг удаа бүр 10 жилийн хэдэн охидууд шаагилдаж орж ирээд сул суудалд өрсөлдөж суучихаад, яг түүний хажуугийн суудал сул. 2 охин үлдэж. Тэгээд нэг нь сууна биз дээ.  Эхэндээ өнөөх чинь баярлаад миний хажууд суулаа. Аргагүй л залуучуудынх нь сэтгэлгээ өөрчлөгдөж байна гээд баярласан гэж жигтэйхэн гэнэ. Буух буудал нь болоод буусныхаа дараа гэнэт санаж л дээ. Яасан гэхээр суудалгүй үлдсэн 2 охин хуруудаж байсныг санаж. Өө мөн их баярлав аа, хуруудаад ялагдсан нь суусан байна шүү дээ. Нэг ёсондоо шийтгэлтэй тоглоом байж гээд сэтгэлээр унасан гэж байгаа. Хэ хэ.
Хаа очиж бидний монголчууд царай, арьсны өнгөөрөө ялгагддаггүй болохоор иймэрхүү арьс өнгөөр ялгаварлах асуудалтай учирддаггүй юм шиг байгаам. Тийм үү. Өө гадаад хүн байсан юм уу? Япон хүн л гэж бодлоо шүү дээ гэдэг юм хааяа. Яриад ирэхээрээ мэдэгддэг юм билээ. Дуудлага нь ондоо байдаг байх л даа. Гэхдээ хаа очиж монголчууд бусад гадаадыгаа бодвол цэвэрхэн дуудлагатай нь ккк.

Оюутан залуугийн хайрласан Япон

гэдэг ном. Дээхэн нэг номыг нь танилцуулсан даа. Тэр номыг нь уншиж байхдаа үүнийг бас бичсэн гэж мэдээд ажлынхныгаа худалдаж ав гэж гуйсаар авахуулсан юм. Уншиж завдалгүй явсаар өдий хүргэчихсэн. Дундуур нь ганц нэг хүмүүс зээлж уншаад л байсан. Хорхой хүрээд л яваад байсан. Ккк
Агуулгын хувьд өөрийн японд туулж ирсэн амьдралын тухай. Япон улсын сайн зүйл, саар зүйл. Өөрийн туршлага, ялгаварлал гээд л зөндөө зүйлийг бичсэн гэж байна. Би яг одоо уншиж буй бөлгөө. Дуусаад бичих дур төрвөл ганц нэг зүйлээс нь бичихийг бодомз. Ямар ч байсан их таалагдаад байгаа. Залуу нь уу? бичсэн нь үү? чөтгөр бүү мэд хэхэ.

Санал нэг

Оюутнуудын тухай нэгэн шүүмжлэл гарсан байсан. Үнэнийг л хэлчихсэн байна лээ. Яасан ч сайхан юм, улсаас мөнгө аваад л. Мэдээж зарим нэг оюутнуудад их л нэмэр болж байгаа байх. Гэхдээ олонхи нь энэхүү нийтлэл дээрх шиг л байгаа. Их дээд сургуульд багшилдаг найз нар минь ч хэлээд л байна лээ. Ганц нэг гоц нь байна аа байна. Огт байхгүй гэж хэлж болохгүй. Харин масс бол өөр шүү дээ л гэж байна лээ.
http://sonin.mn/news/culture/12306 Уншаагүй нэг нь умшина биз дээ.