Зугаалга

Эртээд ажлаар ирсэн ахыг гаргаж өгөнгөө зугаалсан цэцэрлэгт хүрээлэн.

Окаяма мужид оршдог. Кооракүэн. Өвлийн цагт очсон болохоор сэрүүхэн, жаахан тухгүй байлаа. Мөн гоё ногоороогүй байсан.

Олон удаа Окаяма муж орж байсан ч огт ингэж зугаалж байгаагүй юм. Энэ удаад зорин зорин зугааллаа.

Энэхүү Кооракүэн нь Японы гурван том ногоон хүрээлэнгийн нэг нь гэнэ. http://www.okayama-korakuen.jp/ Энэ хаяг руу ороод үзчихээрэй, хүмүүсээ. Олон хэл дээр уншиж болох юм байна.

Өөрийнхөө дарсан ганц нэг зургаас оруулав.

Чулуун гүүр

Гурвалжин дээвэртэй нь завь

Нарс модыг яаж л бол яаж засаж байна.

Дулаарахаар, ногоорохоор дахин явна аа, хосоороо зугаалвал сайхан газар байна лаа шд. Энд хосоороо байдаг залуус нэг очиж үзээрэй.

Аялал 3

За хаагуур аялснаа бичих үү?  Осака хотоор. Өдөртөө хариад ирэх аялал тул олон газраар яваагүй. Үндсэндээ төлөөлөл болгоод хоёр л газраар орсон.

Үдээс өмнө, үдээс хойш гэж хуваагаад л. Яг өдөр нь нэг газар буулгасан. Цуглах цагийг нь хэлж өгөөд.

Тэгээд бултаараа тарж гэрээрээ, бүлгээрээ өдрийн хоол идэцгээсэн.

Үдээс өмнө нь Abeno Harukashttp://www.abenoharukas-300.jp/
гэдэг байшин ороод. 300 метрийн өндөртэй. 58, 59, 60 давхрууд нь гадаад дотоодын жуулчдад зориулан ашигладаг.  Өндрөөс Осака хотыг харж баясдаг гэх юм уу даа. Мэдээж төлбөртэй. Бэлэг дурсгалын тасагтай. Дэлгэрэнгүйг цахим хуудаснаас нь уншчихаарай.

За энэ 00 руу гүйгээд л ороход угтах байдал. Өндрөөс айдаг хүмүүст жаахан эвгүй байх. Ганц нэг хүмүүс гадагшаа харж чадахгүй сүр болоод л байсан. Хэ хэ.

Гар угаах угаалтуур. Толинд харсан ч гадаах харагдаад, өндрөөс айдаг хүмүүс гараа хурдхан гэгч нь угаачихаад л гүйгээд гарах жишээтэй.

Өндрөөс айдаг юм байж яах гэж гарч ирсийн гээд хэлээд тавчихмаар. Ккк

Дотор нь орж зургаа авахуулдаг. Наадаг зураг. Япон охидууд үүнд дуртай гэж юүхэв. Бид бас яаж дутахав. Том, бага зулзага тэргүүтэй 4 охин дотор нь шаагилдаж байгаа. Би хүлээх зуураа дарсан зураг. Хэ хэ.

Биднийг буулгаж хаясан гудамж. Осакад ирсэн хүмүүс заавал энэ зургийг дардаг гэхээр нь авсан. Хэдэн жилийн өмнө очихдоо ч дарж л байсан. Энэ удаад блогтоо оруулна гэж бодон бодон дарав.

Өдрийн хоол. Өөр бусад хоол байгаа л  даа. Төлөөлөл болгож дарсан зураг. Окономи яки гэдэг нэртэй. Би дуртай. Нет ахаас хайгаад үзчихээрэй, дэлгэрэнгүй мэдмээр байвал.

Үдээс хойш далайн аквариум орсон. Би хувь, хувьсгалаар хэд хэд орсон байсан болохоор орох газрын санал хүсэлтэнд оруулагүй байсан ч олонхийн саналаар Кайюүканhttp://www.kaiyukan.com/index.html далайн аквариум оров.

Бага зулзагаа даган баясаж, хувийн зурагчны үүргээ сайн биелүүллээ. Хэ хэ.

Жуулчдыг татдаг эндхийн гол баатар. Аварга халим.

Далайн муур? Зарим нэг загасыг нэрийг нь ч сайн мэдэхгүй юм өө.

За нэг иймэрхүү аялаад ирсэн. Хүн ихтэй газар ганц нэг өдөр бол даваад гарчихна. Хань ижил бидэн хоёр байдгийнхаа баруун хаяандаа харьж ирчихээд
-Хөөх ийм л сайхан чимээ аниргүй газар шүү. Монголдоо хариад ирсэн юм шиг л уужраад сайхан боллоо.
гэж ярилцав шд. Хэ хэ.

Аялал 2

Компанийн аялал бичлэгийн үргэлжлэл.

Уламжлал ёсоороо зохион байгуулалтынх нь тухай бичнэ ээ. 

Өглөө эртлэн босоод нүүр гараа угааж нөгөө хувцсаа өмсцгөөгөөд гарав.

Компани дээр нь цуглаад. Том оврын автобусанд суугаад хөдлөв.

За эндээс эдний олуулаа ямар нэгэн арга хэмжээ зохиогоод сурчихсан нь, дадчихсан нь эхлэнэ.

Ахлаж яваа хэлтсийн дарга бол тэр чигээрээ л бөөн туршлага. Хүмүүсийг хөгжөөх, инээлгэх, яриулах зэргийг чадварлаг хийх юм өө.

Уух зүйл, амттан зэргийг бэлдэж, мөн хөгжөөнт тоглоом бэлдэж. Хамгийн дажгүй санагдсан нь таавар. Очоод үзэх газрынхаа, байгууламжийнхаа тухай таавар бэлдээд ирж.

Би нь яг урд өдөр нь хальт харж байсан тулдаа ганц нэг асуултыг таав.

Ингэж таахдаа буудаж болохоор. Бөөрөнхий дүрс болон Х тэмдэглэлээтэй карт тарааж өгөөд, асуултанд зөв гэж бодсон бол бөөрөнхий, буруу гэж бодсон бол Х-г гаргахад л болно.

Шагнал нь бага насны хүүхдүүдэд амттан, ганц нэг дурсгалын зүйл. Томчуудад 1000 иений худалдаа хийх эрхийн бичиг. Гэр бүлээрээ олуулаа явсан улсууд бол түүж өгөх юм билээ.

Бага зулзага ээжийгээ дагаж хариултаа гаргаад л байснаа нэг асуултанд бүдрээд буруу хэлсэн чинь уурлаад бөөн л юм болов. Ккк

Явцын дунд караокэ зохиов. Яг би дуулах болчихдог юм даа. Намайгаа солгойг мэддэг хань ижил өмнөөс минь дуулж өгөв. Баярласан шүү.

Нээрээ дуулж чаддаггүй хүмүүс иймэрхүү үед л аягүй эвгүй байдалд орох юм аа тэ.

Уг нь солгой хоолой гэж байдаггүй гэсэн шд. Багаас нь эвлэгхэн дуулдаг болгоод өгдөг гэсэн. Энэ японд яг тэгдэг юм билээ.

Цэцэрлэг сургуулийн дууны хичээл ёстой гоё оо. Би явбал дуучих болох байх шүү аягүй бол.

Шагналд амташсан би ч хань ижилдээ "би ирэх хагас сайных нь 2-р хэсгийхэнд нь ороод явчаад ирье" гэж цаашлуулав.

Ирэх жил бас хаа нэгтээ явна гэсэн. Заавал явнааа. Очих газрынхаа тухай судлаад, бүх тааврыг нь зөв таагаад бүх шагналыг нь цуглуулна аа. Хэ хэ.

Бууж суух цаг, цуглах хөдлөх цагаа яг таг баримтлах юм дөө.

Өө тийм. Бас нэг сүрхий санагдсан зүйл нь аялалд оролцсон бүх хүмүүсийг даатгалд хамруулж байж энэ аялалд оролцож байгаа тухай ахлаж буй хэлтсийн дарга автобус хөдлөхөөс өмнө  танилцуулсан.

Дараагийн бичлэгт яг зург хөрөгтэй бичлэг оруулна аа. Түр баяртай.

Цэцгэнд төөрсөн нь

Найзтайгаа цэцгэнд төөрсөн нь гэдэг зураг их даруулсан даа. Эргээд зургаа харж байхад сайхан байна аа. Ганц нэг цэцгийн зураг оруулав.

Алтанзул цэцэг

За энэ алтанзул цэцэг ёстой төрөл төрлөөрөө, өнгө өнгөөрөө ургасан байсан даа. Ургуулсан, тарьсан гэж хэлэх нь онох байх.

Европ цахирмаа цэцэг

Цахирмаа цэцэг бас л өнгө өнгөөрөө байсан.
Японд муж болгонд цэцгийн хүрээлэн гэж байдаг. Амралтын өдрөөр пиг хүнтэй. Хүмүүс нь улирал улиралын цэцэг харж баясан алжаалаа тайлдаг. Настай голцуу хүмүүс их ирнэ. Мэдээж гэр бүлээрээ зугаалж буй хүмүүс ч их. Мөн гадаад иргэнд такс нь 50 хувь болж хямдрана. Байнга орж гардаг бидэнд энэ нь бас их ээлтэй.
Цаг агаар ч их аятайхан өдөр таараад, бид их удаан зугаалсан. Цэцэг болгон дээр очиж зургаа татуулсан. Хэдэн жилийн дараа зургаа хараад залуухан сайхан явснаа дурсах байх даа. Хэ хэ

Зугаалга

Монголоос зочидтой байсан бас хэд хоног. Мэдээж олон гоё номтой болсон. Үзүүлэхгүй мэдэв үү... Ккк
Ажилд минь хэрэг болно гэж бодоод 2 ширхэг толь бичигтэй болсон. Нэг орчуулгын уран зохиолын номтой болсон. 3 боть байдаг гэнэ ээ. Дараа ирэх зочиддоо захинаа. Хэн ирэх бол? Хэ хэ
Завтай болохоороо уншиж эхлэнэ ээ.
Тэгээд ганц нэг зураг оруулав.

Япон тэнгисийн эрэг.

Жаахан салхитай өдөр таараад. Давалгаа ч сүрдмээр байсан. Бага зулзага найз аниатайгаа жаал элсээр тоглож, буцах замдаа уралдаад. 2-лаа шартай хоёр чинь нэг нь түрүүлэхээр нөгөөх нь уурлаад элсэн дээр нурж унаад уйлна. Нөгөөх нь түрүүлэхээр өнөөх нь уурлаад уйлна гээд жаахан онигоотой явсан. Хэ хэ. Энэ охидууд багын ийм өрсөлдөөнч.

Чянко

За энэ болохоор бидний хэдэн монголчууд эндхийн сумо ертөнцөд монголчууд доргиож байгааг тэмдэглээд сумочдын иддэг чянко тогооны хоол идсэн. Хэ хэ
Баахан ногоо, мах ингэж овоолоостой ирээд, хажууд нь байгаа годгор модон дотор байгаа махтай хамт тогоотой буцалж буй шөлөнд хийж чанаж иддэг.

Чянко

За энэ ногоо махаа тогоондоо хийгээд чанаж байгаа байдал. Зочдод ихэд таалагдсан. Түрүү жил ирсэн зочидтойгоо бас орж билээ. Би ч хувьдаа дуртай. Нил ногоо учраас хэхэ.
Орой нь халуун рашаанд ороод, харьж ирээд бүгд нам.

Харри Поттэр

Осака хотод байдаг USJ (Universal studio japan) оров, 3 хоногийн амралтаараа. Уг нь нэлээд дээхэн орж байсан л даа. Даанч том зулзага мартааский. Хэ хэ. Дээрээс нь Харри Поттэр гээч гайхлын тухай бүхэл бүтэн хотхон бий болсон юм. Тэрийг үзмээр байна гээд л байсан юм. Номыг нь ч салахгүй уншина. Киног нь ч алгасахгүй үзнэ. Тэгээд л очиж үзэх шалтаг гаргаад гэрээрээ яваад ирэв. Бага зулзага ч угаасаа хэдэн жилийн дараа мартааский болно л доо, мэдээд байгаа юм хэхэ.

Тун гайхалтай нь бүхэл бүтэн хотхон байна даа тэнд. Галт тэрэг, байшингууд, сургууль гээд л. Бэлэг дурсгалын тасаг бол бүр хүмүүсийн халаасыг сэгсрэнэ л гэнэ шүү л болсон байгаа юм чинь. Том зулзага шидэт саваа авах гэж нэг үзсэнээ больчихсон. Зөгнөлт ертэнцөөсөө гэнэт бууж ирсэн байх хэхэ. Нээрээ энэ чинь шидэт биш шүү дээ гэж...

Мөн Харригийн зүүдэг ороолтыг авах гээд, азаар өнөөх нь дуусчихсан байсан. Хэ хэ. Бүр нөмрөг, цамц, зангиа гээд л ер нь Харригийн хэрэглэж байсан бүх л зүйлийг зарж байна билээ. Тэр үнэтэй зүйлсийг худалдаж аваад нөмрөөд, өмсөөд яваад байх хүн зөндөө байсан. Аргагаүй л дуртай улс юм даа л гэж бодов. Хэ хэ. Ажлынхандаа мэлхий шоколат худалдаж авдаг юм билүү гэсэн чинь 2 цаг дугаарлана гэхээр нь больчихсон. Аймар байна уу? Тээр жилийн каартны талханд дугаарладаг байсан шиг л юм болох нь байна шд.

Сургууль нь

Орж үзэх гэж 1 цаг дугаарлаж зогссон шүү дээ. Хүн ч гэж их байна лээ.

Атаархмаар зураг

Энэ их модтой уулыг нь харахаар атаархдаг юм. Монгол орны минь газар нутгийн 10-хан хувь нь ой мод гэхээр арай л цөөдөөд...
Харин энд газар нутгийнх нь 70 хувийг эзлэнэ. Дэлхийд дээгүүрт орно. Тэгсэн хэрнээ модоо хайрлацгаая, тарьцгаая, усаа хэмнэцгээе гэж ярьдаг улс. Энэ усны асуудлаар, тэр дундаа бохир усны талаар бичлэг оруулна аа.

За энэ моднууд намар өнгө алаглаад гоё болдог юм. Бас газар газрынхны жуулчдыг татах нэг зэвсэг болно оо болоогүй. Манай мужийн тэр уулын моднууд тэгж өнгө алаглаад таны сэтгэлийг сэргээчихнэ шүү дээ гээд рекламдаад байна шүү дээ. Тэрийг сонсохоор чинь нээрээ л очиж байгалийн сайхныг харан баясаж, сэтгэлээ сэргээдэг хэрэг гээд явна. Ганцхан уул ус, модоо харчихаад за баяртай гэхгүй, ойр хавийнх нь буудалд хононо, иднэ ууна гээд тэр орон нутагт орлого орно оо доо. Гэх мэтчилэн.
Модоор чинь ганцхан тайрч аваад ширээ сандал, ор зэргийг хийхгүй байна л даа. Агаар усандаа, аялал жуулчлалдаа хүртэл ашиглаад байна манайхаан.
Харихаараа өчнөөн мод тарина аа...

Жич: Харихаараа гэж хичнээн олон жил ярив даа гэсэн биднийг. Хэ хэ. Яахав санаж явбал бүтнэ ээ гэж.

Ангийн юм гэсэндээ

амттай байсан шүү, тэ хүмүүсээ.
Бугын махан хуушуур. Дажгүй л амттай юм билээ. Өөх багатай байсан. Бид өөх хольж хуушуураа хийсэн. Бас бас бус ногоо хийсэн. Би энд ирснээр их олон төрлийн ангийн мах идэж үзсэн. Зэрлэг гахай, буга, баавгай. Бас дээрээс нь өчнөөн загас. Хэхэ
Адууны мах идэж чаддаггүй гээд л ярьдаг хүмүүс бий л дээ. Амтлах эрхтэн нь хэтэрхий хөгжчихсөн улсууд шиг байгаа юм. Тэгээд тэдгээр махны өвөрмөц амтыг биднээс илүү мэдрээд байдаг байх. Би бол нээх идэж чадахгүй гэх нь байхгүй. Ангийн юм гэсэндээ амттай байна шүү гээд л идчихдэг хэхэ. Гэхдээ тарваганы мах иддэггүй юм өө. Багаас минь идүүлж байгаагүй, тос өөх ихтэй гээд ижий аав хоёр минь. 2 жилийн өмнө зун монгол явахад нээлт хаалтыг тарваганы махаар хийж байлаа шүү дээ манайхан чинь. Тэнд хүмүүс бужигнаад л байсан. Би наана нь өөрийгөө болгоод л явсан хэхэ.

Зураг 4

Хойд кюүшюү, төв арал хоёрыг холбосон гүүр. Гүүр болгон уг нь нэртэй байдаг юм. Нэрийг нь харахаа мартчихаж. Зам харилцаа хөгжчихсөн болохоор нэг их төөрөлгүй зорьсон газраа хүрчихэж байгаам. Хамгийн авууштай нь хурдны зам дээрх тэмдэглэгээнүүд. тийшээ явах гэж буй бол тийшээ, ийшээ явах гэж буй бол ийшээ зам сална нийлнэ гээд бичээстэй. Ханзаар болон англи цагаан толгойгоорбичсэн байна. Харин ч нэг ханзны хичээл болно шүү дээ. Мэддэг ханзныхаа мэддэггүй дуудлагыг нь мэдэж авдаг юм хэхэ. Энэ ханзыг бас ингэж уншдаг байх нээ гээд л.
Токио болон томоохон хот, очиж байгаагүй газрын галт тэргэнд суухад бас тэгдэг юм. Өртөөнүүдийн нэрний ханзыг унших гэж бас л хөөрхөн шалгалт өгдөг юм билээ. Сонин сонин ханз байхыг нь яана? Өдий наслахдаа огт харж байгаагүй ханз хүртэл тууж явдаг юм ккк.

Зураг 3

Хурдны замд тааралдах өртөөнүүдийн нэг. Янз бүрийн л өртөө байна. Иймэрхүү хөл хөдөлгөөн ихтэй нь ч байна. Зөвхөн 00-той өртөө ч байна. Энэ урагшаа хойд Кюүшюү арал ороод байсан. Ийм газрууддаа тухайн бүсийнхээ нэрийн бүтээгдэхүүнийг зараад л, хүний түрийвчийг хоослохдоо гарамгай улсууд шүү. Хэ хэ. Бид ч бас зүгээр байхгүй жижигдүү дурсгалын зүйл авдаг юм. Очсон газраасаа.

Энэ Фүкүока мужид байдаг Нанзүин гэдэг сүмийн Унтаа бурхны хөлд ийм дүрс байсан. Тэрэн дээр ингэж мөнгө тавьж тогтоодог юм билээ. Бага зулзага доор унасныг нь түүж тавиад байсан хэхэ.
Хөл ихтэй байсан. Гэхдээ сайхан дулаахан өдрүүд таараад орж гарахад сайхан байлаа. Бороотой, цастайд хүүхэдтэй хүнд ч бас хэцүү шүү тэ.

Зураг 2

Очсон газрын хоол. Адууны махаараа алдартай юм гэсэн. Будаан дээр байгаа нь адууны мах. Адууны махан сосиск энэ тэр гээд л есөн жорын юм хийж зардаг юм билээ. Жуулчид их очдог газартаа зарж байсан. Хүмүүс ч их авч харагдана лээ. Бид бас ганц нэг хүмүүст бэлэглэнэ гэж авсан. Бүр адууны тосоор гоо сайхны бүтээгдэхүүн хийгээд зарж байсан шүү.

Манайд байдаггүй кофе-ны газар орж томчууд бид хүүхдүүдийг кино үзэж байх хооронд жаахан буу халж суув. Хүмүүс гоё гээд л байсан. Бусад газрынхтай нэг их ялгаагүй санагдсан.
Японд бараг бүх мужуудад салбараа нээх юм гэсэн. Манай муж чинь хүн ам цөөтэй болохоор яах бол? Тэгсэн Күмамото мужид нэлээд хэдэн салбар байсан шүү.

Зураг

Ганц нэг зураг.

Нэг өдөр ороход л бас овоо болно шүү дээ. Цасаа арилгах гэж бөөн ажил болдог юм. Төвөгтэй. Гэхдээ ингээд байж байгаа нь гоё, романтик байгааз. Энэ манай гэрийн ойролцоох айлын хашаа.

За энэ аялалд  гарах замдаа авсан зураг. Оригоор нь харвал бас л романтик байсөөн. Даанч жаахан яваад л манайхаас урагшаах мужууд хараараа байсан. Хар ч гэж дээ ногооноороо. Энд өвөл ногоон шүү дээ.

Аялалын сонин 3

Хаа ч явсан цуг гэж мэдээрэй гэсэн шиг хаа ч явсан цэцэг цэцэг бас дахин цэцэг шүү дээ. Цэцэг таарахгүй бол дотроо дурамжхан энэ тэр хэхэ. Ажигласнаар бол муж болгон цэцгийн хүрээлэнтэй. Газар нутгийнхаа онцлогт тохируулаад тарих цэцгээ жилийн 4 улирлаар нь сонгоод байна. Аялал жуулчлалых нь бас л томоохон зэвсэг. Яаж жуулчдыг татах уу?  Юугаар нь онцлог байлгах уу гээд л их л ухаанаа уралдуулдаг юм шиг байгаан. Угаасаа муж бүр нь цэцгийн хүрээлэнтэй учраас хоорондоо өрсөлдөж, ухаанаа зарахгүй бол жуулчдыг татахгүй л дээ. Тэгэхэд манайд бүхэл бүтэн улс байж ганц ч цэцгийн хүрээлэн байхгүй... Байдаг бол хэлээрэй, хүмүүст ч пр хийе.

Заавал хүрээлэн энэ тэр гэхгүй гудамжиндаа хүртэл гоё гоё цэцэг тарьчих юм. Алхаж яваа бидэнд сэтгэл хүртэл сэргээд сайхан гэж юүхэв. Хөтлөлцөөд л алхаад баймаар.

Аялалын сонин 2

Энэ элсэн музейн бүтээл. Санаж байгаа байх. 1 сард арай өөр элсээр хийсэн зураг оруулж байсан санаад байна. Энэ удаад өмнөд ази гэсэн сэдэвтэй. Ирэх оны 1 сарын 5 хүртэл нээлттэй. Бид азтай, хүн цөөтэй үеэр нь очсон байна лээ. Хэдэн жилийн өмнө манайхаас 10-хан минутын зайтай хэрнээ 2 цаг зарцуулж байсан юм даг. Энэ жил бас хүн ихтэй бөөн юм болсон гэсэн. Нил машин, зогсоол нь хүрэлцэхгүй, бүр хэдэн км-ын цаана машинаа зогсоож алхаж ирж үзэж байна гэсэн шүү.
Их олон бүтээл байсан ч ганц л зураг оруулъя. Уран бүтээлчийн хөдөлмөрийг үнэлээд хэхэ.
Хэдэн орны уран бүтээлчид хамтран оролцсон байлаа даа.

Бидний амьдардаг газарт нэг элсэн манхан байдаг юм. Тэр нь эндээ жуулчдыг татдаг гол цэг нь. Дотоодын жуулчдаас гадна гадныхан их ирнэ ээ. Солонгос, хятад, тайвань хүмүүс их ирдэг юм билээ. Урд нь бол зөвхөн элсэн манхан л байдаг байсан бол нэлээд хэдэн жилийн өмнөөс ийнхүү музей байгуулаад, мөнгийг хүүлээд байгаа улс даа. Анх бүтээлүүд нь гадаа байсан бол 3 жилийн өмнөөс байгууламж бариад, хөөрхөн тохижуулчихаж байгаам. Мундаг улс аа.
Эндээ тэмээтэй. Унаж зураг авахуулах, хажууд нь зогсож зураг авахуулах гээд л тусдаа ханштай. Дээр нэг ахтай очиход унаж зургаа авахуулъя гэсэн чинь тэмээ минь ядарчихсан байна. Та зүгээр урд нь зогсоод авахуулчих тэгэх үү гэсэн. Хэ хэ. Тэмээн дээр мордохдоо шатаар өгсөж сууна. Тэгэхгүй бол анх унаж байгаа хүмүүст аймар байдаг гэсэн. Нэгэн япон жуулчин монголд тэмээ унаж үзсэн сэтгэгдэл нь ёстой аймар, үнхэлцэг хагарахаа шахсан гэж байсан. Бид өөрсдөө анзаардаггүй юм билээ. Түүнээс амьдралдаа анх удаагаа морь тэмээ унаж үзэх гэж буй жуулчдад үйлчлэхдээ анхаарах л хэрэгтэй юм билээ. Жишээ нь анх удаагаа юу? гэдгийг нь асууж байх. Ер нь бол энгийн жаахан хэрнээ жуулчдыг татах их олон авууштай санаа оноонууд энд тэнд явж байхад их тааралдана аа.
Бас морин тэрэг байдаг. Хөл муутай ч юм уу, жаахан хүүхэдтэй жуулчид үйлчлүүлдэг юм билээ. Мэдээж энгийн хүн ч сууж болно.
Усны гутал үнэгүй түрээслүүлдэг. Машин тэргэндээ элс оруулчихна ч гэдэг юм уу, сайн мэдэхгүй л байна л дээ. Ямар ч байсан усны гутал өмсөх хүмүүс байдаг юм. Зуны халуунд бол хөл нүцгэн явалтгүй шүү дээ, хална гэж жигтэйхэн.
За байз өөр чинь юу билээ, яг ингээд бичихээрээ мартчихаад байх юм...

Аялалын сонин 1

Найзууд минь буцчихсан л даа. Одоо зургаа хараад л, эргэн дурсаад л, ийнхүү бичээд суух нь кайфтай л байна. Жуумалзаастай зарим нэг газарт нь.
Их л олон газар төлөвлөсөн ч цагтаа баригдаад бүгдийг нь амжаагүй. За дараа ирэхээрээ л гээд яваад байсан. Амны билгээс ашдын билиг...

Энэ манайд дуу нь хүртэл байдаг Садако охины хөшөө.  2 настайд нь Хирошима хот атмын бөмбөгдөлтөд өртсөн. 12 настайдаа цусны хорт хавдраар өвдсөн. Удалгүй тэнгэрт хальсан. 1000 шувуу хийвэл эдгэрнэ гэж итгээд шувуу хийгээд л...
Одоо ч жуулчид мянга мянгаар нь шувуу хийж очдог. Миний мэдэхийн Төв аймгийн япон хэлний дугуйлангийн хүүхдүүд хийж очиж байсан.
Бидний хэдэн нөхөд музейг нь маш идэвхитэй үзсэн. Бага зулзага ээж илүү гэж тувт тэврүүлээстэй, ээж нь ч өөрийгөө илүү гэж хошгироостой хэхэ. Дараа бие биенийдээ зочлохоороо харан баясаж, дурсаж байхаар дурсгалын зүйлс худалдаж авсан.
Хэдийд ч очсон хүн ихтэй байдаг газар. Гадны жуулчид мэдээж. Хамт олноороо яваа япон хүмүүс ч их. Ялангуяа ойр хавийнх нь мужийн бага сургуулийн 6 дугаар ангийхан дадлага аялалаар их очдог.
Атмын бөмбөгийг эсэргүүцсэн, энх тайвныг сурталчилсан дотоодын болон олон улсын хурал чуулган байнга зохиогддог юм билээ...

Амралт

За Их наран улсын олон хоногийн амралтыг гэрээрээ агаар салхинд гарч сайхан өнгөрүүллээ. Эхний 2 өдөр бороо хуртай байсан ч дажгүй ээ. Уулын аманд болохоор нэлээд сэрүүхэн ч агаар сайхантай. Яасан ч хурдан өнгөрдөг юм, ажил алба эхэлчих юм. Нозоорсон улсууд дахиад хэд хоног амарчуул ч амарчихмаар...

Бага минь улам л эгдүүтэй, ааштай болж байна даа. Нохой хараад хов хов гэдэг болсон. Күсай (өмхий) гэхээр хамраа дарж ирээд л инээж байна. 4 сард хэд хоног гэдэс энэ тэр нь өвдөөд жаахан шуугдсан байсан хүн одоо их идэмхий болоод өгөхийн зуурт л чарлаж нэхээд байдаг болсон. Ганц нэг алхаад л суучихаад байна, нэг мэдэхэд гүйх байх даа. Аниагаасаа ээжийгээ харамланаа, аниа нь ч дүүгээ цаашлуулаад л миний ээж гээд л өнөөх нь уурлаж энэ тэр. Ээж бас зүв зүгээр амраагүй ээ, ганц нэг уран бүтээл туурвисан шиг. Дараа зургийг нь оруулнаа.

Уулзаагүй уджээ

Хаачсан гэхээр, эх орондоо очиж, ээж аавдаа эрхэлж эрхэлж ирсэн болноо. Дараагийн бичлэгүүдэд бага багаар тайлангаа тавьж эхлэнэ дээ.

Аялал

5 сарын 2, 3, 4-нд Кёото явсан юм байна шүү. Эндхийн алтан амралтаар. Түрүү жил Тояма муж явж байсын.
Кёотод найз маань сурдаг юм. Тэднийхээр айлчлангаа Алтан сүм, Киёмизү сүмээр ороод. Алдартай алдаргүй их л олон сүм байдаг юм билээ. Тийм ч болохоороо хүмүүс нь газарчлахдаа тэр дэлгүүрийн хажууд, тэр сургуулийн хажууд гэхгүй тэр ч сүмийн ойролцоо, энэ ч сүмийн ойролцоо гэж ярьдаг. Найзых маань Нинна сүмийн ойролцоо.
Олон хоног үргэлжилсэн амралт таараад гадагад хүн ихтэй, машины зогсоол нь үнэтэй байлаа гэж. Гэхдээ дурсамжтай сайхан яваад ирсээн.
Зураг1: Найзын дуртай Арашияма гэдэг газрын вокзал дээр.
Зураг2: Амьд шүү, огт хөдлөхгүй болохоор нь хүмүүс амьд эсэхэд нь эргэлзээд байх шиг байсан.
Зураг3: Хүн гэж нөхцөлгүй...
Зураг4: Найзын гарын хоол.
Зураг5: Алтан сүм.

Аялал

Сүүлийн 2 бичлэгний зураг ална ч гээд байгаамуу аврана ч гээд байгаамуу гээч нь болчиж, япон хэл мэдэхгүй хүмүүст. Энэ удаад 5 сарын эхээр аялсан газрынхаа зурагнаас танилцуулъя. 5 сарын 4, 5, 6-нд энд баахан баярынх нь өдөр болоод амарсан юм. 2, 3-ныхаа хагас бүтэн сайнг оруулбал их л урт амарчихаж байгаам л даа. Урт амралт өгч авалцахдаа дургүй япончуудын хувьд бол. Нээрээ энэ япончууд амрах дургүй улс шүү. Ажил ажил ажил гэдэг үг л байдаг юм шиг байгаам үгсийн санд нь. 7 хоногийн амралт авах гэж бараг ажлаасаа халагдах нь холгүй юм болдын байна лээ. Жилд цалинтай амралт байгууллага, компаниасаа шалтгаалаад өөр өөр. Жишээ нь 20 хоног байлаа гэхэд тэрийгээ манайхан шиг нэг дор авахгүй, авая гэсэн ч өгөхгүй л дээ. Бүр нэг хүндэтгэх шалтгаантай үед л 7 хоногийн амралт өгдөг гэсэн. За даа тэгээд японы нийгэм ч ажил ажил гэдгээсээ болоод их стресстэй нийгэм дээ, наашаа ирэх гэж дурладаг хүмүүс мэдэж байхад илүүдэхгүй шүү.
Одоо үндсэн сэдэв...Тояма муж. Байгалийн үзэсгэлэнт газар ихтэй, уул ус нь жигдэрсэн сайхан газар өө. Халуун рашаан, амтат далайн бүтээгдэхүүн гээд л. Энд бид 3-ын онцлон зорьж очсон нь Татэяма уул. Далайн төвшнөөс ойролцоогоор 3000 метрт орших энэ ууланд өвөлдөө цас их унана. Тэрийгээ маш ашигтайгаар аялал жуулчлалдаа ашигладаг. 4 сарын дундуураас 5 сарын сүүл хүртэл жуулчдын тоо тасардаггүй. Зурагнаас хараад л яагаад гэдэг нь ойлгомжтой. Уулынхаа ойролцоох сумд? нэрийг нь санадаггүй ээ тусгай автобусны зогсоолд машинаа тавьчаад автобусаар явсан. Бас өөр нэг маршрут байдаг гэсэн. Тэр нь ливтээр явдаг гэсэн. Хамгийн ойрхон галт тэрэгний буудлаас тусгай ливтэнд сууж явна, миний бодлоор агаараар явдаг нь болов уу гэж бодооб байгаам, явж үзсэн хүн байвал хэлээрэй. Автобусанд аймаар халуун, охин бинь бүх хувцсаа тайчих нь холгүй байсан чинь ууландаа их хүйтэн, хөлдөж үхэхээ шахсан. Өвлийн хувцсаа бүгдийг нь далд хийчихсэн, гаргаж ирэхээсээ залхуураад ганц нэгхэн зузаан цамц аваад явсан чинь буруудсан. Хойшид явъя гэж бодож буй хүмүүст захихад дүн өвлөөр өмсдөг хувцастайгаа яваарай гэж зөвлөе. За тэгээд олон таван үггүйгээр зургаа үзнэ үү.
Зураг 1: Тояма мужийн захиргааны байрны урд талбайд байрлах цаг. Ихэнх мужуудад нь байдаг юм шиг санагдсан. Манай энд болохоор вокзалын хойно байдаг юм.
зураг 2, 3, 4 : Өнөөх цастай уул маань. Автобус замаар нь явж байгаа зураг байдаггүй ээ, уг нь голд нь автобус байвал их сүртэй харагддаг юм билээ.
Зураг 5: Японы ихэнх ийм жуулчид ихээр ирдэг газар нь бэлэг дурсгалын зүйл зарж байх нь элбэг. Тухайн газрынхаа брэнд бүтээгдэхүүн байдаг. Янзан бүрийн идэж уух юм ихтэй дээ.