Хариад ирсэн...

Их олон шавьтай хөөн би. Хэ хэ. 

Канбож явсан шавь минь хариад ирсэн. Яагаав ЖАЙКА-н шугамаар монголд 2 жил ажиллаж байгаад ирсэн нэг өвөө байдаг даа. Дахин шалгалт өгөөд Канбож явж 2 жил ажиллаж байгаад ирсэн. 

Тэнд байх хугацаанд нь бид хоёр мэйлээр л харилцдаг байлаа. Дунд нь нэг ирэхдээ яагаав гого бэлэгтэй ирж уулзаагүй юу. 

Харьж ирснээ дуулгангаа утсаар ярьсан. Удахгүй уулзаж буу хална гэсэн. Тэмүжин өвөө мэдээж хамт явна. Бид хоёр чинь тэр шавийг минь харьж ирэхийг тэсэн ядан хүлээсэн нь байхгүй юу. Хи хи. 

За тэгээд би чинь өвөө эмээ найз олонтой юм болохоор тэд нарын мундагийг гайхна. Монгол настан хүмүүстэйгээ харьцуулна. Нийгэм, цаг ууртаа буруу өгнө. Сүүлдээ боловсролын системд буруу өгнө. 

Одоо бол харин өөрийгөө л хичээх минь гэж боддог болсон. Тэтгэвэрт гарахдаа ямар нэгэн хоббитой, түүгээрээ дамжуулаад найз нөхдийн хүрээлэлтэй байх юм сан гэж боддог болсон. 

Та нар минь ч бас тэгээрэй. 

Юу ярьж байлаа? Аан тийм шавь. Ямартай манай ажил дээр ирж ЖАЙКА-н ажилтанд бага зэргийн тайлангаа тавингаа, би харьж ирсэн шүү болгоогоорой гэж мэнд мэдэхээр ирсэн.

Явсан сонин сайхнаасаа бага зэрэг хуучилсан. Диваажин л байсан гэнэ. Дулаахан л гэнэ, хоол унд нь амттай л гэнэ, хүмүүс нь найрсаг л гэнэ.

Харьж ирээд ханиад хүрсэн гэсэн. Япон ямар муухай хүйтэн байна аа гэж байна лээ. Би харин ч дулаахан байна, энэ жил цас ерөөсөө орсонгүй шд гээд олзуурхаад байхад.

Гэснээс цасны орон суугуул нутагт минь энэ жил хүний урманд цас орсонгүй ээ. Бас огт цасгүй байх чинь онцгүй юм аа. Эморох боломжгүй хэхэ. Бага зулзага бас цасан өвгөн хийнэ гэсэн төлөвлөгөө будаа. Мөн энэ жил тэгж ингэсээр байгаад уул хад явж цана чаргаар гулгах зав ч гарсангүй дээ гэж.

Юу ярьж явлаа? Өө тийм, шавь. Ажлынханд минь гого жигнэмэгтэй ирсэн. Бутарч унасан, манго жимсний амттай аятайхан жигнэмэг байсан. Би ч 100-гийнхаа жигнэмэгтэй харьцуулж энэ тэр. Манайх жаахан л амтанд нь анхаарал хандуулчихвал тийм ээ?

Дараа би болон гэрийнхэнтэй минь, Тэмүжин өвөөтэй хувьдаа булагнаж уулзалдахаар болоод л салцгаалаа. Тэр үеэрээ илүү их сонин сайхан сонсох байх аа. Канбож явахаар санагдтал л ярьж байна лээ шүү, нээрээ. Бяцхан атаархаад л суулаа. Эдний зарим нэг өвөө эмээ нарын хаанаас нь ийм их эрч хүч гараад байдаг байна аа л гэж.

Тэгэхэд монголд минь эд нараас залуухан ижий аав минь жил ирэх тусам хөгшрөөд л, чилээрхлээ гэдэг болоод байхад.

Түр баяртай, цагаан ногоон сараа боломжоороо л тэмдэглээрэй, битгий байдгаа барж баярлаарай даа, манайхаан. 

Цэцэгс

12 сард надтай цэцэгс таарах болов уу? Гэж бодсон чинь таарч байна шүү. Ямар дулаахан өвөл болдог нь харагдаж байгаа биз?

Гэхдээ гэр дотроо жиндүү хүйтэн шүү. Ямар сайндаа энд байдаг монголчууд ноолууран өмд хамд, цамц энэ тэр гээд л аль дулаахан гэснийгээ авчирч өмсөн байхав дээ. Эсгий тавчиг энэ тэр бас байна.

Сүүлийн үед бүр хивс хүртэл авчирч дэвсээд байх шиг байна шүү. Би ч тиймэрхүү хивсэнд нэг их дуртай биш ээ. Угааж арчлах гэж хэцүү, над шиг гэрийн ажилд тааруу хүн чинь. Чийгтэй газар бүр ч дэмий. Тухайн улсынх нь үйлдвэрлэсэн үнэ нь хэр тааруу зүйлийг худалдаж аваад л муудахаар нь халаа солио хийж байхад амар.

Түүнээс үнэтэй цайтай зүйл чинь муудсан ч хаяж чадахгүй, сэтгэл хоргодоод байдаг юм билээ шд.

Цэцэг ярьж байсан хүн чинь юу вэ? Хадуурчихсан явж байна.

10 жилийн хүүхдүүд гал тэрэгнийхээ буудлын гадаах талбайг ингэж чимсэн байсан. Сургуулийнхаа нэрийг бичээд. 

Манайхан бас суралцвал тийм ээ. Өндөр үнээр нийлж барьж шоудаж байхаар ингээд сайхан хотынхоо тохижилтод хувь нэмрээ оруулж болж байна тийм ээ? 

Энэ ажлын газрын 1 давхрын жижигхээн талбайг ашиглаж гаргасан бонсай-н үзэсгэлэн. Зураг дарна даа гэж явсаар байтал дуусаад, яг хурааж байхтай нь таарч ам мөчид зураг дарав шд. Илжгэн чих жимсний нэг төрөл гэсэн. Ингэж жижигхэн ургадаг юм байна. Иддэггүй юм билээ. Зүгээр л ингэж чимэг болгож ашигладаг гэсэн. 

Удахгүй цас орно гэсэн. Цасан дундаас цэцэгс олбол зураг оруулна аа. 

Бүгдэд нь амжилт шүү.

Атаархаж байна өө

Суугуул нутгийн минь бага, дунд, ахлах сургуулиудын номын сан гэж үнэн атаархмаар гэж олон бичсэн дээ.

Саяхан бага зулзага бөөн баяр хөөртэй орж ирсэн. Юу болсныг асуусан чинь
-Энэ жилийн зээлж уншсан ном 100 хүрсэн тул 5 ном зээлэх эрхтэй болсон. Өнөөдөр би 5 ном зээлчихлээ.

Атаархал төрж байгаа юм чинь. Эх орны минь сургууль, цэцэрлэгүүд хөөрхөн номын сантай байгаасай. Шинэ ном худалдаж авахад төрөөс, улсаас төсөв гаргадаг байгаасай. Бяцхан жаалууд, сурагчид номонд дурладаг байгаасай...

Гээд л зөндөө хүсэх зүйл, атаархах зүйл байх юм. ЖДҮ-с өчнөөн төчнөөнөөр нь зээлж авч, халаасандаа хийдэг хүмүүст хэлэх үг олдохгүй юм. Тийм ээ?

Яалтай ч билээ? Улс эх орноо гэдэг хэдэн сайхан япон хүмүүсийг аваачаад төр бариулчих юмсан. Хэ хэ.

Ээж нь бас энд тэндээс ном зөөгөөстэй гэж болохоор бага зулзага 200 хол давсан ном уншсан байх аа. Тэгэхэд ээж гарын таван хуруунд тоологдохоор л уншсан байна. Энд бичсэн хэдийг л.

Сурах бичиг унших үнэн миа байна аа. Хэ хэ. Шууд л нойр хүрч байна шд. Та нар бас тэгдэг үү?

Гэснээс шалгалтын минь хуудас ирсэн. Ашгүй ойрхон газар өгөхөөр болсон. Их л сүртэй зүйлс бичээстэй байна лээ. Анхааруулга гэж.

Наана нь хувьсгалын ажил зөндөө байна, давж гарах л байгаа даа.

Ном бол ертөнцийг харах цонх мөн гэж бичлэгээ өндөрлөе дөө. Бүгдийх нь унших их үйлсэд өндрөөс өндөр амжилт хүсье.

Урлагийн үзлэг

Уламжлалт бичлэг шүү.

2 дугаар ангид дэвшсэнийх, дуу хуур, жүжигчилсэн тоглолт энэ тэр нь ч сайжирчээ. Энэ жил элдэв ажил энэ тэр давхцсангүй, очиж үзэв. Бага зулзага минь их л баяртай харагдсан.

Гэхдээ бас жүжгийнх нь оноогдсон дүр нь таалагдаагүй гээд гонсгор л байлаа.
-Үр минь ээ, ийм туслах дүр байж байж л гол дүрүүд тодордог юм ш дээ. Дамчаа гуай шиг мундаг эсрэг талын дүр бүтээдэг хүн байна.
-Дамчаа гэж хэн бэ?
-Өө, нээрээ мэдэхгүй билүү? Эсрэг талын дүр олон сайхан дүр бүтээсэн жүжигчин байсан юм аа.
-Тэгсэн ч, би өөр дүрд л тогломоор байсан, багш л хуваарьлачихсан.

Нэг иймэрхүү байдлаар урлагийн үзлэгээ угтаж, үдэв.

За энэ талаар хэрхэн зохион байгуулдаг, хувцаслалтаа яаж зохицуулдаг, төгсөн 6-р ангийнхан нь ямар үүрэгтэй оролцдог энэ тэр гээд л зөндөө бичиж байсан тул дахин нуршихгшй ээ.

Ямартай ч шинэ он гартал хувь хувьсгалын ажлаа нэг нэгээр нь биелүүлж л явна.

Санта өвөөгийн яриа гарчихсан. Ямар зүйл хүсэх ээ охид шивэр авир гээд л байна. Энэ жил санта эмээ өвөөгийн санхүү жаахан тиймхэн юмсан, яаж давдаг юм билээ гэж бодоостой.

Та нар минь санта өвөө эмээгийнхээ давааг хэрхэн давах гэж байна даа?

Ялгаа гэж их байна дөө

Саяхан илгээмж ирлээ. Японы хойд нутгаас л даа. Таньдаг япон хүн. Өөрсдийн тарьдаг илжгэн чих жимснээсээ жаахныг явуулсан шүү гэж утас ирсэн наана нь.

Тэгсэн жимсэн дээрээ 4 хөөрхөн олбог баадуунд боогоод хийчихэж. Хөөрхөнийг гайхаж, 4 сандал дээрээ тавьж үзлээ. Урд нь миний өөрийн нэхсэн 3 ширхэг олбог бий л дээ. Тийм болохоор нэг олбоггүй сандал дээрээ нэгийг нь тавьчихлаа. Бага зулзага шуналтаад нэгийг нь авчихлаа.

Саяхан би нэг олбог нэхэж өгсөн дөө, тэрэн дээрээ давхарлаад тавьсан харагдана лээ.

Тэгээд өөрийн бүтээл, мундаг хүний бүтээл хоёрыг зэрэгцүүлж жаал харж суув. Ялгаа мөн ч их байна даа гэж гонсойв. Хэ хэ.

Тээр хар даа. Бялуу шиг үнэн тансаг, гоёмсог олбог байгаа биз? Би тэгэхэд хажууд нь гэрт хөглөрөөд байгаа утсаа дуусгачих санаатай сонин сонин юм нэхсэн болдог...

Өөлбөл хэмжээний хувьд жаахан жижиг санагдсан. Муугаа мэдэхгүй бас хүний бүтээлийг өөлж энэ тэр. Хи хи. 

Яг ийм улаан хээтэй нь хосоороо байсан. Өнөөх хоёр нь жаахан бүдэг завсрын өнгөтэй. 

Одоо өөдөс утаснуудаараа бас нэг бүтээл санаандаа урлачихаад, эхлээд л явж байна. Шалгалтандаа бэлдэх хэрэгтэй байдаг. Гого бүтээл харчихсан чинь онгод бууж ирсэн үү? Хор шар хөдөлсөн үү? Амралтын хоёр өдөр огт ном шагайсангүй, дэгээ зүү утас эргэлдүүлэнхэн сууна даа гэж.

Уран бүтээлч уншигчдын үйл уран байг ээ.

Лийр

За энэ уламжлалт бичлэг шүү. Боловсроод сайхан л байна. Шүүслэг гэж жигтэйхэн, амт нь алим шиг ч юм шиг сонин жимс шүү.

Суугуул нутгийн минь брэнд бүтээгдэхүүн болохоор бид хааяадаа тус дэм болсон хүмүүстээ явуулдаг юм. Энэ жил ганц л хүнд явууллаа. Уг нь бүхий л таньдаг найз нөхөддөө явуулмаар байвч, хөрөнгө санхүүгийн асуудал бас тулгарна аа, хүн л юм чинь. Хи хи.

Бөв бөөрөнхий, ногоон өнгөтэй. Бор шаргал хальстай нь бий. Бид бол ногоонд нь илүү дуртай. Энэ жимсээ хотынхоо төв галт тэрэгний буудлын өмнөхөн нэг том мод суулгаад, жимсээ хурааж авна өдийд. Ингэхдээ аялаал ирсэн дотоод гадаадын иргэдэдээр түүлгэж хураалгана. Нэг жуулчин нэгийг түүж авах эрхтэй. Мундаг байна уу?

Үүгээрээ нутгаа асар зөвөөр рекламдаж чадаж байгаа байхгүй юу. Суугуул нутгийн минь захирагч үнэн айхтар аа. Айхтар сүрхий байж л улс эх орон нь хөгждөг юм байна шд.

Манай томчууд өөрсдийнхөө гүзээ рүү л чихээд байхаасаа илүү өөрөөр сэтгэ л дээ. Том сэтгэ л дээ, алсыг хар л даа. Энэ тухай бодохоор их л хямрах юм. Ирж улсынхаа хөгжилд хувь нэмрээ оруул гэж загнах хүн бий л дээ. Гэхдээ би эндээс гоё сайхан зүйлийг нь тагнуулдаад, та нарт мэдээллээд, та нар минь тэрнээс нь суралцаад явчихбал ч хувь нэмрээ алсаас оруулаад л байна гэсэн үг шүү дээ? Тийм үү? Хи хи.

Жимс ярьж байсан шдээ. Битгий хадууруулаад бай.

Яг өдийд манай суугуул нутгаар айлчлан ирвэл лийр жимсээр дайлахад бэлээн.

Жич: Түрүү жил ногоон өнгийн лийрний зураг оруулж байсан. Энэ жил энэ шаргал хальстайг нь орууллаа.

Хамгийн хөөрхөн нь сая хагас сайнд нэгэн хурал болох байсан юм. Тэр хурал золиг хар шуурганы нөлөөгөөр хойшлогдоод. Тэгсэн тэр хуралд жаахан зайтай газраас ирж оролцох ёстой байсан нэг өвөө маань залгаж байна аа.
-Би очихдоо лийр аваачиж чамд өгөх гэж байсан юм. Хурал хойшлогдсон тул шуудангаар явуулах гэж байна. Гэртээ байх, хүлээж авч чадах цагаа хэлдээ.
-Үдээс өмнө дөө гэртээ байна аа, баярлалаа. Хайртай шүү.

Хайртай шүү гэж хэлээгүй л дээ. Хэ хэ. Дотроо л тэгж бодов. Маргааш нь яг 12 цагт энэ зурган дээрх лийр маань ирсэн.

Хайрцган дотор нь тариалсан хүнийх нь гараар бичсэн тайлбар байсан.
Ногоонтой яг адил сорт бөгөөд, явцын жимсээ уутлаагүй тул ийм шаргал өнгөтэй болно. Бид гадаад үзэмжийг бус амтыг чухалд үзэв. Гээд хөрсний онцлог, элдэв хор хэрэглээгүй тухайгаа бичсэн байсан.

Жимсээ хүлээж авчихаад өвөөдөө баярласан талархсанаа хэлж утсаар ярив. Ийм хайр хүргэсэн өвөө эмээ нарын буянд хүний газар өлсчихгүйхэн шиг гэлдэрч явна дөө. Хи хи.

Усан үзэм

Намрын улирлын нэг сайхан нь жимс жимсгэнэ тийм ээ? Идэмхий хүн чинь яалтай.

Уулынхан минь тариалдаг усан үзэм. Ажил ихтэй очиж чадахгүй байсан чинь ингээд шуудангаар явуулчихаж. Хөөрхөн. Хайр хүрнэ гэж юүхэв. 

Бүгд дотроо ясгүй буюу үргүй сортоосоо өгсөн байна лээ. Үнэ нь бага зэрэг үнэтэй байдаг юм. Үнэтэй цайтай зүйлээс нь үнэгүй хороож байгаадаа бас жаахан эмзэглэнэ ээ. Хэ хэ. Ёстой хажуу дахь хүндээ ч амсууламгүй, харамлан байж л идлээ. Амт бол янзтай.

Хань ижил монгол явахдаа бас жаахныг авч яваад, хүмүүст амсуулсан чинь амттайг нь шагшсан улс л байсан. Гэснээс жимс чинь дажгүй л хил гаалиар гарчихдаг юм билээ тэ? Дараа явахаар бол ижийдээ гого жимс авч очно доо. 

Сэрүү орох янзтай, хоолны дуршил ч нэмэгдэх янзтай, би ч бондойх янзтай. Сүүлийн үед энд гадаах хэм гайгүй мөртлөө их бүгчим, чийгтэй байгаа. Тэгэхээр бас л их халууцдаг юм билээ. 

Ямартай ч мундаг хөдөлмөрч хүмүүсийн буянаар гэдэс цатгалан л байна. Хи хи. Мөн монголоос ижий аав минь явуулсан ориг нэрс жимсийг уугаад л сайхан байна аа. Дуусчихаас нь айгаад, өөрөөсөө харамлан байж л шимж ууна шүү дээ. 

Монголд ижий аавынхаа дэргэд байгаа та нар аз жаргалтай улс шүү. Тэр их хайр, аз жаргалаа дааж амьдраарай. Хэ хэ. За нэг их сүртэй өгүүлбэрээр бичлэгээ өндөрлөв...

Ургацын далай

Эртээд уулынхан минь өгч явуулж, өөрсдийнх нь тарьсан зуны ногоо. Намайгаа эрхлүүлж, ийм ч ногоонд дуртай юм байгаам, тийм ногоонд дуртайн байгаам гээд л өгсөн гэнэ. Бас сармис байсан, зураг аваагүй байна.

Тэдгээрийг нь их эд амархнаар болгож идэв. Хаш ногоог зузаахан хэрчээд гүнжидийн тосонд шараад багахан лавс цацаад л болоо. Эрдэнэ шишээ хувааж чанаад л болоо. Чихэрлэг амттай тул элдэв амтлагч хэрэггүй.

Улаан лоолио угаагаад л түүхийгээр нь иднэ. Өргөст хэмхээ хааяаад угааж хэрчээд, бага зэрэг давс цацаад иднэ. Заримдаа цуу энэ тэрд дарж байгаад иднэ.

Халуун тул, гялс л идэж дуусгахгүй бол, дорхноо муудчихна.

Энд хүмүүс нь тухайн улиралдаа тариалсан ногоо, жимсээ идэх сайн гэж үздэг. Өвөл тариалсан ногоогоо өвлийн цагтаа л иднэ. Түүнээс зуны ногоог хүчээр хүлэмж энэ тэрд тарьсан бол дэмий гэж үздэг юм билээ. Учир гарсан өртөг, зардлаасаа болоод үнэтэй, дээрээс нь элдэв бордоо энэ тэр хэрэглэсэн байдаг гээд.

Алим их үнэтэй байгаад уур хүрээд байна аа. Хэ хэ. Намар, өвөл жаахан хямдардаг юм. Хойд нутгийн алим ч салахын аргагүй амттай байдаг.

Гэх мэт, хоол унд, ногоо цагааны соёлоос эднээс суралцах зүйл ихтэй юм аа...

Мэдээж биднээс суралцах зүйл ч эдэнд их шүү...

Зуны сүүлчийн...

Энэ зуны сүүлчийн тарвас шүү гэж ирээд л хөрш эмээ минь тэврээд ирсэн. Ямартай ч бид энэ зун худалдааны тарвас авсангүй.

Дэндүү эрхэлсэн, дэндүү тансаг байна уу? Ачийг нь яаж хариулна даа. Хэ хэ. Заримдаа ч боддог юм, ганц нэг найз эмээ өвөөгөө "Ямар үйлийн үрээр бидэнтэй учраад, хамаг юм аа зөөдөг юм бол доо" гэж. Хи хи.

Ганц тарвас ч биш, мелон зөөгөөстэй. Өргөст хэмхээ дарж савлачихаад зөөгөөстэй.

Нэгэн өвөө төмс зөөгөөстэй. Хэмжээ нь жаахан ч гэсэн, амт дажгүй. Эртээд удасдахаар нь урдны авсан маань дуусаагүй, дуусахаар нь бид нэрэлхэлгүй хэлээд, давхиж очоод авамз, та минь сэтгэлээ чилээлгүй, хүлээж байгаарай л гэлээ. Хэ хэ.

Наадмын маргааш намар, одоо намрын ногоо, жимс зөөлгүүлж иднэ дээ гэж давраад л байж байна. Хи хи.

9 сар гарахаар суугуул нутгийн минь бас нэг нэрийн бүтээгдэхүүн лийр жимс боловсроно. Жил бүр л зураг хөрөг оруулдаг шиг санаад байна өө.

Монголд ижий аав минь бас ургацаа хураагаад л. Ойрхон бол гүйж очоод хураалцангаа идэлцэхгүй юу тэ? Ккк.

Өвөө нь зээ хоёр ярьж байна аа.
-Өвөө нь өнөөдөр мойлоо түүгээд.
-Ээ мойл чинь нээх сонин, ам ирвэгнүүлээд, гашуун, онцгүй жимс байна лээ шдээ.
-Хэ хэ, гэхдээ л гоё шдээ, чамд өгч чвуулах уу?
-Яахын бэ? Үхэрний нүднээсээ өгөөрэй.

Том зулзага бас монгол хэлээр ярихдаа үе үе алдана аа. Шоолж, загналгүй засаж хэлнэ.
-Үхэрний нүд биш үхрийн нүд гэнэ шүү.
-За ээж ээ...

Аан тийм, тарвас. Уулынхан маань надад бас тарвас өгч явуулсан байсан. Тэр нь хар үргүй тарвас байна лээ. Идэхэд амар юм билээ шд. Амнаасаа пүү гэж ирээд л яс гаргаж хаяхгүй. Хи хи.

Хөршийн минь өгдөг судалтай тарваснаас өөр. Цул ногоон.

Таллаад хуваасан байгаа нь. Хар үр байхгүй байгаа биз?

Тарвас харахаараа оюутан ахуй цагийн минь нэгэн дурсамж санагддаг юм. Ангийнхаа Ховдын охинтой цэцэрлэгийн сааданд бидний хэдэн охид Ховдын тарвас хувааж идсэн минь. Ккк

Хэн нэгнийхээ гэрт очоод, хувааж идэхнээ ч яасын? Заавал гадаа сааданд шүү. Нэг учир жанцан байсан байх даа?

Ямартай зуны турш амттай, шүүслэг тарвасаар таслаагүй хөршийхөндөө, уулынхандаа маш их баярлалаа.

Хойд Солонгосоо гэж

Өнөөх Пак Ёнми охины бичсэн номыг уншаад дуусчихсан ч сэтгэлд нэг юм хоргодоод. Дахин бичмээр санагдаад.

Аав ээж, эгчийн хамт амьдрах Ёнми. 13 насандаа Өмнөд Солонгос руу зугатах шийдвэр гаргана. Эгч нь түрүүлээд нутгаасаа гарна. Өөрөө дараахан нь ээжийн хамт хил давна. 13 настай ч насаа ахиулж хэлнэ, ээж нь насаа дарж хэлнэ. Тэгэхгүй бол оргож хил давахад нь зуучлах хүн олдохгүй.

Хятад ирнэ. Хүний намайчдын гар хөл болсон хүмүүс тэр хоёрыг болон хэд хэдэн эмэгтэйчүүд охидыг хятадын захын, алслагдсан бүсүүдийн хөдөөний айлд зарна. Ганц бие, борлогддоггүй хөвгүүддээ ээж аав нь ингэж эхнэр олж өгдөг гэнэ.

Ёнмигийн ээж нь нэгэн айлд зарагдаад явна. Ингэхээсээ өмнө бас юм юм амсана аа болоогүй. Хүний наймаачидтай уулзах болгонд тэдгээр нь зарах гэж буй хүүхнүүдийг, охидыг хүчиндэнэ. Ёнмиг ч бас энэ зовлон тосно. Эхний удаад ээж нь гуйж гувшиж байж оронд нь өөрийгөө золино.

Яалт ч үгүй нэг эрийн гарт орно. 13 насандаа...

Хятадад түр орогнох хугацаандаа элдэв хүнтэй уулзана, хууртагдана. Ээжийгээ хайна, олно, эргүүлж авна. Аавыгаа оргуулах тухай хөөцөлдөнө...

Аав нь өвчнөөр нас барна... Энэ хугацаандаа эгчийгээ хайсаар л байна.

Өмнөд Солонгос руу оргох тухайгаа хөөцөлдөнө. Ингэхдээ Монголоор дайрч Солонгост гарах замыг сонгоно. Өмнөд Азийн орнуудаар дамжих гарах бас сонголт байдаг гэнэ.

За маш эрсдэлтэй замыг туулж Монголын хилийг нэг юм эсэн мэнд давна.

Хаа очиж Монголд цэргүүд, эрчүүд хүчиндээд гэж гардаггүй. Яс хавталзаж л байлаа. Халхын сайхан эрчүүд минь та нар улсынхаа нэр сүрийг бодно шүү. Гуйж байна...

Монгол дахь Солонгосын элчин сайдын яам энэ тэрээрээ дамжаад Солонгост ирнэ. Мэдээж дасах гэж бас л хэрэндээ хичээсэн. Бүр маш их хичээсэн.

Хамгийн гол зэвсэг бол сурах, боловсролтой болох гэж яс махандаа шингэтэл ойлгосон Ёнми ихээхэн хүчин зүтгэл гаргаж суралцсан. Элдэв л дарамт шахалттай таарна, тэр мэдээж.

Эгчийгээ хайсаар л. Эгчийгээ олно. Эгч нь Өмнөд Азиар дамжиж Солонгост ирсэн. Эгч нь ямар зам туулсан тухай бичээгүй. Хүсвэл эгч нь өөрөө ярих? бичих? байх гэж байна лээ.

Маш их нулимс, асар их тэвчээр, зориг гаргасан тэрээр өдгөө дэлхийн олон орноор явж туулсан замаа, хүний наймааны тухай илтгэл тавьдаг...

Бодов, ямар их аз жаргалтай юм бэ? би болон бид. Ямар залхуу юм бэ? би болон бид...

Хичээнэ ээ, та бүхэн ч мөн хичээгээрэй...

Амьд явахын төлөөх тэмцэл

Аяа бас л аймаар түүх.
Аймаар улс.
Аймаар сонголт
Айхтар тэмцэл...

Нэлээд хэдэн жилийн өмнө дэлхий нийтээр шуугисан даа. Би одоо л номыг нь уншиж эхэлж байна. Дуусаагүй л дээ.

Тээр жил "Атаархах эрхгүй" гэдэг номыг уншаад бас сэтгэл сонин болж байсан шүү. Хойд Солонгосын үнэн дүр төрх.

Нүүр номоор яваад байсан даа, манай 80-д оныхны ганц гайгүй яваа залуугийн удирдаж буй улс, ард түмэн...

Пак Ёнми охины тухай мэдэх байх өө тийм ээ? Би их хожуу л унших гэж байгаа болохоос.

Төрсөн нутаг Хойд Солонгосоосоо дүрвэж, амьдрахын тулд бас л тэмцэж ирсэн. Амьд явахын тулд ингэж тэмцдэг юм байна шүү дээ. Тэгэхэд хааяа нэг муу хар юмны араас үхэн хатан гүйгээд, бүтэлгүйдээд, агшиндаад байдаг охид нэг уншвал тийм ээ.

Еэ бас л яаж Хойд Солонгост очоод төрчихөөгүй юм...

Одоо төр засаг минь жаахан сэтгэл гаргаад ажиллачихвал миний Монгол уг нь баялагтай, аз жаргалтай орон юм байгаа юмсан.

Хэдэн ханаж цадахаа мэдэхээ байчихсан дарга нарын л чин сэтгэл мэдэх гээд  байх юм.

Боддог юм. Тэдний үр хүүхэд аавыгаа, ээжийгээ буруу зүйл хийгээд байхад жаахан загнаад, уурлаад явахад яадаг байна аа тэ?

Тархины тураалыг бичсэн Аяко хэлдсэн байдаг даа. Аав ээжийнхээ хахуульны мөнгөөр гадаадад сураад, ичих ч үгүй яваад байдаг гэж...

Би бол үр хүүхдээ хойшид толгой бардам, ээж ааваараа бахархаад яваасай гэж л хүсдэг. Өөрөө ч ээж ааваараа бахархдаг. Хэдийгээр хоёр иддэг тансаг өсөөгүй ч, бидэнд амьдралын ухааныг ихээр хайрласан. Хүнд тусархаг зан нь өвлөгдсөн. Эргэж хариу нэхэлгүй зөндөө л хүмүүст өөрийн чадах зүйлээрээ тусалсан байдаг.

За за юу ярьж байлаа? Ном, Хойд Солонгос. Ямартай ч уншина гэж төлөвлөсөн байсныгаа эхлүүллээ. Энэ сардаа амжаад дуусгахыг хичээнэ ээ. Ажлын газрын нэг хүүхэн "аймар ном" гэсэн. Сэтгэл эмзэглүүлсэн зүйл ихээр гарна, сэтгэл зүйгээ бэлдээд л уншина даа.

Ярилцлага нь нэт, юүтүбээр их байдаг юм шиг байна лээ. Хэрэв номыг нь унших боломжгүй бол бэлэнчлээд, олж үзээрэй...

Өөртөө амжилт,  мөн байгаа зүйлдээ сэтгэл хангалуун, талархаж амьдрана аа.

Дэлхийг өөрчилсөн 10 эмэгтэй

Гого номоо уншаад дууссан. Сонирхолтой байсан тул харьцангуй бага хугацаанд дууслаа. Мундаг уу? Хи хи.

Ихэвчлэн өдрийн цайны цагаараа, 00 орохдоо, эмнэлэгт хүлээлгийн танхимд гэх мэтээр багахаан цаг гарвал л уншаад байлаа. Тэгсэн болдог юм байна шүү дээ. Гол нь агуулгаасаа болдог юм байна. Бас нэг нээлт. Хэ хэ.

Энэ удаад тэр бүр монголоор яригдаад бичигдээд байдаггүй япон "эмээ"-ийн тухай бичнэ ээ.

Огата Садако. Би энэ хүнийг хэзээ анх мэддэг болсон гэвэл хэдэн жилийн өмнө ЖАЙКА-ийн ерөнхийлөгч болох үеэс. Японы болон ЖАЙКА-гийн тусламжийн чиг хандлагыг Африк тив рүү чиглүүлсэн хүн гэдгээс өөрийг мэдэхгүй, хэвлүүлсэн номноос нь авч уншина даа гэж бодоод л яваа юм.

1927 оны 9 сарын 16-нд төрсөн гэнэ. Одоо тэгэхээр 90 гарчихсан хүн байх нь. 2003 оноос 2012 хүртэл ЖАЙКА-н ерөнхийлөгчөөр ажилласан. 85 нас хүртлээ. Түүнээс өмнө нэрийг нь сонсоод л сүрдэхээр газруудад ажиллаж ирсэн.

Элэнц өвөө нь улс төрч дипломатч, өвөө нь улс төрч дипломатч, аав нь дипломатч гээд л элит гаралтай гэнэ. Аавыгаа дагаж 10 нас хүртлээ америк, хятад зэрэг оронд байсан.

63 насанд UNHCR буюу НҮБ -н дэргэдэх Цагаачлалын Агентлагын даргаар томилогдож очсон. Нэлээд асуудалтай байсан уг агентлагийг нэр хүндтэй болгож чадсан. Анхны хийсэн ажил нь гэвэл Курд хүмүүсийн цагаачлалын талаарх бодлого.

Энэ Курдууд чинь өөрсдийн гэсэн газар нутаггүй, нэг ёсондоо улсгүй үндэстний дотроос хамгийн их хүн амтайд нь тооцогддог гэнэ. 20 сая гаран Курд хүн байдаг гэнэ. Англи Франц зэрэг улс дур зогоор хил татсанаас болоод Турк, Иран, Ирак, Азербайжен гэх мэт улсуудад Курд хүмүүс тархай бутархай орчих болсон байна. Тэгээд л ад үзэгдээд, дайсагналцаад байгаан байна шүү дээ. Сайн мэддэггүй байж. Тухайн байгаа газраа л Курд улс байгуулчих гээд л үзээд байдаг гэнэ. Нэгдмэл бус...

Өө тэгээд л 60 хол гарчихсан байж газар дээр нь очиж байдалтай танилцах гээд л ер нь их бодитой ажил хийдэг байж. Түүнийх нь ачаар  UNHCR буюу НҮБ -н дэргэдэх Цагаачлалын Агентлагын нэр хүнд асар өссөн гэж байгаа.

Мөн ЖАЙКА-н ерөнхийлөгчөөр томилогдсоны дараагаар ЖАЙКА-н үйл ажиллагаа ч Афрки руу их чиглэгдсэн. Би тухайн үед асар ихээр мэдэрч байлаа. Хэ хэ.

За цааш нь бичих гэсэн нэг чухал ажил гарав. Та хэд өөрсдөө нет гуйгаас хайгаад уншаарай...

Амжилт хүсье.

Ээлжит жүжиг

Хөөрхөн, сонирхолтой байлаа. Энэ удаад аавтайгаа хамт явсаан, бага зулзага бидэн хоёр.

Хар хар хувцастай жүжигчид маань хүүхэлдэйн баатрыгаа маш сайн амьлуулах юм өө.

Тайзны засал энэ тэрийг нэг их сүр болголгүй, шийдчихэж байна л даа. Театрын мэргэжилтэй хүмүүс үзсэн бол санаа авах зүйл ихтэй байлаа. 

Би яахав, худлаа л гоё сайхныг нь л гайхахаас өөр зүйл чадахгүй юм дөө. 

Ингээд үзээд яваад байвал ирээдүйд бага зулзага жүжигчин ч болох юм билүү тэ? Хэ хэ. Гэхдээ боддог юм, олны танил байх ч хэцүү дөө гэж. Зүгээр л нэг "хүн" байвал л болох нь тэр...

Хүүхэд хүмүүжүүлэх их үйлсэд нь амжилт шүү...

Эмээд амласан нь

4 сарын 1-нд бас нэгэн амлалтаа амжилттай биелүүлээд ирэв ээ. Аль 1 сард л хэлж байсан юм. Хаа байсан 4 сар гэж бодож байсан чинь, гарчихсан явна. 3 сарын 30-нд эмээ маань утасдаж сануулаагүй бол ч би сакүра модон доор сууж, пийво мийво уусан шиг сакүрадаж байна гэж өөрийгөө төсөөлөөд сууж байсныг яана.

Маш том амлалт гэж байгаа. Хэ хэ.

Хэ хэ. Бууз хуушуур хийх арга хэмжээнд нь гэр бүлээрээ очиж зааж өгнө гэсэн амлалт. 30-д хүн цугласан арга хэмжээ байлаа.

Гэр бүлийг минь дэмждэг нэгэн эмээ байна. Улаан фен манай гэрийн. Хэ хэ. Жил бүр биднийг цуглуулж монгол япон хоол хийж иддэг эмээгийн тухай бичдэг дээ. Тэр эмээ.

За ингээд улсаа сурталчлах соёлын аташше-н үүргээ сайн биелүүллээ, том зулзагатаа бага зэрэг загнууллаа. Яагаад загнуулсан гэхээр

-Ажил тарлаа эртнээс хэлж бариад, тэмдэглэхэд яадаг юм? Ажил давхцуулаад ээж гуай бла бла
-Харин тийм ээ? Ээжийгээ түмэнтээ уучил...
-Та биднийг тэгж загнадаг биз дээ? Энэ удаад боломж гарсан дээр нь таныг нэг загначихая.
-Хэлээд юүхэв ээ? Таг мартсан байна.
-Бид бас таг матрдаг юм шдээ.

Том зулзага нэг багштайгаа хамт тоглолт үзэх ажил нь давхцаад, би цугласан олноос уучлал гуйгаад түрүүлж гарч ирлээ. Хань ижил бага зулзага хоёр аташшегаа хийгээд үлдсэн. Дараа нь сонин сайхан сонссон чинь олоон эмээ хань ижилд минь дурлаад, олоон өвөө бага зулзагат минь дурласан сурагтай. Ха ха.

Хуушуур буузны хувьд мэдээж амттай болсон. Япон хүмүүст тааруулж бага зэрэг ногоо хольдог юм. Энэ удаад хоолны технологич эмээ маань будааны гурил бага зэргийг бэлдсэн байсан. Гурилтай хольж хийсэн, дажгүй л юм билээ. Гэснээс би ойрдоо гурвалжин будааны гурилтай хольж бууз хуушуур, цуйвангаа хийгээд байгаа. Дажгүй.

Гадаадад байдаг бид чинь өөрсдийгөө авч явахаас гадна улсынхаа нэрийг аятайхаан аваад явчих гэж хэрэндээ л их хичээх юм даа. Ганц нэг хүмүүсийг эс тооцвол. Сүүлийн үед энд тэнд монгол хүмүүс их л хэрэг төвөгт орооцолдох болж. Нэг үхрийн эвэр доргихоор мянган үхрийнх доргино гэж, бид бас сэтгэл санаа сонин болоод явчихдаг юм шд. Та нар минь дор бүрнээ нэрээ бодоорой. Плийз...

2 сард нэлээд ойрхон бас тийм хэрэг гараад. Хэлэх үг олдоогүй ээ. За за гого амлалт бичиж явснаа, юу бичээд унав. Хэ хэ.

Тун удахгүй дахин уулзана гэсэн. Ганц нэг хүн шилжилт хөдөлгөөнөөр буцаад хотдоо ирж байгаа юм. Тэдгээр хүмүүсийг цуглуулаад, манайд хоол хийж идэх юм гэсэн. Хань ижил тэгээд ам гарчихсан байсан шд.

Эсрэг хүйстэндээ үгүй гэж хэлж чадахгүй байна уу даа энэ улсууд. Ха ха. Би Тэмүжин гэх мэт өвөө нартаа үгүй гэж хэлж чаддаггүй шиг. Хи хи.

Манайд ирж байтал зай ч байна гээд явж байтал маргааш очлоо гэх вий дээ, гэр орноо цэвэрлэх минь...

Түр баяртай. Бүгдэд нь хаврын синдромоо яаж ийгээд даваад гараарай гэж хүсье ээ...

Хүний сэтгэлээ гэж сайхан шүү

Хаа байгаа монголоос минь" хурал цуглаанд хүн очих гэж байгаа, захих зүйл байна уу?"гэж ирээд л майл бичдэг найзууд, дүү найзууд байх юм. 

Эсрэгээрээ хааяа нэг онцлоод юм захихаар өгдөггүй хүн ч байна. Ха ха. Гол нь юу захих уу гэж нэг их сүртэй асуучихаад, огт өөр сонин сонин юм хийчихсэн байхаар л жаахан гонсойчихдог юм. Хэ хэ. Гэхдээ албатай биш дээ, та нарт гомддоггүй шүү. Санаагаа битгий чилээгээрэй.

Голден Говь ийм чоко хийдэг болсон юм байна тэ. Том зулзага харчихаад, таныг сайн мэддэг найз байна шд гэсэн. 

Ийм зурагтай юм билээ. Дуусахынх нь алдад мэдэж, яаран зураг дарлаа шд. Хи хи. Мөн үе үе амттай ааруул өгдөг юм. Би их дурлаж идээд байгаа. Өлсөх мэдрэмж төрөхөөрөө. 

Маш их баярлалаа. 

Бас ийм маск гарч. Жүүс л их авч байсан болохоос. Хэрэглэж үзээд аятайхан байвал дахин захина аа. 

Ийм аарц хүн өгөөд. Өөрт нь өгсөн бэлэгнээсээ надад 4-г өгөөд. Өөрөөсөө нарийлаад уухгүй л гүйгээд байдаг. Хэ хэ. Гого амттай байвал монгол руу захьдаг зүйл минь нэгээр нэмэгдэх нь тэр. 

Үндэсний үйлдвэрлэл мандтугай...

Өөр бас бус үндэсний үйлдвэрлэл байгаа, Дараа санахаараа зураг оруулна аа. Үндэсний үйлдвэрлэгчид та бүхэндээ амжиот хүсье. Монголын ирээдүй та нарын гарт шүү...

Шавийн бэлэг

Ойрд шавийнхаа тухай бичээгүй юм байна. Бид хоёр хичээллэж л байгаа. Олигтой сурч байна уу? гэхээр үгүй ч юм шиг. Нэг бол овоо болоод байгаа ч юм шиг хоёр гэлдэрч байна. Хэ хэ.

Нэг тийм спортынхны өвөрмөц аялгыг нь засчих санаатай үзэж тарж байгаа ч нэг л сайжралыг олохгүй л байна.

Хичээнэ дээ...

Хөдөлмөрийнхөө хичээлээр нэг хөөрхөн эвхдэг сандал хийгээд. Тэрийгээ надад бэлэглээд. Би ч ийм хөөрхөн, гар хийцний, мод буюу байгалийн бүтээгдэхүүнд дуртайгаараа хоёр гардан авсан. Хэ хэ.

Ингээд манайх гурван гар хийцний модон сандалтай болов оо гэж. Манайхаар ирсэн жаахан маамаа нар булаацалдахааргүй л болж байна. Нэг дор олноороо цуглавал харин хүрэлцэхгүй юм байна. Тэр үед ямар мэргэн арга сийлдэг юм билээ байз? Хи хи.

Энэ сандалны онцлог нь эвхэгддэг. Эвхээд хураачихна. Бид өөрсдөө хийсэн нь болохоор эвхэгддэггүй л дээ.

Шавь хөөрөөд л, багшаа би энийг ангийнхнаасаа хамгийн түрүүнд хийсэн шд. Бас хамгийн цэвэрхэн хийсэн нь шд гээд л. Бие нь том ч хүүхдээрээ зайлуул. Цагаахан...

Наддаа хааяа хөдөөний амьдрал, үг хэллэг заачихна аа. Хотын би чинь зарим нэг зүйлийг мэдэхгүй шд.

Нэг иймэрхүү бид хоёр хичээгээд л явж байна. Ээж аав нь, ах нар нь уншдаг бол ч.

Хүү нь хүний газар эцэг эхийнхээ, цаашлаад улсынхаа нэрийг өндөрт өргөөд л, сайн явж байгаа шүү гэж хэлье дээ...

Мөн бид хоёр уржигдар дунд сургуулийн 1 дүгээр ангийн сүүлийн хичээлээ хийсэн. Энэ жил голцуу ярианы хичээл түлхүү орж, аль болох үгийн санг нь арвижуулах зорилготой ажиллалаа.

Ирэх хичээлийн жил ч гэсэн багш танд цаг зав байгаа бол хичээлээ үргэлжлүүлэхийг хүсч байна, хотын боловсролын газарт мөн энэ тухай уламжлаад, эргэн танд албан ёсоор мэдэгдэнэ ээ гэж эрхлэгч багш гэж намуухан дуутай эрэгтэй багш хэлсэн. Нээрээ би энэ багшийг ойрд харж яваа, хаха.

Тэгэхгүй бол охидын сургууль дээр тэр бүр очоод байхгүй, очсон ч эмэгтэй багш нар анги дааж авсан байсан тул, харах багш байхгүй жаахан онцгүй байсан юм аа. Хи хи.

Шавийн сургууль дээрх харж явдаг багш хааяа эзгүй байдаг нь жаахан харамсалтай ч, ирэх жил ямартай ч уулзалдаад л явах нь байна.

Шавьдаа заах хичээлийнхээ тухай санаа зовохгүй, харж явах багшид санаа зовж энэ тэр. Хүнд гар байна уу? Хэ хэ. Мэдээж шавьдаа санаа зоволгүй яахав, ирэх хичээлийн жилд унших, бичихийг голчлон заана. Ханз түлхүү үзнэ, дуржиганатал нь уншдаг болгоно гээд ажлаасаа ном хайгаад эхэлчихсэн.

Өөртөө болон шавьдаа амжилт, мөн та нартаа ч амжилт хүсье ээ...

Ээжээрээ гоёно оо

Хүн болгоны л ээж сайхан тийм ээ? Минийх илүү сайхан нь. хэ хэ.

Юугаараа гээч? Бүхий л талаараа.

Ээжийнхээ сайхан зан чанарыг блогтоо мөнхөлж үлдээх гээд л. Арвигач хямгач, юмханаар юм хийчихдэг, эмх цэгцтэй гээд л зөндөө сайхан чанартай даа. Аан тийм, маш нямбай бас. Өө тийм, сайхан дуулна. Цагтаа Флатова гуай дууны ангид оруулж өгье гэж гуйж байсан гэсэн. Ээж минь татгалзаад, дуртай мэргэжлээрээ ажилласан. Олон сайхан шавьтай, хамт олонтой. Одоо тэр сайхан хамт олон нь ирж золгодог.

Энэ удаад ээжийнхээ хийсэн нэрстэй аарцыг, тарьж ургуулсан хүрэн манжингийнх нь дээжээс хошуугаа унжуулан, нэхэж байж авчруулаад. Энэ хажуугийн зураг дээр ягаан нь нэрстэй аарц. Ууттай хүрэн нь нарийхан хэрчсэн хүрэн манжин.

Замдаа аарц нь жаахан хайлсан байсан тул ингэж хөлдөөв. Хөлдөснийх нь дараагаар жижгэвтэр хэрчээд, дахин хөлдөөнө. Бага багаар гаргаж ирж хүлхэнэ. Амттай гэж юүхэв.

Монголд манайхаар айлчилсан, орж гарсан хүмүүс бүр нэхэж байгаад иддэг гэсэн.
-Та өнөөх аарцнаасаа ганцыг өгчих л дөө?

Би эндээс харамлаж, өөрсдөө хийж, бэлдэж ид гээч гэж уурлана аа. Хэхэ. Учир нь миний захиж авчруулах хэмжээ багасна биз дээ? Энэ чинь одоо. Хи хи.

Бас МИАТ-ын ачаа барааны хэмжээнээс болоод багаханыг л захилаа. Мэрж иднэ дээ.

Хүрэн манжин байна. 2, 3 жилийн өмнөөс тарьж эхлээд, ингэж хэрчиж болгоод хатаачихдаг. Оройн хоолондоо гаргаж иддэг. Мөн жүүс хийгээд уучихдаг. Захиж авчруулмаар байвч тэр холоос дэмий ч юмуу даа, эндээс өөрсдөө аваад идчихэж байя гэж бодоод явсан. Эндээсээ авах гэхээр жаахан үнэтэй, байнга аваад байж бас чадахгүй болохоор нь энэ удаад зориглоод захиж жаахныг авчруулсан. Бас л хааяа нэг гаргаж иднэ дээ.

Ижий аав 2 минь ийм л хөдөлмөрч улс даа. Олон зүйл тарьж ургууллна, даршилна гээд л. Энэ зун тарвас тарих юм гэсэн. Амжилт хүсье ээ.

Синхрон орчуулга аа гэж

Содэкава Хироми "Синхрон орчуулгыг хаяж чадахгүй нь" гэдэг ном. Их цаг зарцуулж уншлаа.

Цаг зарцуулж гэдэг нь ухаж төнхөж уншсан гэсэн үг биш шүү. Надад ахадсан ном байлаа. Гарчиганд нь болоод сонгочихсон чинь буруудсан.  Мундаг хүмүүсийн номыг уншвал би өөрөө ч мундаг болчих юм шиг санагдаад л тэр. Хэ хэ. Хүүхэд юм шиг хэлчихэв үү?

Хүүхэд насанд хүргэж өгдөг галт тэрэг байдаг бол ч гэж бодох үе бий шүү тэ?

Номны тухай ярьж байснаа далийж байна. Номын зохиогч нь олон жилийн туршлагатай мундаг орчуулагч хүн байна өө. Хийсэн ажлуудыг нь уншаад л шууд биширч алмайрсаар л уншиж дуусгалаа.

Номдоо өөрийн олон олон туршлагаасаа бичжээ. Мундаг мундаг хүмүүсийн орчуулгыг, мундаг мундаг нэвтрүүлгийн, мундаг мундаг ярилцлагын, за ер нь мундаг мундаг орчуулга хийсэн, хийсээр ч байгаа хүн байна аа.

Сэдвүүд нь дандаа миний чадахгүй, тааруу, сонирхдоггүй сэдвүүдийн орчуулга. Гадаад хэл сурна, тэр дундаа орчуулга хийж чаддаг байна гэдэг чинь хэцүү хэцүү, хэлүүлэлтгүй. За дээрээс нь сонирхолгүй бол бүр ч явцгүй. Боддог юм, цаанаасаа орчуулга хийхээр төрчихсөн улс байх юм билээ.

Монгол япон хэлнээс синхрон орчуулга хийдэг хүн мэддэг юм, гайхалтай мундаг. Өөр магтах үгээ олж ядаж байна л даа. 4 жилдээ нэг удаа яаж ийгээд тэр орчуулагчдын орчуулгыг сонсох боломж олддог юм. Үг гэж урсаад л байна шүү дээ. Монгол нь монгол хэлээ ёстой сайхан урсгана, үгээ оноож гаргана. Япон нь ч тэр япон хэл гэж урсаж өгнө. Хэ хэ. Монгол япон 2 хоёр орчуулагч ирдэг юм. Ээлжлээд л ёстой сайхан гар нийлж ажилладаг шиг санагдаад байдаг юм. Тэдний дунд орж ажиллавал ч их зүйл сурах байхдаа тийм ээ. Тийм завшаан хэзээ нэгэн цагт айлчлан ирээсэй гэж залбирчихъя өө. Хи хи.

Синхрон орчуулга хийе гэж бодсон ч сачий минь хүрэхгүйг мэддэг тул ийм орчуулга хийхгүй ч, энэ тухай бичсэн ном цаашид ч уншаад явах санаатай, өөрөө өөртөө амжилт, мөн та нартаа ч амжилт хүсье ээ.

Мундаг

Өө энэ хүмүүс чинь яасан ч мундаг юм.

Ажлын газрын нэг хятад хүүхэн байна. Үе үе ингэж жигнэмэг хийж тараана. Нарийн боовчны? үнэмлэхтэй гэсэн. Мундаг байгаа биз.

Хятад хүмүүсийг ажаад байхад ямар нэгэн илүү үнэмлэх энэ тэртэй байх нь элбэг юм билээ.

Зүгээр л мундагийг нь гайхаад суух би... Энэ хүүхнийг дуурайж жигнэмэг, бялуу хийж сурмаар л байгаа. Олон юм руу үсчиж чадахгүй л явна.

Охидынхоо төгөлдөр хуурын багшид бэлэглэх гээд нэхэж буй оймс. Хажуугийн  гонзгой нь юу вэ гэхээр өнөөх дугуй аяга угаагчаа ийм хэлбэртэй болгосон. Яагаад гэдэг шалтгааныг нь дараа хэлнэ ээ.

Бүх мундаг уншигчдадаа улам өндөр амжилтыг хүсье.

"Шар"хан доктор минь

Суугуул муж даяараа эх орныхоо шархан докторыг магтаад, сурталчлаад авсан шүү.

Олон олон ажилтай давхцаад, хажуугаар нь мартах өвчин давхцаад явсан байна лээ. Ажлын хүн сануулж, дараагийн дугаарт болох уу гэхээр за гэчихээд жаахан уужирснаа, гэнэт нэгийг санаад.

"3 сард гэхээр юу бичих билээ? Ямар сэдэв байгаа билээ?" гэж бодсоноо шууд л хариуцсан хүн лүү нь утасдаад

-Нэг мундаг доктор байгаа юм аа. Монгол хүмүүс бүгд мэднэ. Их алдартай. Олны хайр хүндэтгэлийг хүлээсэн.
-Хөөх, наадах чинь их сонирхолтой юм байна, за тэгвэл нэг заваараа бичээд мейлдчихээрэй.

Ингээд л би чинь мундаг "шар"хан доктороо магтан дуулаад явуулчихсан. Доорх зургийн хамт.

Монгол явахдаа заавал аваарай, японд ч бас зарагддаг, авч уугаарай энэ тэр гээд л бичив. Дараа ажлынхандаа авч ирнэ ээ л гэчихсэн байгаа. 

Өвлийг өнөтэй давах бэлтгэл хангагдсан байгаа биз дээ. Бэлэглэсэн хүмүүстээ баярлалаа. Жил бүрийнхээ ургацынхаа дээжээс явуулдаг ээж аавдаа баярлалаа. Ирэх жил ч болгоогоорой...