Бөхөлзсөн улс

За энд тэнд бөхөлзсөн улс байна.

 Шилжилт хөдөлгөөн болоод. Шилжиж байгаа хүмүүс тусалж дэмжиж байсанд минь баярлалаа гэдгээ, үлдэж байгаа хүмүүс нь ч  мундаг ажилтан маань, дарга маань өөр газарт шилжиж байгаад жаахан харамсаж байгаагаа, мөн шинэ газарт очоод хурдан дасаад улам их амжилт гаргахыг хүсээд л бөхөлзөөд байна.

Би бас дутаагүй ээ. Бөхөлзөж бөхөлзөж ирэв. Хэ хэ.

Бага зулзагын цэцэрлэгт шилжиж явах нэлээд багш байгаа.  Тэдний дунд бага зулзагыг минь 2 настай байхад нь ангийнх нь багш байсан хүүхэн шилжинэ.

-Зөндөө их баярласан шүү багш аа, таны ачаар зөндөө зүйлд суралцаад, одоо ингээд цэцэрлэгийнхээ ахлах ангид орох гээд явж байна шдээ.
-Өө, зүгээр зүгээр. Цаг хугацаа их хурдан юм даа. Бүгд л жаахан, живхнээсээ салаагүй, өглөөд ирэхдээ уйлдаг байсан жаахан амьтад ингээд ийм том болчих гэж.
-Хэлээд юүхэв...

гэх мэт яриа өрнүүлнэ. Орлогч эрхлэгч нь бас шилжинэ. Түрүү жилийн 4 сард чинь дүрэм өөрчлөгдсөнд уур хүрээд бас л үзэж тарж байлаа шд, энэ багштай. Үзэж тарна ч гэж дээ, учиргүй хэрэлдээд, маргалдаад байх биш дээ. Хөөрхий минь эд чинь уучлаарай, эвгүй таагүй сэтгэгдэл төрүүлсэнд, уучлаарай гээд бөхөлзөөд байдаг юм хойно. Элдэв бичиг цаасны асуудлаар мөн ч их төвөг удсан даа, орлогч эрхлэгчид нь.

Орой нь ажлын газрын маань нэг дарга шилжиж, бид үдэж өгч нэг газар суув. Бас л баахан мэндчилгээ, бөхөлзөлт. Энэ өдөр ч нурууны дасгалыг ойрд хийгээгүйгээрээ л хийлээ.

Ингэж шилжиж байгаа хүнд, тэтгэвэртээ гарч байгаа хүнд цэцгийн баглаа өгнө. Ганц нэг дотно хүмүүс нь тусдаа жижиг бэлэг өгөх нь ч бий. Ихэвчлэн гарын алчуур, боргол гэх мэт зүйл өгнө.

Би ч тээр жил цэцгийн баглаа, алчуур, боргол авч байлаа. Алчуурыг нь одоо ч хэрэглэдэг юм. Ойрдоо амьд цэцэгт их дуртай болоод байгаа. Ширээн дээр байж байхад сэтгэл нэг л өег санагддаг болсон  байна лээ. Урд нь хатаад үхчих юм чинь гээд нэг их дуртай биш байсан хүн чинь. Нас ахиад намба суугаад тэр үү ч гэх шиг. Хи хи...

Эрүүл биш тогтолцоо?

Саяхан бага зулзагын төрсөн өдөр болсон доо.

Монголоос асууж байна.

-Ангид нь бялуу энэ тэр аваачиж өгсөн үү?
-Үгүй ээ, энд тийм зүйл байхгүй.
-Өө яасан сонин юм бэ?
-Харин монголд минь арай дэндээд байгаа юм бишүү?

Боломжтой нэг нь бялуу аваачиж өгдөг л байх. Боломжгүй нь яах вэ? Ингээд л нэг тийм сонин заншил ч гэх юм уу? өрсөлдөөн ч гэх юм уу зүйл бий болгоод байх юм.

Энд бага охины цэцэрлэгт тухайн сард нэг удаа бүх хүүхдүүдээ зааландаа цуглуулаад, төрсөн өдөр нь тохиож буй хүүхдүүдээ анги ангиар нь дуудаж гаргаж  ирээд, хөөрхөн хөөрхөн асуулт асуугаад, ангийнх нь хүүхдүүдийн хийсэн бүтээлээс бэлэглээд, хиймэл бялуун дээрх амьд лааг үлээж хүслээ шивнэдэг.

Дараагаар нь багш нарын бэлдсэн  жүжиг, хөгжөөнт тоглоом, урлагийн үзлэг,  ном унших зэрэг арга хэмжээг үзэж сонирхоно.

Оройд харьж ирээд л шулаганаж өгнө. Тийм тоглолт нь тэгж таалагдаад гээд л. Мөн төрсөн өдрийн каарт, найзуудынхаа өгсөн оригами-аар хийсэн бэлэгнүүдээ гайхуулна.

За тэгээд яг төрсөн өдрөөрөө л гэртээ гэр бүлээрээ тэмдэглэнэ. Мэдээж найз нөхдөө урих нь ч бий.

Монголд тогтоод байгаа тэр цэцэрлэг дээр нь бялуу, бэлэг барьж очоод байгааг сайшаахгүй л байгаа. Орой нь гэртээ дахиад л бялуу иднэ биз дээ? нэг бол өдөр ангид нь хүргээд өгчихсөн юм чинь гээд гэртээ идэхгүй юу?

Мөнгөтэй хүн лаагаа иднэ үү? луувангаа иднэ үү? маньд хамаагүй ч нэг эрүүл  биш тогтолцоо шиг санагдаад байна л даа.

Миний бодол, нэг өдөр хоёрын хоёр бялуу гэж саахар идэж байхаар ядаж нэгнийх нь мөнгийг дансанд хийж хадгална аа. Ирээдүйд нь хэрэгтэй...

Ажлын садаа чинь, гэхдээ л...

Хүүе нэг ажлын садаа минь эргээд наддаа ирчихсээн.

Канди краш. Хэ хэ.

Би чинь чухам л оргилд нь хүрчихлээ энэ тэр гээд онгироод байсан чинь ухаантай утасны минь чадал хүрэхгүй байсан юм байна лээ шд.

Тэгээд саяхан утсаа апдээт хийсэн чинь канди краш минь үргэлжлэл нь гарч ирээд, баярлах, төвөгшөөх зэрэгцээд л явчихлаа. Хэ хэ.

Тэгээд боолтоо нэхэхийн хажуугаар гялс шагайж тоглочихоод, амь дуусангуут нь эргэж боолтоо гялалзуулчихаад гэх мэтээр ойрын хэдэн өдрийг үдэв.

Блогоо ч бичсэн юмгүй, номоо ч уншихгүй шүү бүр.

Устгаад хаячих гэхээр хайран 1100 даваа гэж бодоод байх юм бас.

Өрсөлдөгч 5 хүн байна. Надаас түрүүлээд талийж өгч. Хэд дээр ч яваад байгаа юм бүү мэд. Гүйцэж түрүүлнэ дээ та нарыг. Хи хи.

За тэгээд блогоо бичихгүй таг болбол ойлгомжтой шүү. Краш гайхлаар занималдаж байгаа гэсэн үг.

Хийх ажил их байгаа ч канди найздаа үнэнч хөөн би. Ккк

Халуухан сэдэв

Шавьтайгаа нэг дэх өдөр бүр уулздагийг мэдэж байгаа биз дээ?

Сүмогийн талаарх яриа өрнөлөө. Хакүхог шүүмжилж байна өө. Би бол өмөөрөөстэй, өмөлзөөстэй.

"Аварга хүн шиг биш болсон, өрсөлдөгч бөхөө дэвжээнээс гарчихаад байхад нь түлхдэг, тэр нь бэртэх магадлал өндөр шдээ. Үг хэл, үйлдэл зэрэг нь нэг л биш ээ" бла бла. "Аварга хүн, хүчтэй хүн, мундаг хүн тэгж уйлахыг нэг их таашаахгүй шүү манай япончууд. Харин ч эсрэгээрээ шүүмжлүүлнэ." бла бла

Яаж ч маргалдсан эдний сүмодоо ханддаг хандлага, бөх хүндээ тавьдаг шаардлага их өндөр байх юм даа.

Монголд наадам үзсэн сэтгэгдлээ хэлж байна аа. Цолтой бөхчүүд нь цолгүй бөхчүүдийг амлаж авна гэдэг нэг ёсондоо дээрэлхэж байгаа юм бишүү? Хэдийд нь тэр цолгүй бөхчүүд чинь дээшилж, цолтой болох уу? гэсэн. За би бөх сайн мэдэхгүй гэж үнэнээ л хэлэв.

Тэгээд бодлоо. Бид бас монгол бөхдөө хандах хандлага, бөхчүүдэд тавих шаардлагаа эргэн нэг хармаар ч юм шиг. Улиг болсон найрааны асуудал байна. Цүнх дүүрэн мөнгөөр, хэдэн арван саяар л яригддаг гэсэн. Тийм худлаа зүйлийг үзээд яах ч юм билээ гэж боддог болсон.

Нүүр номд чинь сүмо сонирхогчдын бүлэг гэж байдаг юм билээ. Мэддэг улс ч их байдаг юм билээ, хоорондоо бас хөөрхөн маргалдаад авдаг юм билээ. Сайхан завтай улсаа. Би нь тэдэнд бас сайхан завтай хүн тэ. Блог бичээд сууж байдаг. Хэ хэ.

Адилхан л үндэснийх нь спорт бөх юм болохоор ярианы сэдэв ихтэй л байлаа, өнөөдрийн уулзалт. Дэмждэг дүү нар дажгүй барилдсан. Манайхаар орж гардаг байсан хэсэг нөхөд бий. Тэднийгээ л дэмжиж хааяа нэг харах юм дөө.

Зөндөө шинэ үг, хэллэг мэдэж авлаа шд. Дараа хэрэглэнэ ээ. Маргааш бас сонин дээр юу гэж бичиж?  хэрэгт дурлана даа. Мэдэхгүй үг, хэллэгээ түүнэ. Маргааш хурдан болоосой...

Эмээгийн хоол

Байж байгаад л цуглаж хоол хийж иддэг хэсэг бүлэг хүмүүс байдаг даа. Энэ удаагийнх нь 80 гарч яваа эмээ толгойлогчтой хэсэг нь. Өвөө толгойлочтой нь ч бий. Хэ хэ. Ирэх бүтэн сайнд өвөө толгойлогчтой бүлгийнхэн манайд цуглаж ууж идээд, буу хална. Тэр тухайгаа бас бичнээ. Ккк

Толгойлогч эмээ маань саяхан орос яваад ирсэн гэнэ. Тэгээд тэнд бас хоолны сургалт явуулсан юм байх. Орос хүмүүс амтархан идсэн япон хоолоо наддаа идүүлмээр байна гэж утасдаад. Би нь үнэгүй хоолонд нугасгүй юм болохоороо уухайн тас за л гэсэн.

Мэдээж би нь зүгээр идэхгүй л дээ. Эмээгийн идмээр байгаа монгол хоолыг хийнэ. Хань ижил сонгинотой гамбираа хийсэн. Энэ гамбирыг бүр утасдахдаа л захиалсан эмээ маань. Хэ хэ.

За тэгээд орос ах нарын амтархан идсэн япон хоол бидэнд ч бас таалагдсан. Аргагүй л ах дүү улс юм даа. Ккк

Инээдтэй нь эмээ биднийгээ монголын элчин, орос хүүхэн түүний нөхөр 2-ыг оросын элчин, нэг залуугийн хятад эхнэрийг хятадын элчин гээд нэрлэчихэж байгаа юм. Өөрсдийгөө японы элчин болгоод, 4 улсын элчин сайдууд нэг дор цуглаж ууж идлээ шд.

Эмээ их яриа. Урд нь монгол явснаа л ярьдаг байсан бол энэ удаад орос нэмэгдсэн.

Хуушуур маш эрэлттэй байсан. Мөн ногоон сонгинотой гамбир. Орос залуу бүр хийх аргыг нь зааж өгөөч гээд байсан.
Гэснээс орос хэл үнэн паг болжээ хөөрхий. Орос хэлэндээ ямар тийм ус цас ч байсан биш. Хэ хэ. Хэлсэн хойно нь л өө нээрээ тийм шдээ гэж санаж энэ тэр.

За энэ япон аргаар хийсэн пирошки гэсэн. Будааны гуриланд мах ногоо ороогоод шарсан. Шарсан болохоор гоё хатуу байна гэж бодсон чинь үгүй ээ. Зөөлөн нялцгай, нэг их таалагдсангүй.

Дараа цуглахдаа жинхэнэ поришки иднэ шүү гэж захиалга өгсөн. Хэ хэ. Орос хүүхэн Эрхүүгийнх гэсэн, нээрээ. Монголоос бараа таваар ирдэг шдээ, манай Эрхүүд. Майк, эсгий углааш гээд л. Би монгол эсгий углааш энд өмсдөг гэхийг сонсоод сайхан л байлаа.

Энэ удаагийн 4 улсын гэрээ мааш амжилттай болов. Хэ хэ. Дахин уулзахын ерөөл тавиад тарав.

Эмээгийн яриа "Дээгүүр л томчууд нь л ирж очсоноо яриад, ууж идсэнээ яриад, өгсөн авалцсанаа яриад байх биш, ингэж энгийн ард иргэд нь хоорондоо нөхөрсөг харьцаатай байна гэдэг чинь гадаад харилцаа шүү дээ. Та нарын гадаад иргэд бол маш том үүрэг гүйцэтгэж явуу шүү дээ, улсаа сурталчилна, нэр хүндийг нь өргөж яваа мундаг улсууд..." Сэтгэл хөдлөөд уйлахаа шахсан. Хэ хэ.

Ихээхэн урам зориг авсан сайхан амралтын өдөр байлаа. Та бүхэн минь бас сайхан амарсан биз дээ?

Шилжилт хөдөлгөөн

Энд 4 сард, 7 сард төрийн албан хаагчдын шилжилт хөдөлгөөн болдог юм.

Хэн хэн шилжиж байгааг бүр орон нутгийнхаа сонингоор зарлачихдаг юм билээ. Тусад нь нэг хуудас гаргаад дүүрэн л хүний нэр, албан тушаалтайгаа бичигдсэн байсан. 

Хөдөө аж ахуйн хэлтэст ажилладаг байсан ажилтан гадаад харилцааны хэлтэст шилжин ирэх жишээтэй.

Ямар ч мэдлэггүй, мэдээлэлгүй байсан салбартаа ирж ажиллана гэсэн үг.

Ажлын байран дахь хүний нөөцөө бэлдээд явна гэж үздэгтэй нь холбоотой байх.

Хоорондоо ажлаа хүлээлгэж өгөх авалцахдаа их сайн. Монголыг минь сайнтай муутай нь сайн мэддэг хүмүүс биднийг шүүмжилдэг л юм. Солигдохдоо ажлаа хүлээлгэж өгч авалцахдаа ёстой муу шүү та нар гээд л.

Зүтгэл сайтай болохоороо дорхноо л ажилдаа гаршаад  ирдэг юм билээ. Мэдээж тааруухан нэг нь ч бий. Энэ олон хүн дотор чинь ёсөн жорын л хүн байх нь мэдээж.

Хурдандаа гэхэд 3 жил болоод солигдоно. Удлаа гэхэд 5 жил.  Үүнээс удаан жил ажилласан хүн ч байдаг.

Энэ шилжилт хөдөлгөөнд цэцэрлэгийн багш нар, бага дунд ахлах сургуулийн багш нар, эмч, сувилагч нар ч хамрагдана.

Бага зулзагын цэцэрлэгээс шилжилт хөдөлгөөнд орж байгаа багш ажилчидаа нэрсийг нь зарласан хуудас ирсэн. Тэндээс хараад хэрэв хүүхдийн чинь ангийн багш өөрчлөгдөх гэж байвал явахаас нь өмнө амжиж баярлалаа гэдгээ хэлэх боломж олгож байгаа хэрэг.

Ингэж зарлахгүй гэнэт яваад өгвөл талархсан сэтгэлээ илэрхийлж чадалгүй өнгөрнө гэсэн үг. Бас л айхтар.

Харж явдаг тормогор нүдэт багш маань өөрчлөгдөхгүй юм билээ. Гэхдээ цэцэрлэг дотроо ямар анги дааж авах нь тодорхойгүй. 4 сард л тодроно доо. 

Бага зулзагын минь ангийг дааж аваагүй тохиолдолд яахав ээ, цэцэрлэг дотроо байж байх юм байна учиртай.

Хааяадаа нэг таарах байлгүй дээ, энэ чинь одоо. Хэ хэ. Тэгэхээр үе үе тормогор нүдтийнхээ зүг нүдээ бэлчээчихнэ гэсэн үг. Хи хи

Манай нэг дарга солигдож байгаа. 2 жил хамт ажилласан. 60 гарчихсан гэхэд их хөнгөн шингэн. 50 гарч яваа хүн шиг л харагддаг юм.

Үдэж өгч байна гээд  нэг газар суух юм гэсэн. Явна аа, ажилдаа ганц уудаг хүүхэн нь би гэж байгаа. Жаахан дарс шимж сууя байз. Хэ хэ

Шинээр ирэх дарга ямар хүн байх бол? гэж санаа зовоостой. Гадаад дотоодтой хүн байвал, дээрээс нь нэмээд феминест хүн байвал их зүгээр. Тэгвэл би нь зулзагуудаа өвдөж хавдлаа, цэцэрлэг сургуулиас зохиогдох янзан бүрийн арга хэмжээнд оролцох зэрэгт далимдуулж амарч байхад амар...

Дунд сургуулиар сонин сайхан?

Өнөөдрөөс хаврын амралт эхлэв. 13 хоног амрана. Ингэхдээ огт сургууль зүглэхгүй гэвэл худлаа. Өнөөх гайхал дугуйлан нь байгаа. Үлээвэрийнхэн чинь их завгүй юм байна. Учир нь төгсөгчдөдөө зориулж тоглоно. Элсэгчдэдээ зориулж тоглоно. Тэгэхээр байнга давтахгүй бол болохгүй гэсэн үг.

Гурван ая тоглоно гэсэн. Мөн 3-р ангийнхан нь төгсөөд явчихаар бүхий л дугуйлангийн хүүхдүүд тоо нь цөөрнө дөө. Тэгэхээр шинээр элсэгчдийг өөрсдийнхөө дугуйланд татан оруулах гэдэг их л том тактик байдаг бололтой.

Элсэлтийн арга хэмжээн дээр, их сайн, маш хөгжилтэйгөөр, сонирхолтойгоор хөгжмөө үлээхгүй бол үлээвэр хөгжмийн дугуйланд орох хүүхдийн тоо нэмэгдэхгүй байх тохиолдол ч байна. Мэдээж сурагчид олноороо хамрагдах нь сайн.

Жилээс жилд үлээврийнхэн тоо нь цөөрөөд байгаа гэсэн. Шалтгаан нь их завгүй байдаг, хагас бүтэн сайнгүй хичээллэдэг, өөр юу гэлээ дээ.

Би нь бас дуугүй байхгүй зөвлөгөө өглөө шд. Ккк

-Нүүр дүүрэн инээмсэглээд, таньдаг хүүхэд чинь таарвал нүдээ ирмээд, аятайхан сэтгэгдэл төрүүл.
-Намайг малийхаар л ирээд орчихдог бол сайхан л байна шүү ижий минь.

4 сарын сүүлээр л хэдэн хүүхэд, ямар ямар хүүхэд элссэн нь мэдэгдэнэ. Тэр болтол догдлоод л сууж байхаас.

Бас яагаав багш нар нь, сурагчид хоорондоо солигдоно. Хэн хэнтэй нэг анги болох нуу? гэж догдлоно.

Өчигдөр тэтгэвэрт гарч байгаа багш нар, солигдоод өөр сургууль руу шилжиж байгаа багш нарыг зарлаж, тайзан дээр үг хэлүүлж, тэтгэвэрт гарч байгаа захирал багшдаа цэцгийн баглаа өгч байсан.

4 сард шилжиж ирсэн багш нарыг бас ингэж танилцуулна.

Гэснээс манай үүгээр сакүра цэцэглэх гээд, том зулзагын минь мэндэлсэн өдөр тохиох гээд би нь ч бас завгүй өдрүүдийг үдэх бололтой.

Нээрээ

Зурагтгүй байх чинь бас л уйддаг юм байна шүү. Хэ хэ

Мэдээллийг цаг тухайд нь сонсож мэдэхгүй байна. Монголчуудын ярианы ганц сэдэв болсон сүмог өдөрт нь үзэж чадахгүй байна.

Ухаантай утсан дээр мэдээ ирэх л юм, тэр бүр ороод харчихаж бас л амжихгүй юм.

Хорвоо ертөнц минь юу л болоод байна даа, элдэв зүйлээр л дүүрэн байх юм.

Гэрээрээ антенаа тавиулах уу? гээд яриад эхэлчихсэн. Хэ хэ. Ээж уйдаад ирснийг мэдрээд байна энэ гэрийнхэн, аргагүй л нэгэн дээвэр дор амьдарч байгаа улс. Ккк

Яг хэдийд антен тавиулахаа эдгээ мэдэхгүй ч ядаж нэг сар гүрийчих санаатай л байна.

Нэг нууц хэлэх үү? Ээж нь бусдыгаа эзгүйд ухаантай утсаараа дуртай киногоо үзчихээд байгаа. Гэмт хэрэгтэй кино. Нэг ангитай болохоор их амар. Их олон цуврал байдаг юм байна. Гол дүрийн жүжигчид нь өөр өөр, эрэгтэй ч байна, эмэгтэй ч байна. Анги болгон дээр өөр өөр гэмт хэргийг илрүүлнэ.

Хань ижил шоолоод л байдаг юм, эдний цагдаа, мөрдөн байцаагч нар нь нэг л уяраасан, ухааруулсан хүмүүс гээд л. Амьдрал дээр яг л ингэж зөөлөн хандаач гээд л.

Зурагт үздэггүй сонсдог ээж ингэж уйдаж байгаа юм чинь бусад гишүүд минь уйдах нь аргагүй аргагүй гэж өрөвдөв.

Удахгүй зурагтынхаа өмнө тухлан суугаад, ертөнцийн элдвийг сонсоод, халуун борголоо уугаад, хааяа гурван зулзагаа зурагт их үзлээ гэж үглэх өдөр тун удахгүй байх аа. Гурван зулзага гэдэг нь хань ижил минь бол ер нь л нэг зулзага гэсэн үг шүү дээ. Та нарын минь хань ижлүүд бас л ижил биз? Хэ хэ.

Урлаг уран сайхан

Сая 3 хоногийн амралт тохиогоод. Япон даяар.

Энд ямар архидаж тэмдэглэх биш, урлаг уран сайхантай, спорт наадгайтай тэмдэглэдэг юм хойно.

Бид нь бас зургийн үзэсгэлэн үзсэн шиг амрав.

Монголчууд л болсон хойно ууж идсээн. Их том л шалтгаантайгаар. Хэ хэ. Найзууд ирээд, тэдэнтэйгээ үүр цайтал ууж, буу халж суув шд. Тэгээд маргааш нь үд болтол унтаж байгаад, гарч урлаг уран сайхнаа үзсэн. Бас жаахан зугаалсан.

Зургийн үзэсгэлэн нь болохоор том зулзагын багшийн зурсан зургийн үзэсгэлэн. Хажууд нь жижигхээн булан гаргаад сурагчдынхаа нэг нэг бүтээлээс тавина. Том зулзагынх бас нэлээд хүндтэй байранд тавигдсан байсан. Хэ хэ.

Наана нь бага зулзагын төрсөн өдөр болоод холоос дүү минь ирж тэмдэглэж өгөв. Баярлалаа. 2 дүү чинь сэтгэл өндөр байгаа шүү. Хэ хэ.
Өнөө хажуу айлын эмээ нээх хөөрхөн бэлэг оруулж ирсэн. Ороод цай уугаад гар гэсэн чинь өөр ажилтай гээд орж ирсэнгүй. Эд бас л сүртэй улс шүү, төвөг удчихна гээд л сүйд болно.

Төмсний хучмал чинь их дажгүй хоол байна шүү дээ, одоо л мэдлээ. Хэ хэ. Зочиноо дайлахад, баяр ёслолын үеэр хийгээд тавьхад. Би нь төрсөн өдрөөр нэг, найзуудыгаа ирэхэд нэг хийв. Амттай байна гэж магтуулсан. Тэгээд хажуугаар нь буузтай, салаттай.

Цэцэгний зураг дарах дуртай гэж байгаа. Зургийн үзэсгэлэн болсон газрын үүдэнд байсан цэцэг. 1 давхар хувийн орон сууцыг галерей болгон ашигладаг гэсэн. Модон байшин. Сэтгэл өндөр байсан. Багш нь сүйд болоод л, өөрийн зурсан ил захидлаасаа бэлэглээд л.

Галерей доторхи ширээн дээр байсан цэцэг. Цэцэг их барьж очих юм билээ, иймэрхүү арга хэмжээнд. Зарим нь амттан барьж очдог гэсэн.

Хүмүүсийн зурсан зургийг хамаагүй оруулж болохгүй тул иймэрхүү зургаар л блогоо чимье дээ.

Багшийн хэд хэдэн бүтээл зарагдсан байсан. Улаан хацартай хөөрхөн хүүхдийн зураг их зурдаг тул, эмнэгэлэг, хүүхдийн байгууллага их авдаг юм билээ.

Ээж бол охиныхоо зургийг зарчихмаар л байсан шүү, үнэ хаялцуулж байгаад. Хэ хэ. Тийм өдөр удахгүй ирээсэй... Ккк. Том зулзага сонсвол уурлана, чимээгүйхэн эндээ л бичихээс. Нууц шүү уншигч олон минь...

Унш унш бас дахин унш 3

Дунд сургуулийн багш нар нь сурагчдадаа зориулж өөрт нь таалагдсан номоо, уншаасай гэсэн номоо танилцуулдаг юм байна.

Том зулзагын ангийн багшийн санал болгосон ном зээллэлтээрээ 3-т явж байсан. Ийм л мундаг хүн харж явдаг байх нь гэж урам оров. Ха ха.

Удахгүй солигдчихно, яана даа гэж сэтгэлээр унаастай. Хэ хэ.

За тэр яахав, бас санал болгосон номыг нь хэрэгцээгээр нь байр эзлүүлчихдэг юм байна. Тэгэхээр багш нар ч бас нэрээ бодоод яатайхан, сурагчдад таалагдах, тэдний сэтгэхүйд, насны онцлогт таарах ном сонгодог бололтой.

Захирал багш нь, эрхлэгч багш нь хүртэл танилцуулсан байсан.

Харж явдаг багшийнхаа санал болгосон номыг уншина аа, манай ажил дээр байдаг ном байна лээ. Хэ хэ. 1, 2-ыг бас сонирхож харнаа.

Блогийг минь уншдаг багш нар байвал та бүхэн минь бас ийм санаа дэвшүүлээд ажиллахыг бодоорой. Өөрсдөө санаачилсан шинэ санаа болгоод явсан ч болно, эсвэл наддаа урам өгөөд ийм блогоос санаа авав гээд дурдаж ч болно.

Ямартай ч, одооны хүүхдүүд уншихаа байсан гэдэг хойч үеийнхэндээ ямар нэгэн сайн зүйл хийхийг хүсч байна.

Миний хэлснээр, охидоос минь үлгэр авч охиндоо ном зээлж уншуулдаг болсон, баярлалаа гэж хэлдэг нэг найз бий. Би нь додьгор гэж юүхэв. Хэ хэ.

Эсрэгээрээ би нь та нартаа баярлалаа. Урам өгдөгт...

Ийм гэрт амьдардаг байсан бол?

Их хөөрхөн ном. Монгол гэр минь өвөрмөц тул заавал байх ёстой гээд хуудсыг нь эргүүлсэн чинь хөөрхий монгол гэр минь торойгоод л гараад ирлээ.

Баярлаж байна гэж юүхэв. Уг нь нэг их гэрт амьдраад сүйд болоогүй л хүн дээ би чинь. Багадаа бол амьдарч байсаан, жижигхээн 3-ын битоноор ус зөөдөг байсан минь үе үе бүдэг бадагхан санагддаг юм.

Тэгээд л хааяа нэг хөдөө гадаа явахдаа хамаатан садныдаа гэрт хонодог байсан. Сүүлд япон хүмүүстэй энд тэнд дагаж явахдаа жуулчдад зориулсан гэрт л хонож байлаа.

Тэгсэн хэрнээ гэр харахаараа л учиргүй баярлана гээч, энэ харь оронд. Эх орноо, элгэн саданаа цаанаа л нэг санаад байдаг бололтой шиг билээ.

Орой нь охиддоо уншиж өгсөн. Охид минь бас гэр гэр гээд л шуугилдав. Хөөрхөн.

Өвөрмөц сайхан заншилтэй, соёлтой ард түмэн юм даа бид чинь гэж баярлах. Ялангуяа гадаадад ингэж орноо танилцуулах үед.

Сүүлийн үед л арай хэтрүүлээд, туйлшраад байгаа шиг санагдаад байдаг ч. Ёс заншлаа дээдэлж буй нэртэйгээр.

15 төрлийн "гэр"-ийг танилцуулсан байсан. Тоосгон байшин, модон байшин, чулуун байшин, үүд нь дээвэр дээрээ, гол дээр байрладаг гээд л олон янз.

Нээрээ л ийм гэрт амьдардаг байсан бол? гэж бодсон шүү. Зугаатай ч юм шиг, дасах л байх л даа, төрөөд л ийм гэрт амьдардаг байсан бол.

Номын сангуудад байж магад, олж авч уншаарай японд байдаг уншигчид минь.

Өдрийн хоол

За сая нэгдэхэд том зулзагын сургууль нь өдрийн хоолоо өөрсдөө хийж ирэх даалгавартай гээд.

Эртлэн босч хийлээ. Ингэж хийхдээ ээжээрээ хийлгэх биш, өөрөө гардаж хий ёстой.

Япон хүүхдүүд ер нь гэрийн ажилд тэр бүр туслаад байдаггүй, хоол хийхдээ тун маруухан гэж ярьдаг юм.

Тэгээд л үе үе ингэж даалгавар өгдөг байх.

Миний том зулзага бол өөрөө л хийдэг юм. Ээж нь ямар хоол унд хийхдээ сайн биш, тэгээд ч багаасаа ийм бэнто хийж, идэж өссөн ч биш, нэг л төвөгтэй санагдаад байдаг юм_

За тэгээд том зулзага минь урд өдрөөс нь эхлээд л юу хийх вэ гэж бодов. Хэрэгтэй зүйлсээ худалдаж авав.

Гэр ахуйн хичээлийнх нь багш нь үзэж үнэлгээ өгөх юм гэсэн. Их л хичээж хийлээ, ээж нь тэрүүхэн тэндээ бас хичээж тусаллаа. Хэ хэ

Дан ганц сурагчид ч биш, багш нар нь бас хийж ирсэн гэсэн. Анги дааж авсан багш нь эрэгтэй (яагаав миний хааяа хардаг багш ккк) бас хийсэн байсан нь инээдтэй юм байсан гээд хөхрөөд байна аа, том зулзага.

Аргагүй шдээ, ганц бие эр хүн юм чинь. Харин ч өөрийнхөөрөө, хэн нэгний туслалцаа авалгүй байгаагаараа, үнэнчээр өөрөө хийж ирсэн нь мундаг байна гэж би өмөөрөв, харж явдгаараа.

Эрэгтэй хүүхдүүд нь " За энэ ч ээжээрээ хийлгэсэн нь тодорхой" гэж бодохоор мундаг хоол хийж ирсэн юм байх аа. Хэ хэ.

Би нь зулзагаа жаал явуулсан. Хуушуур, бууз, цуйван гээд аль нэгийг нь хийгээд оччих оо гэж.
 
За энэ зураг дээрх бол бусад сурагчдын хийсэн бэнто. Том зулзагынх гараагүй байсан, веб хуудаст нь. Жижигхээн жижигхэн пицца хийсэн. Хажуугаар нь бас бус ногоо сосиск гэх мэт зүйлээр чимээд.

Гэхдээ жаахан паагттай. Заримыг нь түлээд, анх удаагаа хийж байгаа хоёр чинь. Хэ хэ. Ойр ойрхон пицца хийж, сурах , дадлагажих юм шүү гэж ярилцав.

Дараа хийхээрээ зураг оруулна аа.

Хүүхэлдэйн жүжиг

2 зулзагатайгаа улиралд нэг удаа хүүхдэд зориулсан жүжиг ший үздэг юм. Нэг танил эмээ билет өгдөг юм. Хайр хүрмээр, хэхэ. Уг хүн нь бол өөрөө жаахан ааштай л даа, хааяа уур хүргээд байдаг болохоос. Гэхдээ зулзагуудад минь сайн сайн.

Сая хагас сайнд үзэж таараад. Энэ тухай заавал бичлэг оруулах юм байна шүү гэж бодогдов. Учир нь энэ жүжиг шийг хүүхдэдээ үзүүлэх, тэдний нүдийг нээх зорилгоор эцэг эхүүд нь өөрсдөө санаачилж байгуулсан байдаг юм билээ.

Тэгээд тусгай нийгэмлэг болгоод, гишүүн элсүүлээд, сарын төлбөр гэж хураагаад. Бүс бүсээрээ хариуцагч томилоод, улирал бүрийнхээ жүжгийн агуулгыг шийдэж ярилцаад, холбогдох хүмүүстэй нь холбоо энэ тэрээ бариад, урьж тоглуулдаг юм билээ.

Дандаа жүжиг ший байна гэж байхгүй, хааяа концерт тоглоно. Хааяадаа хүүхдүүдийг оролцуулсан танин мэдэхүйн сургалт маягийн зүйл ч байна.

Энэ бүхнийг эцэг эхүүд өөрсдөө сонгоно. Мэдээж хүүхдүүд юунд сонирхолтой байна, тэдний хүмүүжилд юу ихээхэн хэрэгцээтэй байна зэргээ ярилцаж шийддэг гэсэн.

Насных нь онцлогт тааруулаад цагийг нь үдээс өмнө, үдээс хойш гээд зарлана. Билетээ хаягдал ил захидал зэргийг ашиглаж хийнэ. Нэг удаагийн тоглолт дууссаны дараагаар үүдэнд эцэг эхүүдийн хийсэн амттан, гар урлал зэрэг зүйлийг худалдаална, санал асуулгын хуудас тарааж түүнийгээ хураана.

Хүүхэлдэйн тоглолт нь их хөөрхөн санагдаад байдаг юм. Бүх л зүйл нь гараар хийсэн. Сэтгэл шингэсэн бүтээлүүд байна. Заримдаа зураг дарж ээждээ явуулна. Цэцэрлэгийн багш нарт гарын авлага болох гэж бодсоны үүднээс жижиг гэлтгүй зүйлийн зургийг дардаг юм.

Энэ удаад зураг дарж амжаагүй. Болохгүй гэж сануулсан учраас.

Би нь багадаа сургуулийн зуны амралтаар хүүхэлдэйн театрт жүжиг үздэг байсан минь санагдаад байдаг юм. Ангиараа бөөнөөрөө хөгжилдөнхөн алхдаг байсан хүүхэд нас минь сайхан шүү...

Тэгээд л боддог юм, энд эцэг эхүүд зөвхөн багш нараас, сургууль цэцэрлэгээс л юм шаардаад байх биш, өөрсдөө сэтгээд, өөрсдөдөө ажил бий болгоод байх юм. Хүүхдүүдийнхээ төлөө.

Хороо нь ч хөөрхөн хөөрхөн арга хэмжээ их зохиох юм. Цаг зав нь байдаг бол ч бүгдийг нь үзээд үзээд явчихмаар. Нэгт нь очиж амжаагүй бол дараагийнхад нь заавал очих юм шүү гээд л аль болох орж гарахыг хичээнээ.

Агуулга нь хааяа мэддэг сэдвээр тоглодог ч сэтгэлээ шингээж урласан хүүхэлдэй , тайзны чимэглэл энэ тэрийг нь харахаар биширмээр, гайхмаар, бахархмаар шүү...

Онгод минь бууж ирээд

Гялалзуулж байна  даа ёстой нэг.

Юу юу нэхсэн гээч? Юм юм л нэхэж байна. Хэ хэ. Худлаа худлаа.

Өнөөх захиалганыхаа үсний боолтыг нэхээд, хажуугаар нь бас бус жижиг зүйл нэхээд. Аяга угаагч, аяганы суурь гэх мэт. Аяганы сууриа их олныг нэхсээн. Яагаад гэхээр аягаа давхарлаж тавихад хавиралдаад байдаг даа тэрнээс сэргийлж хооронд нь жийрэг хийх гэж нэхсэн юм. Монголд байхдаа, хадамд гарахаасаа өмнө мөн ч олныг нэхсэн дээ бас. Тэгсэн бас хүрдэггүй ээ. Дахиад зөндөө олныг нэхэх гээд гар загатнаад байгаа. Сэтгэл санаа бас тогтож өгөхгүй байгаа. Хэ хэ.

Үсний боолт маань 20 хүрсэн. Анх хэлснээр нь 50 ширхэгийг нэхчих гээд үзээд байгаа. Дунд нь найзууддаа, танилдаа гээд бэлэглээд гүйгээд байгаа болохоор тоо нь нэг л ахиж өгдөггүй. Хэ хэ.

Энэ сард эрчимтэй нэхнэ дээ, тэгэхгүй бол ч хугацаа нь ойртоод байдаг тэ. Юмыг дандаа хугацааг нь дөхүүлдэг энэ монгол занг уу? Ну погоди (Алимаа эгчийг дуурайв. ккк)

Онгодыгоо заларч ирсэн дээр нь оройдоо нэг үсний боолт, аяганы суурь, аяга угаагч нэхэж тавиад байх санаатай гүрийгээд, дууссан хойно нь тэрийгээ харж гэрийнхнээсээ
-Ямар болж?
гэж албатай юм шиг асууна. Өнөөдүүл нь
-Гоё болж, хөөрхөн болж.
гэж нэг л үгээ хэлнэ. Тэгж хэлэхгүй бол би нь уурлана шд. Хүнд урам өгч сур бла бла. Хэ хэ.

Бага зулзагынхаа бүтээлээс оруулав. Хажуудах нь миний бүтээл. Их л дээр үеийнх.

Өөрөө өөртөө амжилт...

3.11

Түрүү жил бас ийм бичлэг оруулж байж.

Нэлээд хэдэн өдрийн өмнөөс 5 жилийн өмнө гамшигт автсан хүмүүс, газар усны тухай нийтлэл гарч эхэлсэн.

Би нь сэтгэл санаа эмзэглэдэг хэрнээ л уншчихсан суух. Энэ жилийнхээ бичлэгт нэгэн жаахан охины тухай.

Ээжийгээ, аавыгаа, эмэгтэй дүүгээ 3.11-нд цүнамид алдчихсан. Тухайн үед өөрөө 4-тэй байсан. Дүү нь дөнгөж 2-той байсан. Ээжийнх нь цогцос далайн эргээс олдсон ч аав дүү хоёрынх нь олдоогүй байгаа.

4-тэй байхдаа, гэрийнхнийгээ алдчихаад, тэр жаахан охин ээжийгээ их санана, ээждээ захиа бичнэ. Дөнгөж үсэг нүдэлж эхэлж байсан түүний ээждээ бичсэн захиа нь "Ээж ээ таны бие сайна уу? Та минь амьд байсан бол?" гэж бичиж эхлээд орхисон захианы зураг. Өөрийн эрхгүй нулимс цийлэгнээд, яг л миний бага зулзагатай чацуу байхдаа гэж бодохоор өр өвдөөд.

4-тэй хүүхэд чинь ээжийнхээ энгэрээс бас л зүүгдээстэй байдаг юм байна шд, тэр хөөрхөн жижигхэн гар нь цээж рүү минь яваад л, мээмээ хайгаад л, нойрондоо мээмээ олоод барьчихаараа нээх хөөрхөн санаа нь амраад гээд л.

Яг л тэгж ээжийнхээ энгэрээс зүүгдэж байх ёстой 4-хөн насандаа ээжийгээ, бас 2-хон настай дүүгээ, аавыгаа алдчихсан... Одоо тэрээр бага сургуульд орчихсон, нийгмийн идэвхи сайтай, ямартай ч ирээдүй рүү тэмүүлээд, өсөн торниж, алхам алхмаар урагшилж л байна гэж эмээ нь ярина. Их зоригтой охин доо гэж эмээ нь түүнийг магтана. Анх удаа далайн эрэг дээр, ээжийнх нь цогцос олдсон тэр л эрэг дээр очиж цэцэг өргөж буй дүрс.

Олон олон хүнийг уй гашууд автуулсан тэр өдрийг мартаж болохгүй, байнга дурсан ярилцаж, хойшид ямар арга хэмжээ авах ёстой вэ гэдгийг хэлэлцэх хэрэгтэй гэж ярьж бичих япон хүмүүс. Биширмээр, бахархмаар, суралцмаар хүмүүс шүү.

Ум мани бадми хум.

Дунд сургуулиар сонин сайхан

Өнөөдөр том зулзагын сургуулийн 3-р ангийнхан нь төгсөөд. Манайхаар 9-р анги юм уу даа. Тэгээд ахлах сургуульд элсэн 3 жил суралцана гэсэн үг. Ингээд нийдтээ 12 жил.

Төгсөхтэй холбоотой мэдээллийг сургуулийн веб хуудаснаас олж мэдсэнээ сийрүүлэв.

Төгсөгчдөдөө зориулаад том зулзагын найрал хөгжмийнхөн нь ая тоглосон гэсэн.

Дотор зааландаа нэг тоглоод гадаа үүдэнд гарч явахад нь нэг тоглодог гэнэ.

Захирал багш үг хэлнэ. Уригдсан зочдын төлөөлөл үг хэлнэ. Нэг ч таслаагүй, ирц бүтэн сурагчдаа жуух бичгээр шагнана.

Төгсөж буй сурагчид сургуульдаа талархсанаа илэрхийлж сургуулийнхаа 00-г цэвэрлэдэг юм байна. Энэ маш их таалагдав. 3 жилийн хугацаанд нэг сурагч хэдэн ч удаа 00 орсон юм билээ тийм үү?

Би 3 жилийн өмнө нэгэн шавийнхаа төгсөлтөнд очиж байсан юм. Ялгаа нь :

Бүгд л дүрэмт хувцастайгаа. Эцэг эхүүд нь хослолтой, бараан өнгийн. Анги даасан багшдаа цэцгийн баглаа өгч байсан байхаа. Дурсамж хичээл орно. Дурсгалыг зураг татуулна.

Бөөнөөрөө нийлж идсэн уусан арга хэмжээ болохгүй. Төгсөлтийн арга хэмжээний дараа эцэг эхүүдтэйгээ хоолонд орох нь байдаг.

Дараа том зулзагыгаа төгсөхөд нь нэг бүрчлэн бичнэ ээ. Гол нь үлээвэр найрал хөгжмийнхөн завгүй байдаг юм байна. 4 сард хичээлийн шинэ жилийн нээлтэнд бас тоглолт хийнэ. Түрүү жилийн 4 сард бас яг бидний хажууд үлээвэрийнхэн хөгжим тоглоод л, хань ижил том зулзагыгаа тамирын дугуйланд оруулах гэж гүрийсэн боловч дийлээгүй зэрэг дурсамж нүдний өмнүүр жирэлзээд л...

Цаг хугацаа ямар хурдан өнгөрч байна аа гэж. Харвасан сум шиг л.

Том зулзага 4 сард ямар ямар хүүхдүүдтэй нэг анги болох бол? Хэн гэдэг ямар багш анги даах бол? гэж догдолсон, санаа зовсон хүн л байна.

Би бас анги дааж авах багш эрэгтэй байгаасай, царайлгаа байгаасай гэж бодоод л сууж байна. Ха ха. Эрэгтэй багш нар яагаад ч юм таалагдаад байдаг юм. Хэ хэ. Яриа хөөрөө сайтай, эмэгтэй багш нар цаанаа л нэг ааштай байрын.

Яг одоогоор 2 зулзагын багш 2-лаа эрэгтэй. Том зулзагын багш бас их яриа, ганц бие бла бла. Ккк. Бага зулзагын багш бас солигдоно. Одооны багш нь онжав, тормолзсон нүдтэй аятайхан залуу байдаг юм. Би нь гадаадаараа далимдуулаад хааяа цор цор гэчихгээд байдаг болохоос. Хэ хэ.

За за сүүлдээ өөрийн сонин сайхнаасаа биччихсэн сууж байна, түр завсарлая.

Унш унш бас дахин унш 2

Гэдэг бичлэг 2 сард оруулсан даа. Ер нь сар бүр энэ сэдвээр бичиж байдаг юм билүү? хэхэ.

Яасан гэхээр ингэсэн юм. Том зулзагын нээлттэй хичээл дээр багшийн хэлсэн үг санаанд ороод. Бичихээр шийдэв.

Өглөө бүр хичээл эхлэхээс 10 минутын өмнө ном уншдаг гэнэ.

Ингэхдээ сурагч бүрт адил ном уншуулах явдал ч байдаг. Японыхоо сонгодог зохиолоос уншуулдаг гэнэ. Тэгээд дараа нь хоорондоо ярилцаж хэрхэн ойлгосон, хэрхэн хүлээж авсаныг нь япон хэлнийх багш нь дүгнэдэг юм уу даа.

Мэдээж дуртай, сонирхдог зохиолыг нь уншуулах үе ч байна.

Бага сургуульд бас ингэж хичээл эхлэхийн өмнө ном уншуулдаг байсан юм. Сурагчид өөрсдийн дуртай номоо л уншдаг байсан.

Дунд сургуульд нэг номыг сонгож уншаад хоорондоо ярилцдаг нь дэвшилттэй санагдав.

Ингэж уншихдаа номоо авч харьдаггүй. Шургуулгандаа үлдээгээд, ангидаа л уншдаг юм байна.

Сүрэн андын минь орчуулж хэвлэн гаргасан Акүтагава-н зохиолоос уншиж байгаа гэсэн, хамгийн сүүлд.

Би нь бас Акүтагава-н нэг жижиг ном худалдаж авсан. Нэг ч сөхөж хараагүй. Том зулзага харин уншаад дуусчихсан гэсэн. 

Унших юмсан гэсэн хэд хэдэн ном гэрт яваад байдаг, шаал өөр ном дундуур нь барьж аваад суугаад байх.

Нэг нартай сайхан өдөр бүгдийг нь дуржигануулна даа...

Сүүлийн үед япон хүүхдүүд бас ном уншихгүй байгаа гэж яригддаг, бичигддэг, шүүмжлэгддэг болсон. Тийм болохоор цэцэрлэгийн, сургуулийн, мужийн, хотын номын сангууд их л олон аргаар ном уншдаг болгох гэж үздэг бололтой...

Үдэлтийн зугаалга

гэж болдог юм. Цэцэрлэгт. Гэхдээ ээж аавууд явахгүй, 3-6 насныхан л явна. Ингэхдээ бэнто буюу өдрийн хоолоо өөрсдөө авч явна.

Тэрийг нь ээж нь хийх гэж бас л хөөрхөн ажил болно. Хэ хэ. Сүүлийн үед их сүртэй ажил болгож элдэв амьтан, хүүхэлдэйн киноны баатрыг дүрсэлж хийгээд, энэ япон ээжүүд. Уур хүргээд. Хэ хэ. Юун сайхан завтай байдаг юм гээд би нь жаахан шүүмжлэлтэй хандана.

Тэгээд бас бага зулзагаа өрөвдөөд, өөрийн хэмжээнд аятайхан юм хийгээд өгөөд явуулчих санаатай. Урд оройноос нь л гэрийнхээ бусад гишүүдийг базаж эхлэнэ. Хэ хэ.

Эртхэн босоод туслаад өгчөөрэй, аниаг нь өндөг шарж өгөөрэй, аавыг нь сосиск шарж өгөөрэй бла бла гэж захина.

Ээж өөрөө юу хийх үү гэхээр, будаагаа агшаана, гарын алчуурыг нь норгож бэлдэнэ, дэвсгэрийг нь бэлдэнэ, хогоо хийх уутыг нь эвхэж хийж өгнө гэх мэт жижиг сажиг зүйлийг л хийнэ. Ккк

Урд орой нь бэлдэх зүйлээ бэлдчихнэ. Өглөө нь ам бол хөдлөөд л их л олон зүйл амжуулна шүү дээ.

Энэ удаад нэг иймэрхүү л хоол хийлээ. Өдөр бүр хийж байж л сурах юм шиг байгаа юм. Хааяадаа ингэж хийхээр мартчихаад, гар хөл эвлэж өгөхгүй юм.

Бага зулзага бөөн л хөөр болсон хүн л ангидаа яваад орсон. Дуудуулахгүй өөрөө сэрж энэ тэр. Хоцров гэж багш нь айлдсан гэсэн. Тэгээд л багшийн үг зарлиг л юм хойно.

Эрт өгчихсөн ээж нь энд блогдоод сууж байх. Одоо ажилдаа гарлаа. Бүгдэд нь ажлын амжилт шүү.

Бүсгүйчүүд минь

Баярын мэнд хүргэе.

Яг баяр таардаг гэнэ ээ. Энэ номыг уншиж байхад. Их ч зүйл бодогдож байна. Хараахан дуусаагүй л байна. Дуусаад бичнэ гэж бодож байсан чинь баяр таараад ядаж зургийг нь ч болтугай оруулмаар санагдаад. Хэ хэ. Япон хэл дээр бас хэвлэгдсэн байдаг юм билээ. Чадвал авч уншина аа. Охид минь ч уншиг.

Номыг бэлэглэсэн анддаа баярлалаа.

Дэлхийн өнцөг булан бүрт бидний эрхийн төлөө тэтцэж байлаг, дуугарч байдаг, Цэрэн эгчийн хэлснээр шүгэлдэж байдаг мундаг эмэгтэйчүүд их байх юм. Тэдний буянаар бас ч гэж эмэгтэйчүүдийн эрхийн талаар ярьдаг болж байна, хүндэлдэг болж байна.

Гэхдээ л бас болоогүй байна. Зохиогчийн санаа нь эмэгтэйчүүд бид өөрсдөө бас айдас-т автаад байдаг, хэт даруухан загнаад байдаг, түүнээсээ болоод удирдах албан тушаалд очих нь ховор, дарга болох нь ховор байгаад байдаг гэнэ.

Үнэн ч байж мэдэх. Надад ч тохиолдож л байсан. Би даруухан л даа. Хэ хэ. Дуу намтай болохоор бүр ч...

Бас японд байна шүү дээ, гэртээ бол эхнэрүүд нь босс л доо. Ганц нэг нөхрүүд нь босс айл байдаг л юм. Гэхдээ ихэнх танил айлуудад минь эхнэрүүд бол босс шүү дээ. Гэрийнхээ хамаг юмыг мэднэ. Нөхрүүдээ аашлаад аашлаад явчихна.

Харин гэрээс гараад олны дунд бол нөхөрүүдээ урдаа бариад гүйчихнэ. Хүндэлдэг юм уу, олны нүднээс санаа зовдог юм уу?

Ажил дээр ч гэсэн эрчүүд нь нэг л их зантай улс шүү дээ. Гэхдээ гол ажлыг бол дандаа л хүүхнүүд нь нугалж байгаа харагддаг. Манай ажил дээр л гэхэд 3 эрэгтэй ажиллана. 2 нь дарга, нэг нь америк залуу. 2 даргын гол ажлыг бол дандаа л хүүхнүүд нь нугалж өгдөг. Гэхдээ тэд хэзээ ч дээшээ тушаал дэвшихгүй. Цалин нь бонус хэлбэрээр нэмэгдэж бодогддог байж магад. Асууж үзээгүй болохоор сайн мэдэхгүй юм.

Уламжлалт ойлголтууд бас их нөлөөлөөд байдаг гэнэ. Бодоод байсан бас тийм юм аа. За тэр тухай уншиж дуусчихаад бичье.

Баяраа сайхан тэмдэглээрэй. Би нь яаж тэмдэглэхээ мэдэхгүй л байна. Энд ажлын өдөр тул, ажлаасаа тарж ирцгээгээд сайхан хоол хийлгэж идэх байх даа. Хэ хэ.

Гурав нэг зургаа

Бага зулзага төрсөн өдрийн сараа их сайн мэдээд байна.

Яаж гэхээр цэцэрлэгийнх нь харилцах дэвтэрт ирцээ тэмдэглэж хүүхдүүд өөрсдөө өглөөд ирэхдээ наадаг цаас наадаг нэг нүүр байдаг юм. Сар бүрийн ирцээ тэмдэглэнэ.

Тэр нь хөөрхөн сар бүрийнх нь онцлогийг харуулсан зурагтай. Наадаг цаас нь ч бас адил улирлынхаа онцлогийг харуулсан зурагтай.

Гэм нь өглөөд жаахан яарч буй үед
-Ээж ээ, та алинд нь дуртай вэ? Би энийг наадаг юм билүү?
Заримдаа ээждээ чухам хайртай хүн чинь
-Та өнөөдөр сонгочих.
гэж ирээд л нялуураад байдаг юм.  Ээж болохоор жаахан яараастай, тэрийгээ гэхдээ ил гаргахгүй ээ. Аль болох зулзагынхаа хүсэлтийг биелүүлж байгаад л гараад жирийчих санаатай.

Тэгээд 3 сар эхэлсэн чинь хажуу хавийн хүн бүрт л төрсөн өдрөө зааж өгөөд гүйгээд байгаа бололтой.

Хөрш айлын эмээ саяхан
-3 сарын 16 багын чинь төрсөн өдөр үү?
гэж байна.
-Тийм, та яаж мэдээв?
хөрш эмээ инээснээ
-Бага чинь гурав, нэг, зургаанд миний төрсөн өдөр гээд байсан юм. Эхэндээ ч юу билээ? гэж бодоод. Тэгснээ аан энэ сарын 16 юм байна гэж ойлголоо шд.
гэсэн. Хань ижил бид хоёр сонсчихоод татаад унав шд.  Хэ хэ.

Гурван сарын арван зургаан гэж чадахгүй мань хүн шууд тоог нь л дуржигнуулчихсан байгаа юм.

Уг нь зааж өгөөд л байдаг, хэлж сурах арай л болоогүй юм байлгүй дээ. Тэгсэн хэрнээ үсэг нүдэлчихээд зурагт номоо уншаад гүйгээд байх.

Орой нь бага зулзагаасаа асуув. Хөрш эмээд төрсөн өдрөө зааж өгсөн юм уу?
-Үгүй.
гээд л цаанаа л нэг зальжин инээгээд гүрийгээд байгаа. Ккк

Монгол дахь өвөөд нь хэлсэн чинь хөрш айлын эмээг төрсөн өдөрт нь урьж дээ гэсэн.

Хөрш айлынхаа эмээ өвөөг урьчихсан манай багын төрсөн өдөр нижгэр болох вий дээ. Хэ хэ.

Марк

1 сарын 1-нд бие биедээ илгээсэн мэндчилгээ нь сугалаатай байдаг гэж бичиж байсан даа.

Энэ жил нэг л мэндчилгээ сугалаатай байсан. Марк таарсан. Чамлахаар чанга атгана аа. Захиа занаа явуулах хэрэг заавал гардгийг ч хэлэх үү.

Ямар азтай нь дугуй энэ тэр хожоод байдаг байна аа гэж бас атаархал төрөөстэй. Хэ хэ.

Түрүү жилийн 4 сард гадаа сойлттой байсан гоё эвхдэг дугуйгаа алдчихсаныг ч хэлэх үү? Японд бас хулгай байдаг л юм байна, гар нь татаасай хулгайчийн гэж бодсон шиг. Хэ хэ.

Том зулзага найзуудыгаа дагаад гүйдэг байх даа, хааяа гадаа гарахдаа. Хэ хэ. Бага сургуульд байхдаа нэг удаа аавдаа
-Би дугуйгүй болохоор хааяа найзуудтайгаа ийш тийшээ явахаараа хажууд нь дагаад гүйдэг шд.
гэсэн аав нь аягүй охиноо өрөвдөөд дугуй авч өгч байсан юм.

Ээж бол "барагтаа гадаа гардаггүй, хааяа л унадаг дугуй байж байснаас харин ч тэгээд найзуудыгаа дагаад гүйж байвал хэрэгтэй юм даа" гээд тоохгүй байвал яах уу? Хэ хэ. Хайнга ээж байна уу?

Багадаа унадаг байсан дугуй нь жаахан муудаад, хүнээс авсан байсныг ч хэлэх үү. Хаяад шинэ дугуй авч өгсөн чинь байхгүй шүү.

Японд ер нь дугуйны хулгай их байдаг гэсэн. Энд тэндхийн гадаад хүмүүс, гадаад оюутнууд унаад явчих нь их байдаг гэж сонсож байсан чинь.

Манайх уг нь оюутны байрнаас хол л байдаг юм. Энэ удаад бол япон хүн аваад явчихсанаас зайлахгүй.

Зарим нэг буурай хөгжилтэй орон луу хуучин дугуй бас их ачдаг гэсэн.

Ямартай ч хэн нэгнийг унаатай болгоод, буян болчихсон. Хэ хэ. Буян нь охидод минь ирэг дээ.

Ирэх жилийн мэндчилгээгээр дугуй таарах болтугай гэж залбираад л явъя дөө.

Та нарын минь ч бас аз гийг...

Чих нүд амралтаа эдлэж байна

Яасан гэхээр зурагтын антен тавиулаагүй байгаа. Тэгэхээр зурагт асаахгүй гэсэн үгээ дээ.

Ёстой чих нүд амраад сайхан байна шд. Хэ хэ. Оройд болсон болоогүй юм үзээд, унтах цаг оройтоод, хараа мараа чинь муудчихлаа бла бла гэж үглэх зүйлгүй надад сайхан байна аа.

Өглөөд ч гэсэн дээ мэдээ үзэхээр асаахаар л баахан л гэмт хэрэг, осол, улс төрчид нь ар гэрийнхнээ гомдоож араар нь тавьсан бла бла гэсэн мэдээ гараад байдаг байсан юм. Албатай юм шиг өөрөө асаачихаад уу? Муу зурагтаа ад үзээд л хэхэ.

Ашгүй хэд хоног сайхан ажлын садаа байхгүй амар л байна.

Гэхдээ баахан цаасан хайрцаг, ууттай юм аа харахаар бас л халшраад л сууж байна. Хаана нь гаргаж тавихаа мэддэггүй ээ. Ккк

Ингээд нэг газраа овоолоотой байвал бусад өрөө нь сайхан сэлүүхнээрээ л байх юм шиг байна. Ер нь элдвийн тавилга тавьж байна гээд умгар муу гэрээ бүр л умгар болгочихоод байдаг юм байна шд.

Том зулзага л зурагтаа үзэхийн хүслэн байна.
-Хэзээ антен тавиулах вэ?
-Болоогүй ээ, тэрийг чинь бас зүгээр тавиулчихгүй, бас л баахан гэрээ мэрээ, мөнгө цаас болно. Түр хүлээж бай, жаахан уужрахаараа тавиулахаас үр минь.
Ээж охин хоёрын хооронд иймэрхүү харилцан яриа хэд хонож байгаад болдог юм. Ккк

Сайхан ном унш, гэрээ цэвэрлэ бла бла гэж би нь бас хааяа тэсэхгүй үглэнэ ээ. Бага ангидаа овоо хөөрхөн ном уншаад байдаг байсан чинь, одоо тоо нь цөөрөөд, өөр зүйлд сатаараад байдаг болсон байна. Өсөж яваагийн нэг л шинж байх даа.

Антен тавиулчихвал бас NHK төлбөрөө төл гэж нэхэж ирээд амар заяа үзүүлдэггүй гэсэн. Гадаад хүмүүс байтугай япон хүмүүс өөрсдөө ч төлөхгүй байх тохиолдол их байдаг гэнэ. Доороо цоож моожтой байрнуудын айлууд ихэнх нь төлдөггүй гэсэн. Үүд хаалга нь шууд гадаахтай холбогдсон байрных, хувийн орон сууцныхан бол хөөрхийс тэгээд л төлдөг байх даа.

Би нь төлж үзсэн, бас л хөөрхөн хэдэн төгрөг төлнө. Сүүлдээ хаалгаа тайлж өгөхөө больсон. Хэ хэ. Хааяа гэнэдээд төлнөө төлнө, яаж зүгээр байхав.

Сүүлийн үед бүр албан ёсоор төлдөг болгох гэж хууль яригдаад байгаа сураг байсан. Монголд байрны мөнгө тушаахад автоматаар радиа, үндэсний тв гэж тушаадаг даа, тэрэн шиг.

Тэгэхээр энэ зурагт гээч зүйл нэг талдаа сайхан ч нөгөө талдаа бас л хэрэггүй эд шүү тээ. Зурагт үзэлгүй 15 хоночихлоо, болж л байна. Ямар ч байсан нэг сар гүрийх юм шүү. Антен тавиулах болоогүй ээ гэж.

Бас NHK төлбөр төл гэж ирвэл хаалга тайлж өгөхгүй юм шүү. Чадах нуу? Хүн чанар зулгаагаад хэцүү бас. Ккк

Үргэлж талархаж байх

Сая нүүхдээ бид ганц нэг хуучин, тэгээд солих гээд нэг л зүрх зориг хүрэхгүй зүйлээ солихыг нь сольж халж, хаяхыг хаяж байгаа юм.

Ер нь 90-д оны зах зээлийн хүнд хэцүүг мэдэрч өссөн болоод ч тэр үү аливаа зүйлийг хаяхдаа тун дургүй гэж байгаа. Эцсийг нь хүртэл л хэрэглэх гэж үзнэ. Хэхэ. Тэгээд л новш нь ихэсчихдэг байх.

Тэгээд угаалгын машин минь их л дээр үеийнх юм. Анх ирэхэд албанаас тавьж өгсөн байсныг 4 жил хэрэглээд. Албаа дуусгаад бүх зүйлээ хүлээлгэж өгчихөөд бүгдийг шинээр эхэлж байлаа.

Шинээр эхэлж байна гээд цоо шинэ үнэтэй зүйл худалдаж аваад байгаагүй юм даг. Удахгүй харих улс элдвийн үнэтэй зүйлсээр яахав дээ, харихдаа авч харьж чадахгүй үлдээгээд л харих болно, хайран юм гээд л их л хэмнэдэг байлаа. Одоо ч хэвээрээ л дээ.

Оршил нь их урт болчих гээд байх юм, нэг юм бичих гэж тэ. Хэ хэ.

Товчхондоо угаалгын машинаа солих гээд, дэлгүүр хоршоо орсон чинь юу вэ. Юм гэдэг чинь хөгжөөд талийж өгсөн байна. Үнэ нь ч овоо байна. Товчлуур энээ тэрээ гэж бараг алга, сүүлийн үеийн угаалгын машин чинь ухаантай утас шиг л болсон байна шд. Мэдээж хуучны загварууд байсан л даа. Хүмүүний шунал гэж дийлдэхгүй юм болохоор бас гайгүйг нь сонирхож үзээд байнаа. Ккк

Ямрыг нь авахаа мэдэхгүй эргэлзээд л одоогоор худалдаж аваагүй л байна. Шийдсэн ч гэсэн шууд авчихгүй гэсэн. Дор хаяж 2 долоо хоног болдог гэнэ. Захилгаар цаанаас нь үйлдвэрээс нь ирэх юм уу даа.

Хитачи их дажгүй гэнэ. Угаалгын машин дотроо. Панасоник бас гайгүй гэнэ. Хитачиг нь авна л гэж байх шиг байна хань ижил болохоор. Надад бол угааж л байвал аль нь ч хамаагүй.

Тэгээд бид нь хэд хоног угаалгын машингүй, том зулзага
-Ээж ээ, угаалгын машин хэзээ авах вэ?
-Мэдэхгүй ээ.
Хань ижил тэндээс гараараа угаа, угаалгын машины ач тусыг мэдэр гэж айлдсан. Хэ хэ.

Тэгсэн нэг өдөр том зулзага гараараа өөрийнхөө болон дүүгийнхээ ганц нэг зүйлийг угаажээ. Өнөөдөр ээж нь бас бус зүйлээ угаагаад л, орчин үеийн хүмүүн бид чинь үнэхээр л жаргалтай юм даа, дээхний үеийн бидний ээж аавууд яаж амжуулдаг байсан байна аа гэж бодон бодон угааж байна шд.

Угаалгын машин чамд хайртай шүү, манай гэрийнхэн. Ккк. Нэг их удалгүй манайд ирж гэрийн минь нэг гишүүн болоорой.
Эргэн тойрныхоо бүхий л зүйлд талархаж байна өө...

Анхны ном

Анхны номоо гаргаад. Хэ хэ.

Амны билгээс ашдын билэг. Бага зулзага ээждээ нэг ийм хөөрхөн ном хийж өгөөд.
Сүүлийн үед зурахаасаа илүү хайчилдаг, наадаг, нугалдаг болсон.

Нэг орой
-Ээж ээ, би танд зурагт ном хийсэн шд, бэлэг.
-Үр минь ээ, яасан ч хөрхөн юм, хайртай шүү.

Бид хоёр нь нэг иймэрхүү л эрхэлддэг болсон.

Хэд хоног ажлаар явж ирснээс хойш бүр илүүтэй гээч.

Энэ номыг харах бүр хайр хүрээд байгаа юм.

Үдээсний оронд резин хэрэглэсэн. Зураг зурдаг цаасаа ашиглаад хайчлаад хийчихсэн. Зарим нэг үсгээ буруу харуулаад биччихсэн. Өөрийн мэддэг амьтдаа зурчихсан. "Амьтан" гэдэн нэртэй ном шүү болоогүй ээ.

Дэлгээд хуудсыг нь эргүүлэхэд нэг иймэрхүү. Дөнгөж үсэг нүдэлж буй тул зарим нэг үгийг буруу бичсэн байсан. Үсэг нь бас буруу харчихсан. Хэ хэ. Үүнийгээ бас ээждээ уншиж өгөөд байна аа, зохиож ирээд л.

Хуучин оны календарьны цаасыг бол бүрэн ашигласан байна уу? Сүүлийн үед өнгийн харандаа гэхээсээ илүү балаар зураад байх болсон. Том зулзага бас тийм байж билээ, хар улаан хоёр л өнгөөр хорвоог зурчихаад байсан юм даг. Ккк.

Өхөөрдөм, хайр татам үр минь том болоод л байна.

Тэр жилийн айхтар гамшгийн үеэр чинь төрөх өдрөө хүлээгээд л гэдсэндээ тийчигнэж байсан юм шүү дээ.

Цаг хугацаа ч хурдан юм даа. Одоо сонин хэвлэлээр тухайн үеийн үйл явдлыг дурссан, мартаж болохгүй, түүнээс суралцах ёстой зүйл гээд л гараад, хэвлэгдээд байна. Мундаг ард түмэн шүү...

Ижий минь ээ, аав минь ээ

Гэдэг ном. Агуулга нь их хөөрхөн. Ахлах сургуулийн сурагчид, оюутнууд  ээж аавдаа зориулан бичсэн нэг мөртүүд.

Асар их энерги шаардсан ажлаа тараад галт тэргэнд явахдаа сөхөж хардаг гэж байгаа. Агуулга нь хөнгөн, тархи амраад ажил дээрх өөрийн гаргасан алдаа зэргээ түр мартасхийдэг болохоор хөнгөн хөөрхөн ном байнга цүнхэлж явдаг юм.

Нэгэн ахлах сургуулийн багш сурагчдынхаа зохион бичлэгт дургуй байдагт сэтгэлээр унана. Өөрийнх нь заах арга барил нэг л болж өгөхгүй байна даа, би багшийн ажилд тэнцэхгүй юм байна даа гэж хүртэл бодно.

Тэгээд ямар  ч байсан хичээлээ сонирхолтой болгох сурагчдын бичих сонирхлыг сэдээх зорилгоор 1-т хөгжөөнт тоглоом тоглоно. 2-т богино хэмжээний зохион бичлэг бичүүлнэ.

Ингэж бичүүлэхдээ "Чөлөөт нэр мөрт" гэсэн хэлбэрийг оруулна. Бичих сэдэв бол юу ч байж болно.

Жишээ нь:
Баяр баясал бол шалгалтын дараа, хоолны цаг.
Уйтгар гуниг бол сэрүүлэгтүлхэж унагаад ёох, сургууль гэж бодох үе.

гэх мэт. Би нь жаахан муу орчуулж магад шүү. Японоор нь уншаад бол нээрээ л тийм дээ гэж бодох.

Яваандаа уг мөртөө хэн нэгэнд хандаж бичих болсон. Ээж минь ээ, аав минь ээ, найз минь ээ, багш минь ээ, сургууль минь ээ гэх мэт.

Жилдээ нэг удаа иймэрхүй аргаар хичээлээ ороод явюсан. Сурагчид ч бичихдээ дуртай болж ирсэн. Анги дүүрэн инээдэм.

Сурагчид ээж аавдээ хэлмээр байгаа зүйлээ, сэтгэлийн гүнд хадгалж явдаг үгээ илэрхийлэх нь ихэд таатай байсан бололтой.

10 жил ингэж бичиж цуглуулсан чинь одоо хэдэн мөрт болноо доо. 1993 онд NHK-р гарна. Ном болж хэвлэгдэнэ.

Үүнийг сонссон олон олон ээж аавууд бас хүүхдэдээ хэлмээр байгаа зүйл байна, бид бас ингэж бичье гээд "хүү минь ээ, охин минь ээ" гэж хандан бичнэ.

Ийнхүү хоорондоо чулуудсан "үгийн дайн" нь хэвлэгдэж 1994 онд best seller болсон.

Уншаад суусан үе үе писхийтэл инээх зүйл их бичигдсэн байсан.

Ганц нэг хөөрхөн мөртөөс нь танилцуулах уу?

• Аав минь ээ, таны толгойг харахаар л ирээдүйдээ санаа зовоод байна. (Бодвол аав нь оройноосоо халзарч эхэлсэн байх. Хэ хэ. ) 
• Ээж минь ээ, хайгаад олохгүй байсан хувцсаа таны шүүгээнээс оллоо шд, шууд л аврав. 
• Ээж минь ээ, Осакад найзындаа хононо гэж явсан минь үнэндээ найз залуугийндаа хоносон юм аа. (Надад бас ийм нас байлаа байлаа. Хэ хэ. Одоо харин охиддоо маллуулчихгүйхэн шиг байх юмсан. Ха ха.)
• 4 сард багш нарын дуу хоолой бүүвэйн дуу.
• 5 сар ангиараа хичээлээс хоцрох юмсан.

гэх мэт. Яг орчуулаад бичих гэхээр хамаг авъяасаа шавхах болчихоод байна аа, жаахан гамная. ккк

Нүүнэ гэдэг чинь...

Нүүдэлчин ард түмнийхээ тасархай юм болохоороо нүүв, саяхан.

Орж гарсан их ажлынхаа хажуугаар, мөн цагаан ногоон сартай минь давхцаад юм юм л амжуулав.

Нүүх газраа билгийн тооллынхоо сайн өдрийг харан байж ёслол үйлдэв. Бүх зүйлээ нүүлгэж амжихгүй тул, ёслоод өнгөрсөн. Хэ хэ.

За тэгээд галт тэргээр давхиж давхиж харьж ирээд л аяга шанагаа хайрцганд хийж, ном дэвтрээ бас хайрцагладаг гэж байгаа. Сэтгэл санаа бол маргаашийнхаа материалыг сөхөөд нэг харчих юмсан гэж бодоостой. Харж амжихгүй болохоороо гэрийнхэндээ жаахан уурлаастай, хөмсөг зангидаастай. Хэ хэ

Ажлаа дуусгаж аваад, маргааш нь нэг хороон дээр очиж хэдэн япон хүмүүстэй бууз, лавшаа хийж идээд. Идээд ч гэж дээ, тухтай идэх зав байхгүй ээ, тэд нарыг идэж байх хооронд би нь яриа хийнэ.

Хувьсгалын ажил нэг юм дуусч, хувийн ажил руугаа ханцуй шамлан оров.

Хуучин байраа хүлээлгэж өгөв. Их цэвэрлэгээ хийсэн, хүлээж авах хүн нь нарийн шалгаж байна гэж юүхэв. Тэнд тэгж ханын цаас хууларсан байна, шал нь тэгж толботсон байна бла бла. Анх орохдоо төлсөн барьцааныхөө мөнгөн дээр хэдэн цаас нэмж төлөх байх. Бас нэг нерв.

Нүүнэ гэдэг ярьшигтай л зүйл юм. Дүрэм журам ихтэй.

Харин нэг авууштай тал байна бас. Элдэв хэрэглэдэггүй эд бараанаасаа салдаг юм байна. Хэрэглэхгүй байж хадгалаад л байдаг зүйл зөндөө байдаг юм байна шд. Хэдэн ч тор дүүрэн юм хаяв даа.

Би нь угтаа эдийн шунал нэг их байхгүй гэж өөрийгөө үнэлдэг байхгүй юу. Номын шунал бол байгаа, хэхэ. Эдийн шуналгүй хүн чинь эд бараа бага цуглуулнаа даа. Тэгсэн хэрнээ л бүхэл бүтэн айл байна даа, новш ихтэй юм аа.

Францчууд аравхан хувцастай гэдэг номыг уншсанаасаа хойш, үгүй ээ бүр тэрнээс ч өмнө өөртөө хувцас худалдаж аваагүй байхгүй юу, худалч хүнд бараг 2 жил гаран. Тэгсэн хэрнээ л манай гэрийн хувцаснууд их байна аа. Яах уу?

Нүүдэлчин ард түмэн минь жилдээ 4 удаа нүүдэг нь бас их учир жанцантайг өдий хүрч байж ухаарав. Хэ хэ.. Элдэв хог новш цуглуулахгүй, яг л амьдралд хэрэгтэй зүйлс нь л байж байдаг.

Энэ удаагийнхаа нүүдлээр их л ухаажив шд. Одооноос эд бараа бага шиг цуглуулах юм шүү, заавал хэрэгтэй юу? гэж өөрөөсөө болон гэр бүлийнхнээсээ асууж байж худалдаа хийх.

Худлаа л даа, шинэ газар орсон хүн чинь бас нэг ийм юм аваад тавьчихмаар байна гээд л үглэж байна шд. Яалтай билээ. Хүмүүний шуналаа гэж...

Ажлын байрны судалгаа

Дунд сургуульд ирээдүйд хийх сонирхолтой, одоогоор өөрийн сонирхож буй ажил мэргэжлийн талаар сурагчдаар өөрсдөөр нь судлуулдаг юм байна.

Том зулзага юу судлах вэ гээд л хэсэг тээнэглэзсэн. Ажлын байр хэр их байдаг? Цалин хөлс нь хэр юм? Эмэгтэй хүнд хэр нийцтэй ажлын байр вэ? гээд л их л олон зүйл л хараад байх шиг байсан.

Сүүлд нь болох үгүйг мэдэхгүй ч эмч мэргэжлийн тухай судлахаар болсон гэсэн. Ээж нь орж гаран ажилтай байсан тул тулж ажилласан ч үгүй. Өөрөө л нэг юм болгосон.

Тэгсэн хэд хоногийн дараагаар сургууль дээр нь төрөл бүрийн ажил мэргэжилтэй хүмүүсийг урьж яриа хийлгэсэн байсан. Сувилагч, цагдаа, цэцэрлэгийн багш, тогооч, барилгачин гэх мэт. Өөр ямар мэргэжлийн хүмүүс байсныг нь санахгүй байна.

Том зулзага сувилагчийн багт хамрагдаж яриаг нь сонссон гэсэн. Их сонирхолтой яриа болсон, хүн нь ч өөрөө ёстой сайхан хүн байсан гэсэн.

Их орой сувилагч болохоор шийдсэн гэнэ, хүнтэй сууж, хүүхэд гаргаад хэсэг байсныхаа дараагаар гэнэ. Ямар ч зүйлийг сурахад оройтохгүй гэдэг санааг сурагчдад өгсөн байсан. Зөв санагдсан. Байнга үглэдэг надаас нэг сонсох, тэс хөндлөнгийн хүнээс нэг сонсох чинь газар тэнгэр шиг ялгаатай гэж.

Хүүхэд болгон эрдэмтэн доктор болох албагүй, ажилчин анги гэж байж байж улс хөгждөг гэдгийг мэдрээд, боловсролынхоо агуулгад тусгачихсан байна.

За тэгээд ирээдүйд ямар мэргэжил эзэмшээд, ямар ажил хийгээд явах нь уу? Тэр үеийн тэнгэр л мэддэг байх даа...

Еэвэнгийн нөгөө тал?

Сая хэд хоног монголчуудтайгаа хамт ажиллаж, их зүйл мэдэж, нүд чих, хамар ам нээгдэж онгойсон өдрүүд байлаа. Хэ хэ.

Тэр хэд цагаан сараа ёслол төгөлдөр тэмдэглэжээ. Тэгээд идээгээ хувааж жижиглэдэг өдөр нь би очиж таараад, дуртайгаараа еэвэнгээ авлаа шүү гэж эрхэлж байгаад л эрх дарх эдлэв.

Тэгээд орой нь харьж явах замдаа галт тэргэнд тэсэхгүй талыг нь идчихсэн. Ккк.

Хариад еэвэнгийн тал нь хайчсан бэ? гэж хань ижил асуувал
-Тал нь уу? Энэ байна аа гэж байгаад л "Зэрэг нэмэхийн өмнөх" дээр гардаг шиг үзэж тарах юм шүү гээд үгээ бэлдэв шд.

Ул боовыг сүүтэй цайнд дүрж идэхэд аая бас л сайхан шүү. Еэвэн бол ч ярилтгүй, миний хамгийн дуртай нь. Нээрээ дараа еэвэн захиж иднээ, дандаа л ном захиж байхаар. Ккк

Морьтны хишиг явганд гэж монгол амтаа амтлаад, сар шинэ ч сайхан өнгөрлөө. Ажлаа дуусгаад нөхөж шинэлнэ, цагаан сараар ирүүлээгүй айлын хүүхдүүдийг дуудаж буузаа жигнэж идье дөө. Харин наана нь цаг заваа гаргаж байгаад чимхэж хөлдөөхгүй бол ч.

Дунд сургуулийн нээлттэй хичээл

Их ажлын минь хажуугаар том зулзагын сургууль нь нээлттэй хичээл хийв.

Азаар бүтэн сайн өдрийн үдээс хойш болов. Япон хэлний хичээл орж таарсан.

Өгүүлэхүүн, өгүүлэгдэхүүнээр нь ангилаад, бүтцээр нь хуваагаад доогуур нь зурж мураад байдаг байсан минь санагдав. Аминдаа монгол хэлнийхээ хичээлд гайгүй байсан шиг санаад байгаа юм өөрийгөө. Хэ хэ. Гэхдээ одоо санаж байгаа зүйлээр маруухандаа.

Том зулзага самбарт гарч зурж мураад байсан. Өгүүлбэрээ хувааж байгаад л.

Хичээлийн дараа эцэг эхүүдийг цуглуулж анги даасан багш нар, нийт 1-р ангийг хариуцсан нийгмийн ажилтан, тамирын багш гэх мэт улсууд энэ нэг жилээ дүгнэж яриа хийсэн. Сурагчид ерөнхийдөө их л сайн талдаа юм байх. Эмх цэгц сайтай л гэнэ, одоохондоо даруухнаараа л гэнэ, дугуйлан секцдээ идэвхитэй явдаг л гэнэ, магтаж байсан.

Хамгийн таалагдсан нэг зүйл нь нэг багш нь сурагчдын нэг өдрийн сургууль дээрх амьдралыг бичжээ. Сурагчид зөвхөн ангийнхаа цэвэрлэгээг хийгээд зогсохгүй, коридор, жорлонгоо хүртэл цэвэрлэнэ.

Энэ жорлонгоо өөрсдөө цэвэрлэдэг нь их таалагдаад байгаа юм. Сайн цэвэрлэгээ хийж сурах хэрэгтэй гэж үздэг япон хүмүүсийн зан чанар их чухал. Ингэвэл хүүхдүүд 00 өрөөгөө цэвэрхэн ашиглана даа.

Ажил хийх дургүй цагаан гартангуудыг төрүүлэхдээ биш, багаасаа л нийтийн өмчид хайр гамтай байцгаая, ажил хийж сурцгаая гэсэн хүмүүжлийн нэг хэлбэр.

Намайг 10 жилд байхад 00 гэж үнэндээ хэцүү байсан. Тэвчиж байгаад гэртээ л тухтай бие засдаг байлаа. Өөрсдөө цэвэрлэдэггүй болохоор ариг гамгүй хэрэглдэг юм билээ шд одоо бодоод байх нь.

Энэ сурагчдын нэртэй шалны алчуур. Хичээл эхлэхэд авч явдаг юм. Дунд нь мэдээж хэд хэд солино. Их харласангууд нь бодвол цэвэрлэгээгээ үнэнч сэтгэлээсээ, сайн хийдэг байх гэж би нь таагаад байгаа.

Гэрийнхээ шалыг ингэж алчуураа харлатал зүлгэдэг бол ч гэж бодоостой. Орой нь зулзагатаа хэллээ шд.
-Үр минь ээ, гэрийнхээ шалыг бас ингэж арчиж бай л даа.
-...

Хайрын баяр

юм байна шд, өнөөдөр чинь. Баярын мэнд.

Энд чёко-ны үйлдвэрүүд ганц баяждаг сар нь даа. Хүмүүс нээрээ ямар идэвхитэй худалдаж авдаг юм бэ?

Сүүлийн үед бүр найз охидууд хоорондоо өгдөг болсон шүү, өөрөө өөртөө шагнал урамшуулал болгоод үнэтэй тансаг чёко авдаг болсон шүү гээд л сурталчлаад байх юм. Тэрэнд нь хүмүүс итгээд л авах юм.

Дуртай зүйлийн минь нэг ч тэгж ч хошуурахгүй шүү л гэсэн. Хань ижилдээ авч өгөө ч үгүй. Завтай болохоороо сайхан дуртай хоолыг нь хийж өгөөд, хайртай шүү гэж нэг үнсэхэд л болчихно шүү дээ.

Тэгтэл харин том зулзага маань мэдээллийнхэнд тархиа угаалгачихсан байх юм аа. Тэгээд л хэлсэн чинь
-Мэдээд байна л даа ээж минь. Найз нөхөд тэгээд гүйлдээд байхаар бас огт хоосон байж болмооргүй байна шдээ.
гэж учирлахаар нь өрөвдөөд
-За за хэдэн хүнд өгөх гээд байгаа юм, эрэгтэй хүүхдэд байгаа юм уу? Дан охид юм уу гэж жаал байцаав. Далимд нь бас харж явдаг хөвгүүн байна уу? гэж тандаастай. Гатнуул ээж шүү лээ би чинь.

Бага зулзага одоохондоо цэцэрлэг болохоор амар сайхан л байна. Гэхдээ нэг өглөө цэцэрлэгтээ оччихоод урвайгаад л явчихав.
-Яасан бэ? Үр минь ээ.
-Коо-д өгөх захиагаа мартчихсан байна шд,
гээд нулимс нь цийлэгнээд бөөн юм болов. Өнөөх нь туяхаан гэж юүхэв мөртлөө хөөрхөн банди байдаг юм.

Ээж тэр өдөр нь яваад хэд хоног эзгүй байх тул унжгар үлдээж чадсангүй. Санд мэнд өнөөх захиаг нь авчирч зулзагынхаа гарт атгуулаад
-За тайвшрав уу? Одоо тэгээд гялс өгчих, ээж нь явлаа, ээжийнхээ эзгүйд хөөрхөн онц байж байгаарай гэж үнсэж үнсэж л гарч ирэв.

Охид оо гэж. Дурлал мурлал нь яасан ч эрт ирдэг юм. Тэгэхэд хөвгүүд гэж тоож байгаа ч юм алга, машин бариад л гүйлдээд цаана нь. Хэ хэ

Нүүр номоор л нэг авсан өгсөн бэлэгний зураг байна лээ тэ. Дуурайж муурайж намба алдчихгүйхэн өнгөрсөн шүү. Ккк.

Нас яваад намба суугаад байна дөө...

Сар шинийн мэнд

Шинийн 8-ны дотор багтаж та бүхэндээ сар шинийн мэнд хүргэе.

Хувь хувьсгалын ажил ихтэй тул сүр дуулайн болгож тэмдэглэсэнгүй ээ. Ээждээ
-За битгий тэгээд үндэснийхээ ганц баярыг шүүмжлээд бай, боломжоороо тэмдэглэ.
гэж загнуулсны буянд битүүнд нь жаахан брес хийж, бууз чимхэж идэв. Бресийг зулзагууд маань идэж чадахгүй юм. Багыгаа загнаж байж нэг халбагадуулсан чинь нууцаар гаргаж ирээд цаасанд ороож хаяж байсан. Идэж дадаагүй болохоор яалтай ч билээ. Том нь 3 нас хүртлээ монголд байсан юм болохоороо 2 халбагыг бол идсээн. Цаашаа чадахгүй нь ээ, уучлаарай гэсэн. Ккк

Ирж очин ажилтай тул угаасаа сэтгэл санаа бол юун цагаан сар. Ажлаа л бодоод байх юм билээ. Одоо ч гэсэн бодоостой. Гэхдээ дуртай зүйлээ нэг ингэж бичиж аваад гарахгүй бол бас л ундууцал төрөөд байх бололтой. Хэ хэ.

Бууз чимхэж хөлдөөж амжаагүй хүн чинь ирдэг хэдэн хүүхдийг эгчийгээ завтай үед ир гээд хэлчихсэн. Амар ч юм даа, харь оронд байгаа болохоороо л ингэж хэлж чадаж байна даа. Монголдоо байсан бол тэгж хэлүүлсэн улс дахин манайхаар шагайхгүй байх даа. Хэ хэ.

Том зулзагын сургууль нээлттэй хичээл хийсэн нэг бүтэн сайнд. Тэрний тухай бичнэ гэж явсаар мартах шинжтэй. Санаж байгаад бичнэ ээ.

Одоо ч ар араасаа баяр ундрана даа монголд. Хямралтай гэсэн мөртлөө тансаг баярлах юм дөө...

Оюутан ахуй цагийн минь амт

Оюутан ахуй цагтаа 100-гийн печень-р гол зогоодог байлаа. Өглөөд мэдээж гэрээсээ цайгаа уугаад гарна. Ингэхдээ цэвэр ус авч явна.  Тэгээд хичээл тараад номын санд сууж хооллоно. Тэр нь ихэвчлэн 100-гийн печень.

Нэлээд сүүлд пирошки авч иддэг болж билээ. Тухайн үед чинь оюутнуудад зориулсан гуанз бас ховор байсан ч юм уу, миний чадал муу ч байлаа.

Ер нь их гүргэр, өлөн зэлмэндүү, гэхдээ түүндээ гутардаггүй, ээж ааваасаа их юм шалдаггүй, хэрэглээ багатай, хамгийн гол нь сэтгэлээрээ баян, аз жаргалтай цаг үед байж дээ.

Гар утасгүй байлаа, нөөтбүүк ч мэдэхгүй, ээжийнхээ ажил дээр очиж бичгийн машинаар нь дипломын ажлаа шивж байлаа.

Тэгэхэд одооны оюутнуудыг хар? Жаргацан мангар бацаанууд. Хэ хэ. Боломж их байна, ганцхан өөрсдөөс нь шалтгаалах л үлдсэн.

За за хадуурахаасаа өмнө бичлэгээ дуусгая. Ойрын хэдэн жил идээгүй монгол печень идээд сайхан байлаа. Ажлаар ирсэн хүмүүс бэлэглэсэн юм. Би нь харьж явах галт тэргэнд үүнийг идсэн шигээ оюутан ахуй цагаа дурсав.

Бугын шагай

Бугын шагай чинь хонь ямааныхтай адил байдаг юм байна шүү дээ. Тэр дундаа япон бугын шагай. Ккк

Сүхбаатар өвөөдөө уулзахдаа хэлсэн чинь
-Тийм шдээ. Би тээр жил цаатангуудын тосгонд очихдоо бас цаа бугын шагай хараад, адилхан байсанд нь учиргүй олзуурхаж билээ. Тэгээд энэ шагайгаа өгчих гэсэн чинь зүгээр өгөхгүй гээд юу ч билээ нэг юмаар сольж авч байлаа.

гэсэн. За би нь ямар монголд цаа буга, буга энэ тэр хол ойроос амьдаар нь харж байсан биш. Дараа боломж гарвал эх орноороо сайхан зугаалах юмсан л гэлээ. 

Урд нь харж байгаагүй болохоор их л сонин санагдав. Хэ хэ.

Жаахан ялгаа нь нэг тийм бумбагардуу юм билээ. Бакь гэх юм уу?

Бага зулзага харчихаад
-Шагай шагай, нясладаг шагай гэж сүрхий мэдэмхийрэв. Тэгснээ цэцэрлэгтээ авч явж багшдаа үзүүлж болох уу? гээд байсан.

Гэснээс бугын мах их бараан байдаг юм билээ. Бас их амархан царцдаг юм билээ.

Буга намнаач нь манайд байна, Булга зүйгээч нь ч бас "манайд" байна аа гэгчээр хэд хоног бугын махтай хоол идлээ.  Ккк.

Зүйх булга нь одоохондоо алга тул үсний боолтоо л зүйгээд байгаа завсар зайгаар нь. Хэ хэ.

Япон ардын тоглоом

Хүүхдийн тоглоомын газар байдаг юм. Мужийн харъяа болохоор төлбөр нь дажгүй. Дээрээс нь хүүхдүүд үнэгүй, дагуулж яваа томчууд нь л мөнгө төлнө. Бүр дээрээс нь гадаад хүн тал үнээр нь орно. Хааяа бага зулзагаа дагуулж  ирээд тоглуулчихна, өөрөө тэр хооронд номоо уншина, зарим нэг найз нөхөдтэйгээ ирсэн тохиолдолд буу халаад суучихна, кофегоо уучихна гээд тун дажгүй.

Улирлын чанартай үндэснийхээ тоглоом наадгайг танилцуулсан булан байна. Энэ удаад цагаан сараараа ихэвчлэн тоглодог наадгайнууд байсан. Санан байж ганц нэг зураг дарснаа орууллаа.

Хооронд нь алалцуулж байна лээ, хэхэ. Хакүхо энэ тэр гээд нэр өгчихөөд үзээд байсан.

Дамар? Ингэж гараараа эргүүлнэ. Олон төрөл байсан.

Модоор хийсэн тоглоом их байв.

Тусгай олсоор ороож байгаад тусгай аргаар шиддэг дамар. Тэгэхээр шалан дээр эргэлдэж өгнө. Мундагууд нь тусгай тавцан энэ тэр дээр өнхрүүлээд байдаг юм билээ.

Орчин үед гэртээ эдгээр тоглоомоороо тоглодог хүүхэд ховор гэсэн. Тийм болохоор цэцэрлэг сургуульд нь зааж тоглуулдаг улиралтай болсон. Ихэвчлэн цагаан сараараа буюу нэгээс хоёр сард.

ПС тоглоом энэ тэрээ гээд хараагаа муутгаад сууж байхаар иймэрхүү тоглоомоороо нааддаг бол тийм ээ.

Хүн хэлэх ч яахав, завтай үедээ охидтойгоо шагай няслаж байна гээд л амжихгүй юм...

Хариу хүлээсэн өдрүүд

Монголд хоёр жил ажилласан шавьтайгаа нэг зүйлийн хариуг хүлээгээд л догдлоод байсан юм. Тэгсэн өнөөдөр хариу нь гараад. Харамсалтай нь тэнцсэнгүй ээ.

ЖАЙКА-гийн ахмад сайн дурын ажилтан гээд энд тэндхийн улсад ажиллаад байдаг даа. Шавь маань тэр шугамаар эх оронд минь ажиллаад ирсэн хүн. Тэгээд сая яг өөрийнх нь мэргэжлээр өөр улс руу явах бүртгэл байхаар нь бүртгүүлээд, эхний шатанд тэнцээд, ярилцлага хүртэл өгөөд. Хариу хүлээгээд, бид хоёр тэнцээсэй гээд л догдолсон хүмүүс байлаа л даа.

Энэ шалгалт чинь бас хөөрхөн шалгууртай. Англи хэлний toefle тэдэн онооноос дээш байх ёстой, тухайн мэргэжлээрээ тэдэн жил ажилласан байх ёстой гээд л.

Өнөөдөр интернэтээр тэнцээгүй гэсэн хариугаа сонсоод сэтгэлээр унасан хүн л байна. Сүхбаатар өвөө харин бөөн баяр. Нэг ч гэсэн монголтой харилцаатай япон хүн нь зөвхөн монголтойгоо хоцорсонд. Хэ хэ.

Гээд шавь бид хоёрыг өдрийн хоолонд даасан. "Ашгүй, өвгөн миний монголын тухай яриаг тоож сонсох хүмүүс минь ийш тийшээ явахгүй болсонд" гэсэн.

Би бас баяртай байгөө. Намайг тоож долоо хоногт хоёр цаг буу халдаг хүн маань зөвхөн эндээ үлдсэнд. Хэ хэ. Монгол хэлний хичээл гэсэн мундаг тодотголтой бидэн хоёр нь элдэв шалдав зүйл хамж буу халдаг юм. Тэр нь миний япон хэлний ярианд ихээхэн хувь нэмэр болдог гэж би нь хувьдаа баяртай байдаг.

Гэр бүлийнх нь хүн хуртэл энэ удаад цугтаа явна гээд баяртай байсан, битүүхэндээ бэлдээд л байсан юм байх. Харихдаа замаараа зээгийнхээ царайг харчихаад буцъя дөө, сэтгэл санаа тайвшрах байгаа гэсээр л салсан. Өдийд гэрийнхэнтэйгээ сэтгэлээ хуваалцаад л сууж байгаа даа.

Дараагийн уулзалт хүртэл сэтгэлийг нь засах сайхан үг олоод очно доо.

Бас мундаг байгааз? Тэтгэвэрт гараад нэлээд удчихсан хэрнээ шинэ зүйлд хүчээ сориод л, гадаад хэл ус гэж гүйгээд л, өглөөдөө цаг гаран гүйгээд л...

Хааяа боддог юм, би өдий насандаа яг ийм хүний дайтай байж чадах болов уу? гэж...

Буцалсан цай шиг өдөр тутмынхаа хажуугаар амжуулж байна аа би чинь. Үдээс хойш нь бага зулзагынхаа цэцэрлэг дээр болдог багштай нь ганцаарчилсан уулзалтанд явчихаад ирсэн. 4 сараас нэг анги дэвшинэ, тэрний бэлтгэл, дүгнэлт болгож өдийд ийм уулзалтыг цэцэрлэгээс нь зохиодог юм. Эрэгтэй багштай, бага зулзагын чаддаг болсон зүйлийн тухай, хойшид хичээх хэрэгтэй зүйлийн тухай ярьж байна лээ.

Аяга кофе уунгаа үүнийг бичиж сууна. Бүгдэд нь амжилт...

Ойрдоо

Хань ижлийн минь хэлдгээр "буцалсан цай шиг амьдарч" байгаа. хэ хэ. Энэ нь нэг хошин шог дээр хэн нь юм бэ дээ, их л завгүй амьдарч байгаагаа зүйрлэн хэлсэн юм гэсэн.

Өглөө нь ажилдаа, үдээс хойш нь галт тэргэнд, орой нь Кобэд. Маргааш өглөө нь ажлаар Осакад. Ажлаа дуусгаад галт тэргэнд, хэд хэд дамжаад дахин галт тэргээр гэрийн зүг гэдэн годон. 2 сар бүтэн яг ийм өдрүүд үргэлжлэнэ.

Нэг бодлын их сайхан. Юм хум үзэж нүд тайлаад, шинэ зүйл сурч тархиа ажиллуулаад. Гэм нь жаахан ядраад, уруул амаар юм гарах нь төвөгтэй. Гэхдээ л би жилдээ нэг ингэж орж гарахдаа дуртай.

Намайг эзгүйд аав нь буцалсан цай шиг байна. Өглөө бага зулзагаа цэцэрлэгт нь өгчихөөд цаашаа ажилдаа. Орой нь цэцэрлэгийн тарах цагт амжиж зулзагаа очиж авна. Түрүү жилийн 4 сард шинэчлэгдсэн дүрмийн уршгаар аав нь өөрийнхөө ажлын тарсны дараагаар охиноо авах үед 1 цаг 30 минут сунгаж, түүнийхээ илүү цагаар хүүхдээ харуулсан төлбөр гэж сарын сүүлд төлнө. Энэ нь ганц оройн цагаар биш, өглөө бас эрт өгсөн гэж нэмэлт төлбөр төлнө. Үнэн тэнэг.

Энэ дүрмээ уг нь хүн ам цөөрөлт, төрөлт багасалт, залуу хүн амаа нэмэх, ажиллаж буй ээжүүдийг дэмжих, цэцэрлэгт орох гээд хүлээгээд дугаарлаад байгаа жаалуудыг цэцэрлэгт хамруулах зэрэг их л олон асуудлыг зохицуулах гэж гаргасан юм гэсэн.

Миний бодлоор бол энэ асуудал сайжрахгүй ээ, энэ дүрэм гарсан ч. Ээжүүд гэдэг чинь хүүхдээ цэцэрлэгт нь өгчихөөд их л олон зүйлийг амжуулдаг байхгүй юу? Энэ тухай энд тэнд яриа хийхдээ хэлээд л тавьчихаж байгаа, яадгийн. ккк

Тэгэхгүй ээжүүдийг улам л шахаад л, улам л завгүй болгочихож байгаа юм. Тэгэхээр чинь олон хүүхэдтэй болоё гэж бодохгүй л байх.

За за энэ япон улсын асуудал ч яахав, эх орны минь элдэв асуудал хэзээд нэг цэгцрэх бол? Сонгууль болох гээд их ядаргаатай байгаа сурагтай, нам зам гэдэггүй хүмүүсийг ажлыг нь тухтай хийлгэхгүй дарамтлаад.

Зарим нэг хүмүүс улаан цайм сонгуулийн ПР-аа нүүр номоор хийгээд. Нэг л их л ажлаа сайн хийдэг улс. Жаахан үнэмшил багатай санагдаад...

Гэснээс бас сонгууль болохоор л бас нэг ой тохиож байгаагаа санадаг юм байна. Мэддэг хүмүүс нь баяр хүргэнэ биз. Хэ хэ... Сүр тэмдэглэнэ ээ. Худлаа л дөө. Сүр тэмдэглэж чаддаггүй юм. Ккк

Ангийн анд минь гадаад хүн

Гэдэг ном. Ажлын маань Морокко нөхөртэй хүүхэн уншчихаад, намайг бас уншаарай гэж санал болгосон ном.

Том зулзага бас уншчихаад, хүний эрхийн тухай нэлээд гүнзгий хөндөгдсөн ном гэж саналаа хуваалцав. Тэгээд амралтын өдөр халуун кофегоо хийж аваад л тухлан суув. Яг ч тухлаагүй юм байна аа, бага зулзагатайгаа тоглосон хажуугаар нь. Хэ хэ

Ямартай ч янз бүрийн шалтгаанаар японд хүрч ирэн амьдарч буй гадаад хүүхдүүдэд тулгамддаг асуудлыг хөндсөн. Хөөрхий тэд жаахан байхдаа ээж аавыгаа дагаад л ирчихсэн. Гэнэт л таньж мэлэхгүй орчинд ороод, айх гайхах зэрэгцэх. Хүмүүсийн харц өөрийг нь нэг л ондоо харцаар харах.

Уншиж байхдаа миний охид ч бас иймэрхүү асуудалтай тулгардаг байх даа гээд өр өвдөх.

Ялангуяа том зулзагаа анх хэл мэдэхгүй жааханд нь цэцэрлэгт өгчихөөд нэг хэсэг сэтгэл санаа эвгүй байдаг байж билээ. Ямар сайндаа би өөрөө хүргэж өгвөл 2-лаа салж хагацаж ядаад хэцүү гэж бодоод аав нь л хүргэж өгч авдаг байж билээ. Хань ижил цэцэрлэгийн од болчихсон л явж байсан нэг хэсэг. Анхных нь гадаад хүүхдийн аав, юу ч хамаагүй, алдаатай ярьж буйгаа ч тоохгүй, дуу чангатай гээд л түүнийг од болгох зөндөө л зүйл байсан юм шиг байгаа юм. Харин ээж нь дуу нам, алдаатай буруу зөрүү ярьчих вий гэж санаа зовоод тэр бүр дуугарахгүй, хааяа л хүүхдээ хүргэж өгч авдаг байсан болохоор од болж чадаагүй. Хэ хэ.

За тэр яахав, 20-иод хүүхдийн тухай товч гарна. Тэд хэрхэн ямар замаар, аргаар японд ирсэн. Сурах хүсэл эрмэлзлэл дүүрэн тэдэнд тулгардаг асуудлууд, сургуулиа орхихоос өөр аргагүй болдог шалтгаан гээд л тэр бүр ил хөндөгдөж яригддаггүй зүйлсийг бичсэн байсан.

Гадаад хүүхдүүд нэрнээсээ авахуулаад л шоолуулах, гадуурхагдах, дэглүүлэх бэрхшээлтэй тулгардаг гэнэ. Үнэн байх аа, охидын минь нэрийг хэлж чадахгүйгээсээ болоод "сонин нэртэй юм бэ?" гэж хэлж байхыг сонсож л явлаа.

Дандаа л ад шоо үзсэн хүмүүс байна гэвэл үгүй л дээ. Та нартай танилцаж найз болсондоо их баярладаг,  бидний ертөнцийг харах мэлмий нээгдсэн шүү гэж хэлэх сайхан сэтгэлтэй япончууд ч бий.

Байгаа улсынхаа ард иргэдийн мэлмийг нээгээд бүгдээрээ гялалзаад л байдаг юм шүү. Хэ хэ

Унш унш бас дахин унш

Японы бага, дунд, ахлах сургууль нь "Унш унш бас дахин унш" гэсэн уриатай байх юм. Үгүй ээ бүр цэцэрлэгээс нь юм байна. Уншиж сураагүй байх үед нь багш нар нь, гэрийхэн нь уншиж өгч бай л гээд байна шүү дээ.

Яг ийм үг бичээд энд тэнд хадахгүй ч номны ач тус, уншихын ач тусыг үнэн сайн сурталчлах юм. Гол нь сурагчид өөрсдөөс нь л шалтгаалаад уншдаг нэг нь байхад огт уншдаггүй нэг нь ч байх. 

Том зулзагын сургуулийн номын сангаас сард нэг удаа нэг хуудас тайлан гаргаж сурагчдынхаа ар гэрт хүргүүлдэг юм байна.

Номын санд шинээр орж ирсэн номын танилцуулга, номын сангаас зохион явуулж буй арга хэмжээ, түүний үр дүн гэх мэт зүйлсээ тайлагнана.

Таалагдсан зүйл 1: Нэг сурагч 15-с дээш ном зээлж авч уншсан тохиолдолд номын сан хариуцсан сурагчдын зөвлөлөөс бяцхан хэмжээний бэлэг авдаг гэнэ. Энэ нь гар хийцийн номын хавчуурга гэсэн хөөрхөн жижиг зүйлс байх нь элбэг.

Таалагдсан зүйл 2: Сурагчдын зээлсэн номын тоогоор анги ангиар нь байр эзлүүлдэг юм байна. Жишээ нь дунд сургуулийн 1-р ангийн 5 бүлэг байна. Том зулзагын анги нийт 46 ном зээлж авсан гээд 4-р байрт жагсаж. Эхний байранд 366 ном зээлж уншсан анги орж.
-Хүүе, яасан мундаг юм бэ? Ийм олон ном зээлж уншаад л.
-Гэхдээ байна шүү дээ, ээж минь. Тоо чухал биш шүү дээ чанар чанар. Тэд аягүй бол нээх нимгэн ном олныг зээлж уншсан байгаа даа.

гэсэн яриа болов. Ээж бас бодов, нээрээ ч тийм юм уу? Том зулзага хичээлээ, даалгавраа хийж байна гээд их орой болтол суудаг юм. Тэгээд хэдий завандаа ч ном унших билээ гээд л дотогшоо зулзагаа өмөөрөв. Хэ хэ

Энэ шалгаруулсан хугацаа нь зуны амралт дуусаад 12 сар хүртэлх хугацаанд л сурагчдын зээлсэн номын тоо гэсэн. Хангамж сайтай юм даа гээд л өөрийн эрхгүй өөрийн ахлах сургуульд сурч байсан үетэйгээ, орчинтойгоо харьцуулчихаад байх юм даа гэж.

Нэг таньдаг өвөөгийн хэлж байсан санаанд оров. "Байгалийн баялаг гээч зүйлгүй улс чинь хүнээ л сайн бэлдэж байж оршин тогтноно" гэж. Ингэж их уншдаг хүүхдүүдээс бүгд биш юм аа гэхэд ганц хоёр хүүхэд ирээдүйд манлайлаад, сэтгээд, удирдаад явдаг байх даа...

Хөөрхөн

Сая хагас сайн өдөр бага зулзагатайгаа номын сан орж зээлсэн номоо өгчихөөд, дахин ном зээлээд харьж явахдаа хотын соёлын төвд нэг хөөрхөн арга хэмжээ зохиогдож байгаатай таараад.

Бага зулзага шууд л би зурж үзмээр байна гээд, ээж нь бас зүгээр суух дургүй юм болохоороо хажууд нь суугаад л зурав. Хэ хэ.

Зурав ч гэж дээ, өнгө өнгийн элсээр будаад явсан. Ингэж будахдаа цавуу түрхэж байгаад дээрээс нь элсээ цацаад л болно. Элсээ бэлдчихсэн тохиолдолд амархан байдаг гэнэ. Харин элсээ будганд оруулж өнгөтэй болгоход цаг их орно. Ажиллагаа ч ихтэй байдаг гэнэ.

Охин хүүхэд тул цэцэг сонгон будаж, би нь энэ жил бич жил гарч буй тул ийм сармагчин будав. Хэ хэ.

Царайлаг сармагчин болж уу? Цэцэг бол яриангүй царайлаг болсон. Хэ хэ.

Ийм өнгө өнгийн элс байсан. Бас л их цаг зарсан байгаа юм шүү. Тэр цаана цэцэг харагдаж байна аа даа. Тэрэн шиг цаанаас нь зураад бэлдээд тавчихсан байсан. Зурдаг хүн бол өөрөө зураад л, будаад л явчихдаг гэсэн.

Элс нь далайн элс гэнэ. Зүгээр элсээр ч хийж болох байх гэсэн. Том зулзага сонсчихоод элс будганд оруулж үзэх үү? гэсэн. Яана аа, хүүхдийн иймэрхүү сонирхлын төлөө за гэдэг уриатай манайх гэдэг айл нэг хэсэгтээ элсээр амьсгалах вий дээ. Хэ хэ. Зуны амралт болтол зай ч байна, мартах байгаа. Хэ хэ.

Шахдаг будагтай холиод бага зэргийн ус хийгээд, сайтар хутгаад, сайтар шүүгээд, сайтар хатаагаад гэж ярьсан багш нь.

Монголд байгаа ээждээ энэ тухай хэлэв. Учир нь ээж минь бас хичээл заахдаа ашигладаг тул би нь энд тэнд явахдаа сонирхол татсан хөөрхөн зүйл байвал зураг хөргийг нь их авна, тэрийгээ ээждээ хэлнэ, ээж минь сурсан мэдсэнээ цааш нь шавь нартаа хэлж зааж сургана. 

Үргэлж бусдад мэдсэн сурсанаа зааж байдаг хайртай ээжийн минь ажил үйлс үргэлж өөдрөг байг.

Нэг ийм ном

За санаандгүй ийм ном уншив. Зээлж авсан номнуудын нэг.

Нэг их сүрхий сэтгэлд хүрчихээр онч үгс лав байгаагүй. Хэ хэ.

90-д онд 2 сая 600 мянган Чингис сэрж байна энээ тэрээ гэж яриад, тэрийг нь тухайн үеийн залуус их л сүрхий хүлээж авсан бололтой. Би ч жоохон байж, каартны талхандаа дугаарлах гэж толгойгоо ажиллуулдаг үе байв.

Одоо тэгж ярьж бичвэл хүлээж авах хүн хэр байх бол? гэж бодов. Бүх л зүйлд нэг л эзэн хааныхаа нэрийг өгөөд, яриад яваад байдаг болчихсон тул дөжирч байж мэдэх.

Цөмийн хаягдлыг булшлуулахгүй, хүнд суртлын тухай, төр дээрээсээ цэвэрших ёстой тухай гээд л их л сүрхий ярьдаг байж. Итгэх итгэл минь даанч асар нимгэн юм даа хөөрхий.

Улс төр нэг их сонирхохгүй ч ганц нэг мэдээ харна л даа. Хүмүүс элдвээр л бичиж ярих юм билээ. Хэнд нь итгэлтэй билээ?

Гэхдээ бүхэл бүтэн улсын минь ерөнхийлөгч байна даа, энэ чинь одоо. Ганц нэг үгсээс нь хуулж оруулав. Хэ хэ. Яг өөрийнх нь хэлсэн үг эсэх нь бүү мэд шүү.

Алдаа бол өнчин, ганц эзэнтэй
Амжилт бол өнөр, олон эзэнтэй.

Бусдын амжилтаар бахархаж чаддаг хүн өөрийн зорилгод хүрдэг.

Уул давах хүн довоонд бүдэрч болохгүй.

Өрсөлдөгч л хүнийг өөд нь татдаг.

7 хоногт

Нэг бүтээл туурвиж байна даа. Хэ хэ. Сүүлдээ ч 7 хоногт нэг биш өдөрт нэг бүтээл туурвиад байна.

Монголд минь хямралтай болохоор бид бас энд жаахан хямраад байна л даа. Хэ хэ.

Тэгээд зүгээр суухаар сэтгэл санаа нэг л тогтож өгөхгүй, гараа ч юм уу? нүдээ ч юм уу? хөдөлгөж байхгүй бол болохгүй санагдаад.

Хөдөлж байгаа хүнийг бурхан харж үзэх ч юм шиг санагдаад. Ккк

Нэг хүнээс үсний боолтны захиалга аваад. Эхэндээ бүр 50 ширхэг гэж байснаа, намайгаа ядраачихна гэж санаа нь зовсон уу? 20 болгосон.

Би нь бол дотроо таван цаасыг нь бодохоор 50 ширхэгийг дор нь нэхнэ шдээ гэсэн шүү юм бодоод, тэгснээ хэлж чадахгүй, нэрэлхээд. Хэ хэ

Наана нь уулзаж учирсан хүндээ бэлэглээд тоо нь тэр бүр хорь доо хүрэхгүй л байна. Хугацаа нь арай болоогүй, 4 сард гэсэн болохоор. Зай ч байна тийм ээ?

Гоё утас байна уу гэж харж явдаг болсон. Өнгө өнгийн, тод, даруухан гэх мэт. Япон охид, хүүхнүүд урт үстэй байх нь ховор, бүгд л шахуу тайрмал үстэй байдаг болохоор үсний боолт бас нэг их хэрэглээд байдаггүй юм билээ. Дээрээс нь дунд сургууль, ахлах сургууль, албан байгууллагууд тод өнгийн, эрвийсэн дэрвийсэн боолт зүүхийг хориглодог тул үсний боолтны зах зээл жаахан хэцүү санагдсан.

Ёооё, юу ч биччихэв? Үсний боолтны зах зээл ч гэх шиг. Ккк. Гадуур янз бүрийн үсний боолт их зардаг лангуу их л байдаг юм, бодвол зарагддаг болоод л байж байдаг байх, тэгэхээр зах зээл нь байна гэсэн үг. Сэтгэлээр унах ч болоогүй шүү тийм үү?

Даавуугаар хийсэн боолт их байна, нэхмэл нь цөөхөн. Өвөл ноосон утсаар нэхсэн үсний боолт гарч ирдэг юм. Би нь ноосон утсаар нэхэхгүй байгаа л даа. Даавуун утсаар нэхдэг юм. Тэгэхээр жилийн 4 улирал л зарж болно гэсэн үг.

Бага багаар нэхэж тавиад л түрүү жилийнх шигээ ганц нэг арга хэмжээнд монгол хүн нэхсэн гэж байгаад л зарна даа. Бас наана нь таньдаг хүмүүстээ бэлэглээд л.

Харин энэ удаагийн 50 ширхэг бишээ 20 ширхэгийн захиалга ёстой санаандгүй байхад ороод ирсэн. Баяртай байгаа гэж юүхэв.

Өөрөө өөртөө амжилт.

Нимгэн ном

Түр монгол буцсан залуугаас хэдэн ном зээлж аваад уншиж байгаа юм. Сонирхолтой болов уу гэснээс нь, бас нимгэнээс нь түүж зав зайгаараа уншиж байна.

Энэ удаагийн ном энэ. Ихэвчлэн цахим ертөнцөөс олоод уншчихсан зүйлс байсан.

Сургамжит өгүүллэг, зохиомж зэргийг түүвэрлэн оруулжээ.

Бяцхан шүүмж: Байнга шахуу бичдэг дээ, энэ тухай. Хуудас бүр их гоёмсог юм аа. Хээ хуар болсон. Гэм нь өрөөнийхөө гэрлээ тааруулж, хараагаа тааруулж унших хэрэг гарах юм. Мөн зарим хэсэгт үгнүүд хуудасныхаа өнгөтэй ойролцоо, их бүдэг харагдах, бараг харагдахгүй гэх мэт асуудал тулгарав.

Горимын санал: Хэрэв та ном хэвлүүлэх гэж байгаа бол, хэвлэлийн газар ажилладаг бол зүгээр л энгийн цагаан, шаргал хуудастай ном хэвлүүлээрэй. Уншигчдад уншихад нь амар.

Нээрээ энэ японд монголоос ирсэн номоо аятайхан чигээр нь хадгалах гэж бас л хэцүү шүү. Чийгтэй учир номын хуудас хүртэл чийг даагаад, үрчийж хорчийх юм аа. Аль болох ил байлгах? Ханатай нийлүүлж тавихгүй байх гээд л өөрийн хэмжээнд арга хэмжээ авах л юм. Эхэндээ мэдэхгүй, номын хуудас шарлаад, үрчийлгэчихдэг байлаа. Одоо ч хааяа анхааралгүйгээсээ болоод сайхан номоо муухай болгох үе байна аа...

Эндхийн, япондоо хэвлэсэн ном нь арай гайгүй, ер нь хаа газрын юм бүхэн нь тухайн орныхоо онцлогтой их уялдаатай байх юм аа гэж...

2016 оныг хамтдаа

Уламжлалт бичлэг шүү. Аминдаа хамаатын болон, блогийг минь уншигч залуустаа ийм дэвтэр хөтлөөд сурчихвал их зүгээр шүү гэдэг санааг хэлэх гээд л жил бүр оруулдаг болчихож. Мартчихаж гэж хэлэх дуртай хүмүүст чухал шүү. (Би нь ч бас мартана л даа, аминдаа тэрийгээ засаж залруулах санаатай.)

За энэ оныг хамтдаа өнгөрүүлэх үнэнч найз минь. Зөндөө л зүйл бичээд орхичихлоо. Хэ хэ. 12 сард болох арга хэмжээгээ ч тэмдэглэчихлээ. Та бүхэндээ үзүүлж харуулмаар байвч, жаахан хувийн бичлэг ихтэй болохоор нь больчихлоо. Өршөөгтий.

Өнгө өнгийн үзгэн бал аваад пиналдаа хийчихлээ. Пэндийгээд багтахаа байх янзтай. Охиддоо алдчихгүй юмсан. Нэг хөөрхөн илүү юм байвал байдгаараа малийж байгаад л өөрсдийн болгочих санаатай шүү дээ, энэ зулзаганууд. Хэ хэ. Би нь наанаа нээх худлаа харамлаж үзнээ, тэгснээ за за май гээд өглөгч хүний дүрд хувирна.

Дуртай дэвтэр минь энэ жилээс жаахан нимгэрээд, дэлгэрэнгүй бичих хэсэг нь байхгүй болчихож. Тэгэхээр нь нэмээд нэг ийм шар дэвтэр авчихлаа. Дуртай хөөрхөн дэвтрээ дотор нь хавчуулаад л хавааск. Шинэ санаа олсондоо, зэрэг хэрэглээд яваад байж болохоор болсондоо бөөн баяр. Сэтгэл өөдрөг байна аа. Хэ хэ.

Ийм коноптой дэвтэр их зүгээр байдаг юм. Дотор нь янз бүрийн хэрэгтэй гэсэн зүйлээ хавчуулчихна. Мөн жижгэвтэр тул цүнхнээсээ салгахгүй аваад явахад ч хөнгөн.

За та нар минь 2016 оноо ямар хөөрхөн дэвтэртэй өнгөрөөх гэж байна даа? Блогтоо оруулаарай.